ที่กรมทหารราบ 11 ซึ่งจัดเป็นศูนย์อำนวยการรักษาความสงบเรียบร้อย (ศอ.รส.) เมื่อเวลา 12.30 น. วันที่ 18 มี.ค. นายอภิสิทธิ์ เวชชาชีวะ นายกรัฐมนตรี พร้อมด้วยคณะกรรมการสิทธิมนุษยชนแห่งชาติ (กสม.) ได้แถลงข่าวถึงกรณีการชุมนุมของกลุ่มแนวร่วมประชาธิปไตยต่อต้านเผด็จการแห่งชาติ (นปช.) โดยมีเงื่อนไขว่าทุกอย่างต้องกระทำภายใต้กรอบของกฎหมาย ไม่มีการปิดล้อมบ้านพักบุคคลสำคัญ สถานที่ราชการ หรือมีการใช้คำพูดวาจาข่มขู่คุกคาม ทั้งนี้ตนพร้อมที่จะเจรจากับแกนนำกลุ่มคนเสื้อแดง
นอกจากนี้ นายอภิสิทธิ์ยังระบุถึงถ้อยคำที่ส่อการยั่วยุให้เกิดความรุนแรง กรณีที่กลุ่มคนเสื้อแดงบุกไปยังบ้านพัก ซ.สุขุมวิท 37 ของนายอภิสิทธิ์ พร้อมกับข่มขู่จะมีการเอาเลือดออกจากศีรษะนายอภิสิทธิ์ หากอยู่ในบ้านว่า ได้ร้องขอให้กรรมการสิทธิฯพิจารณาในประเด็นนี้ด้วยหลายคนได้ถ่ายทอดความรู้สึกมาที่ตน ก็คงไม่รู้สึกเท่ากับคนที่อาศัยอยู่ในบ้านเป็นเจ้าของบ้าน ซึ่งเข้าใจดีที่โกรธเคืองและแสดงความเห็นใจ อยากให้เราเคารพสิทธิของกันและกันมากกว่า ให้พิจารณากลับไปว่า เหตุการณ์นี้ไม่ว่าเกิดขึ้นกับใคร จะแสดงออกอย่างไร การเกิดขึ้นแบบนี้คงเป็นเรื่องยากที่จะเกิดสันติในการแสดงออกเรื่องสิทธิ
นายอภิสิทธิ์ กล่าวต่อว่า ประเด็นถัดมาในการชุมนุมทราบดีว่าการปลุกเร้าอารมณ์เพื่อดึงผู้ชุมนุมให้อยู่ในการมีอารมณ์ร่วมในการต่อสู้เพื่อเป้าหมายร่วมกันเป็นธรรมชาติแม้ตนจะไม่สนับสนุน และแม้จะด่าทอด้วยคำพูดที่หยาบคายก็พอจะเข้าใจได้ และมีความยืดหยุ่นในการรับกับสิ่งเหล่านี้พอสมควร แต่สิ่งที่สำคัญมากกว่าถ้อยคำหยาบคายต่างๆ ก็ไม่เท่ากับกับข่มขู่คุกคามหรือยั่วยุให้เกิดความรุนแรง เพราะนั่นไม่ทำให้ความเคลื่อนไหวสันติหรือสงบได้ คำพูดที่ว่า “ดีที่นายอภิสิทธิ์ไม่อยู่ในบ้าน ถ้าอยู่จะเอาเลือดจากศีรษะนายอภิสิทธิ์มาล้างเท้า” คำพูดนี้ไม่ต้องเป็นตนโดน แต่เป็นคนอื่นก็ไม่บอกว่าเป็นการชุมนุมโดยสันติ เป็นส่วนสำคัญของกติการในการให้ชุมนุมในกรอบ ถ้าทุกฝ่ายเคารพและชุมนุมกันอยู่ในกรอบโดยที่มีแกนนำ อย่างนายวีระ มุสิกพงศ์ นายแพทย์เหวง โตจิราการ นายจรัล ดิษฐาอภิชัย ได้ยื่นข้อเสนอที่กรรมการสิทธิได้มาถ่ายทอดในวันนี้ ถ้าการเคลื่อนไหวอยู่ในกติกาที่พูดมาทั้งหมด รัฐบาลก็ไม่ขัดข้องที่จะให้มีการพูดคุย รัฐบาลยอมรับการมีส่วนร่วมและรับฟังทุกฝ่ายอยู่แล้วเพราะฉะนั้นจึงเอาคำตอบนี้มาคุยกับผู้ชุมนุม แต่อย่าคาดคั้นว่าการพูดคุยต้องเป็นใครอย่างไร ถ้าคาดคั้นมากไปก็จะเป็นปัญหาเรื่องของการทำงานบนเงื่อนไขการชุมนุมที่อยู่ภายใต้กติกา ไม่อาจทำให้สังคมต้องอยู่ภายใต้หรือเดินตามการข่มขู่คุกคาม ถ้าสังคมเห็นการมาของผู้ชุมนุมที่อยู่ในทางสันติก็จะเป็นสิ่งที่ทุกคนยอมรับได้
ที่มา – มติชน