เยี่ยม Columbia University เที่ยว Apple Store
นิวยอร์คช่วงนี้หนาวแล้วครับ เวลาที่นี่หลังจากวันที่ 1 พ.ย. 2551 จะปรับลดเวลาลงไปหนึ่งชั่วโมง อากาศที่นี่จะมืดเร็วครับประมาณ 5 โมงเย็นก็มืดแล้ว หกโมงเย็นไม่ต้องพูดถึงมืดสนิท เวลากลางคืนจะยาวขึ้น ใบไม้ร่วงหล่นเต็มไปหมด ที่นี่ไม่ใช้ไม้กวาดบ้านเราแต่จะใช้เครื่องเป่าลมเป่าใบไม้ซึ่งกองอยู่เต็มไปหมด วันที่ 12 พ.ย. ผมมีธุระที่มหาวิทยาลัยโคลัมเบีย ต้องไปขอความรู้กับคุณไบรอัน ผู้จัดการโปรเจค Columbia on iTunes ซึ่ง Columbia University เขาได้นำเอาหลักสูตรขึ้นไปไว้บน iTunes ให้คนได้ศึกษากัน ผมก็เป็นคนหนึ่งที่เรียนจากตรงนั้นครับ วันนี้ก็เลยนั่งรถไฟไปถึง ม.โคลัมเบีย คุณไบรอันได้ลงมาพบและขอนัดใหม่เป็นวันศุกร์ที่ 14 พ.ย. ก็เลยเดินทัวร์สักหน่อยและเขาไปถามหลักสูตรการเรียนภาษาอังกฤษที่นี่
โลกกำลังภายในแห่งศตวรรษที่ 21 : ทำไมต้อง “หวงอี้” ? (ตอนจบ)
โดย เจริญชัย ไชยไพบูลย์วงศ์ 6. How to ที่มีชีวิต ลิขิตฟ้าดินอยู่ในกำมือเรา ? ความนิยมนวนิยายกำลังภายในของเมืองไทยนั้นไม่อาจประมาทดูแคลนได้ ทั้งเด็กเล็กผู้ใหญ่คนชราต่างติดยาเสพติดชนิดนี้อย่างงอมแงม สาเหตุอาจมีร้อยแปด แต่เหตุผลหนึ่งที่ปฏิเสธมิได้ คือ ตัวละครและเหตุการณ์ในเรื่องช่างปลุกเร้าและสร้างแรงบันดาลใจยิ่งนัก ผู้คนจำนวนมากเกิดความฮึกเหิมเร่าร้อนจนถึงขั้นปรารถนาถั่งโถมพลังทั้งมวลเพื่อเปลี่ยนแปลงโลกนี้ให้สวยงามยิ่งขึ้น เป็นโลกที่ดีกว่าที่เคยเป็นมา
“เดือนเพ็ญ” บทเพลงมหัศจรรย์ บนความยิ่งใหญ่ที่ถูกลืมเลือน (ตอนที่ 1)
โดย เจริญชัย ไชยไพบูลย์วงศ์ “กวี ภายใต้วันคืนอันอัปลักษณ์เช่นนี้ ย่อมจักแผ้วทางไว้เพื่อวันคืนอันดีกว่า เขาคือบุรุษแห่งยุคสมัยของความใฝ่ฝัน ตีนทั้งสองเหยียบยืนอยู่ ณ ที่นี้, ตาทั้งสองเพ่งมองไปเบื้องหน้าโน้น เขานั่นเทียว, โดยไม่คำนึงถึงคำประณามและเยิรยอ, เปรียบเสมือนผู้ทำนายวิถีแห่งอนาคต จักต้องกระทำสิ่งที่จะมาถึงให้แจ่มจ้า เสมือนหนึ่งโคมไฟในมืออันอาจรองรับสรรพสิ่งของเขา ซึ่งกวัดไกวจ้าอยู่เหนือศีรษะของมวลชนทุกกาลสมัย”
I have a dream – ข้าพเจ้ามีความฝัน
