New Think ตอนที่ 23 สัมภาษณ์คนรุ่นใหม่ “วิสาข์ สอตระกูล”
วิสาข์ สอตระกูล บรรณาธิการเว็บไซด์ www.tcdcconnect.com จุดเชื่อมต่อระหว่างศิลปิน สถาปนิก ช่างฝีมือ นักออกแบบ นักธุรกิจ และนักคิดสร้างสรรค์จากทั่วทุกมุมโลก เพื่อสร้างแรงบันดาลใจในการผลิตและพัฒนาความสร้างสรรค์ ที่ต่อยอดไปสู่สินค้า บริการ และชีวิตที่ดีกว่าของคนไทย ในยุคที่อุตสาหกรรมแรงงานราคาถูกเดินทางมาถึงจุดเหี่ยวเฉาโรยรา
Creative Economy พลังสร้างสรรค์ที่เชื่อมร้อยกว้างไกลกว่าเส้นพรมแดนประเทศไทย
ประเทศไทยไม่อาจจมปลักกับการพัฒนา Creative Thailand ไว้ที่พรมแดนประเทศไทยได้อีกต่อไป หากยังต้องเปิดหัวใจรับรู้ความคึกคักเคลื่อนไหวของเศรษฐกิจสร้างสรรค์จากทั่วทุกมุมโลก โดยเฉพาะประเทศในอาเซียนที่จะเป็นคู่แข่งโดยตรงของเรา หากทว่าในอีกมุมหนึ่งก็จะสามารถหาประโยชน์ร่วมกันได้ (Win-Win) ซึ่งความฝันนี้กำลังจะกลายเป็นจริงในปี 2015 เมื่อประชาคมเศรษฐกิจอาเซียน (AEC) มีผลบังคับใช้โดยสมบูรณ์
Creative Economy พลังสร้างสรรค์ของโลกทุนนิยมแดกด่วนแห่งศตวรรษที่ 21
“เศรษฐกิจสร้างสรรค์” จึงไมควรเดินตามตะวันตกซึ่งเน้นเฉพาะอุตสาหกรรมที่ฉูดฉาดสวยงามเท่านั้น หากทว่าทุกคนในสังคมไทยตั้งแต่นักศึกษามหาวิทยาลัย หาบเร่แผงลอย วณิพกพเนจร จนกระทั่งถึง มหาเศรษฐีแสนล้าน ก็ย่อมสามารถแปลงเปลี่ยนความสร้างสรรค์ในชีวิตประจำวันให้กลายเป็นคุณค่าและผลกำไรเพื่อตนเองและประเทศชาติได้ โดยไม่ต้องจำกัดกรอบว่าจะเป็นธุรกิจหรือการกุศล หรูหราหรือน่าเบื่อ ต่ำต้อยหรือสูงส่ง
Creative Friend บทบาทของ “เพื่อน” ในการพัฒนาคุณค่าชีวิตและเศรษฐกิจสร้างสรรค์
เศรษฐกิจสร้างสรรค์ (Creative Economy) จึงมีลักษณะที่ลักลั่นย้อนแย้ง ในด้านหนึ่งก็เป็นความสัมพันธ์เชิงเศรษฐกิจที่ผู้ซื้อและผู้ขายเข้ามาแลกเปลี่ยนผลิตภัณฑ์ตามแนวทางแห่งกลไกตลาดที่เยือกเย็น หากทว่าด้วยลักษณะพิเศษของผลิตภัณฑ์สร้างสรรค์ (Creative Product) ที่ขึ้นอยู่กับรสนิยมของผู้บริโภคซึ่งต้องใช้เวลายาวนานในการเรียนรู้ จึงทำให้ผู้ประกอบการสร้างสรรค์ไม่อาจพึ่งพาแหล่งรายได้จากกลไกตลาดเพื่อหล่อเลี้ยงตนเองได้ในระยะเริ่มต้น หากต้องมีการพัฒนาสายสัมพันธ์เชิงสังคมที่เรียกว่า Creative Friend ในการฟูมฟักหล่อเลี้ยงผลิตภัณฑ์สร้างสรรค์ จนกระทั่งได้รับการตอบสนองที่ดีจากผู้บริโภคในระบบตลาดทั่วไป
“เหตุผล อารมณ์ และสัญชาตญาณ” เครื่องปรุงรสเศรษฐกิจสร้างสรรค์ไทย (Creative Economy)
เศรษฐกิจสร้างสรรค์ ไม่ได้เป็นสิ่งที่สับสนและยากเย็นอย่างที่คนส่วนใหญ่คาดคิด หากมนุษย์จะต้องพาตัวเองหลุดพ้นจากความน่าเบื่อของประสิทธิภาพและคุณภาพสูงสุด ร้านอาหารในระบบเศรษฐกิจสร้างสรรค์ ไม่จำเป็นต้องมีรสชาติดีที่สุด หากทว่าจะต้องสร้างบรรยากาศที่เต็มไปด้วยอารมณ์สุนทรีย์ อารมณ์ที่แหวกแนวจากร้านอื่น อารมณ์ที่หล่นหายไปในยุคแห่งความเฟื่องฟูทางวัตถุ
“เศรษฐกิจสร้างสรรค์(Creative Economy)” เป็นของมายา ชีวิตสร้างสรรค์เป็นของจริง
“ความสร้างสรรค์” เป็นเรื่องยาก เพราะชอบเกิดขึ้นมาในจังหวะที่เราไม่รู้ตัว ยามที่เรากำลังแอบมองสาวสักคน โดยที่ไม่ให้ผัวของเธอสังเกตเห็น ความคิดดีเลิศก็พลันอุบัติขึ้นมา เรารีบหยิบปากกามาจด และปล่อยให้สาวสวยของเราเสียความมั่นใจ ยิ่งเราพยายามจะรีดเค้นความคิดสุดยอดจากเพื่อนใหม่ในหลากหลายวิชาชีพเพราะคิดว่าจะให้ไอเดียเฉียบคม เราก็ยิ่งพบกับความตีบตัน
Creative Economy: “คิดสร้างสรรค์” ท่ามกลางความเมินเฉยเย็นชาแห่งชีวิตประจำวัน
การทำลายความเคยชินแบบยุคอุตสาหกรรมที่ทุกอย่างชัดแจ้งตรงไปตรงมาย่อมไม่ใช่เรื่องง่าย โดยเฉพาะการทุ่มเทงบประมาณนับหมื่นล้านบาทเพื่อสนับสนุนเศรษฐกิจสร้างสรรค์ ก็อาจต้องเผชิญพบกับความผิดหวัง หากไม่เริ่มต้นด้วยการปรับเปลี่ยนพฤติกรรมและวิธีคิดของคนไทยส่วนใหญ่ให้ความสร้างสรรค์เข้ามาอยู่ในสัญชาติญาณ เข้ามาเป็นส่วนหนึ่งของชีวิตประจำวัน