เมื่อปี ค.ศ. 1963 (พ.ศ. 2506) มาร์ติน ลูเธอร์ คิง จูเนียร์ นักต่อสู้เพื่อสิทธิมนุษยชน และหมอสอนศาสนานิกายแบปติส เป็นผู้นำในการชุมนุมอย่างสันติที่อนุสาวรีย์ลิงคอล์นในวอชิงตัน ดี.ซี. โดยมีผู้เข้าร่วมถึง 200,000 คน ในการประชุมครั้งนี้เองที่คิงได้แสดงสุนทรพจน์ที่มีชื่อเสียงคือ “ข้าพเจ้ามีความฝัน” (I Have a Dream) นี่เป็นสุนทรพจน์ที่ถูกจัดอันดับในลำดับหนึ่งของสุนทรพจน์ทั้งหมดที่เคยมีการแสดงมาในสหรัฐอเมริกา แม้จะเป็นเรื่องน่าเศร้าที่เขาถูกลอบสังหารในอีกห้าปีให้หลังจากสุนทรพจน์ครั้งประวัติศาสตร์ในตอนนั้น ซึ่งแสดงให้เห็นว่าอเมริกายังมีความคิดการแบ่งแยกสีผิวอย่างรุนแรงฝังรากลึกในชนชาติอยู่ไม่น้อย แต่ก็ต้องนับว่าการเคลื่อนไหว และสุนทรพจน์ “ข้าพเจ้ามีความฝัน” ของมาร์ติน ลูเธอร์ คิง จูเนียร์ ได้เปลี่ยนอเมริกาจากเมื่อ 45 ปีที่แล้วไปมาก เพราะอีก 45 ปีถัดมา วันที่ 4 พฤศจิกายน 2008 (เวลาเที่ยงคืนในเมืองไทย) ชาวอเมริกันจะลงคะแนนเสียงเลือกตั้ง จะเป็นครั้งแรกในประวัติศาสตร์ที่คนผิวดำมีสิทธิ์ได้รับความไว้วางใจให้เป็นประธานาธิบดีของสหรัฐอเมริกา มาร์ติน ลูเธอร์ คิง จูเนียร์ กล่าวสุนทรพจน์ครั้งนี้ โดยไม่มีสไลด์ประกอบ หลายคนก็ไม่ได้เห็นหน้าตาของเขา ได้ยินแต่เพียงเสียงการปราศรัยผ่านเครื่องขยายเสียง แต่สุนทรพจน์อันทรงพลังในครั้งนั้น กอปรด้วยถ้อยคำที่ราวกับบทกวี [...]
เสม็ดแสนงาม ในยามเดือนเพ็ญ
โดย อาหมวยพาทัวร์… วันเพ็ญเดือนสิบสอง กำลังจะมาถึง ใครที่ต้องการหาที่สวีตหวานกับแฟนสองต่อสองเพื่อลอยกระทง และพักผ่อนไปในตัว เชิญมาทางนี้ อาหมวยมีสถานที่ท่องเที่ยวอยากแนะนำเพื่อนๆ ไม่ใกล้ไม่ไกลจากกรุงเทพฯของเราสักเท่าไร ระยะทางกำลังพอดีเลยล่ะคะ เกาะเสม็ด จ.ระยอง
Open a book
โดย อิสริยะ ไพรีพ่ายฤทธิ์ : SIU จากการสังเกตบล็อกเกี่ยวกับงานหนังสือ ตลอดช่วง 2-3 ปีมานี้ ผมสรุปได้ว่าสำนักพิมพ์ยอดนิยมใน blogosphere มีสองค่าย ได้แก่ โอเพ่น และ อะเดย์ (ชื่อสำหรับการพิมพ์หนังสือคือ อะบุ๊ค) ทั้งสองค่ายมีรากเหง้ามาจากนิตยสารนอกกระแส ถึงจะประสบปัญหากับการขายนิตยสารอยู่บ้าง (โอเพ่นต้องปิดตัวลงไป ส่วนอะเดย์ก็ต้องปิดนิตยสารลูกคือ อะเดย์วีคลี) ปัจจุบันทั้งสองสำนักพิมพ์ดูจะหาที่ทางยืนของตัวเองได้ นั่นคือการขายพ็อกเก็ตบุ๊ค