นิวยอร์คไทมส์ : ความรับผิดชอบการสลายมวลชนเดือนเมษาที่อาจทำให้ข้อตกลงไม่เป็นที่ยุติ
ข้อตกลงในการรักษาหน้าเพื่อหาทางยุติการประท้วงนานสองเดือนในกรุงเทพ ดูจะห่างไกลความจริงเมื่อผู้ประท้วงฝ่ายต่อต้านรัฐบาลยืนยันจุดยืนข้อตกลงบางส่วนของพวกเขา ในขณะที่นายกรัฐมนตรีข่มขู่ว่าจะใช้ “มาตรการที่จำเป็น” หากผู้ประท้วงไม่ยอมออกจากบริเวณที่ชุมนุมภายในวันพุธนี้ นายอภิสิทธิ์ เวชชาชีวะ นายกรัฐมนตรี ได้เตือนให้ผู้ประท้วงยอมรับแผนปรองดองที่ได้เสนอไว้ตั้งแต่สัปดาห์ก่อน และเตือนผู้ประท้วงว่าไม่มีการเพิ่มข้อต่อรองใดๆอีก
ยุบสภาทางเลือกที่ต้องเลือก
โดย นิธิ เอียวศรีวงศ์ กรอ. ประชุมกันแล้ว หาเหตุผลที่จะไม่ควรยุบสภาออกมาได้ว่า เพราะยังไม่มีความขัดแย้งระหว่างสภาและฝ่ายบริหาร จึงไม่มีเหตจะยุบสภาได้ แต่ใครบอกเล่าว่า เงื่อนไขให้ยุบสภามีได้เพียงอย่างเดียว ยุบเพื่อทำให้ฝ่ายบริหารมีเสียงเพิ่มขึ้นในการเลือกตั้งครั้งใหม่ เพราะอยู่ในช่วงที่ฝ่ายบริหารกำลังได้รับความนิยม เขาก็ทำกันเป็นปกติในทุกประทศที่ปกรองด้วยระบบรัฐสภา ยุบเพราะจะเสนอกฎหมายใหม่ที่ต้องการเสียงสนับสนุนแข็งจริง ทั้งๆ ที่เสียงฝ่ายบริหารยังเกินครึ่งในสภาก็ทำกันอยู่เสมอ ยุบเพราะรับบาลถูกโจมตีมาก เพื่อให้ประชาชนตัดสินใจ ก็เป็นการแก้ปัญหาทางการเมืองซึ่งที่ไหนๆ เขาก็ทำกัน
กรมบัญชีกลางรับโอนทรัพย์สินทักษิณ 4.9 หมื่นล้านแล้ว
หลังจากศาลมีคำตัดสินในคดียึดทรัพย์ พ.ต.ท. ทักษิณ ชินวัตร เมื่อเดือนมีนาคมที่ผ่านมา ล่าสุดนายพงษ์ภาณุ เศวตรุนทร์ อธิบดีกรมบัญชีกลาง กระทรวงการคลัง ได้เปิดเผยว่ากรมบัญชีกลางได้รับโอนเงินสดจากการยึดทรัพย์ของ พ.ต.ท.ทักษิณ ชินวัตร จากธนาคารพาณิชย์ทั้งหกแห่งที่มีบัญชีของ พ.ต.ท. ทักษิณถูกอายัดไว้ เป็นเงินมูลค่า 49,016.28 ล้านบาทเรียบร้อยแล้ว
บทย่อสั้น นักกฎหมายในกับดักแห่งภาษา – ตัวบท : ผ่านจิตไร้สำนึกสู่ “กฎหมายความมั่นคง”
โดย พุฒิพงศ์ พงศ์เอนกกุล เมื่อเอ่ยถึงความ “มั่นคง”เมื่อใด ก็ย่อมสะท้อนถึงความรวนเรของสิ่งที่ไม่อยากเพรียกหาในคู่ตรงข้ามของมันเอง นั่นคือการพยายามต่อสู้ “ความไม่มั่นคง” ภายในตัวของมันเองอยู่ทุกขณะ เมื่อมีการอ้างถึง “ความมั่นคง” ภายใต้กรอบคิดแบบ “เส้นตรง” ที่นักกฎหมายมักลุ่มหลงว่า ตนเองนั้นตรงไปตรงมา พึงสำรวจเถิดถึง “ความบิดพลิ้ว” อันไร้ร่องรอย ผ่านจิตไร้สำนึกของท่าน (ทั้งที่รู้ตัว เช่น สะใจโว้ย และทั้งที่ไม่รู้ตัว เช่น ยุติธรรมสุดแรงตรีนแล้วกู ฉะนั้นมึงเลว?) การไม่สำรวจ “จิตไร้สำนึก” เพราะ ไม่เคย “ถูกสร้างรหัส” ให้เกิด “สำนึก” ในชุดการรับรู้นอกเหนือการรับรู้ผ่านสัญญะที่ถูกรวมศูนย์อย่างเป็นเอกเทศ ที่ไม่เป็นธรรมชาติ ในจิตไร้สำนึก ตรึกว่าเป็น “ธรรมชาติของสิ่งนั้น”
เกษียร เตชะพีระ: ‘หน้าที่ทางการเมืองของแผนผังเครือข่ายล้มเจ้า’
โดย เกษียร เตชะพีระ ผมคิดว่าที่เรากำลังประสบอยู่ในสถานการณ์ปัจจุบันคือกระแสคลื่นการปฏิเสธอำนาจรัฐ (widespread dissent from state power) แสดงออกไม่เพียงในรูปการชุมนุมยืดเยื้อฝ่าฝืนประกาศภาวะฉุกเฉินร้าย แรง บุกค้นโรงพยาบาล วางยางรถยนต์ขวางชานชาลาและเส้นทางรถไฟฟ้ากลางกรุงเทพฯ หากแผ่กระจายกว้างออกไปหลายท้องที่ทั้งภาค เหนือ-อีสาน-กลางในรูปกลุ่มผู้ชุมนุมตั้งด่าน ปิดถนน ตรวจค้น คุมตัวทหาร-ตำรวจ ฯลฯ แก่นแท้ของมันคือการที่ผู้คนจำนวนไม่น้อยในสังคมไม่ยอมรับอำนาจรัฐ ไม่ยอมปฏิบัติตามคำสั่งของรัฐอีกต่อไปอย่างน้อยก็ในทางการเมือง
“ทุนนิยมรากหญ้า” ยุทธศาสตร์เพื่อการก้าวพ้นวิกฤตการเมืองไทย 2553
วิกฤตการเมืองในปี 2553 ที่ทำให้คนไทยรู้สึกสิ้นหวังและหวั่นใจว่าจะนำไปสู่ความรุนแรงนองเลือดนั้น ย่อมเนื่องจากการวิเคราะห์โดยใช้กรอบคิดแบบการเมืองเป็นตัวตั้ง ทุกอย่างจึงดูตีบตันและไร้ทางออก แต่หากมองให้กว้างไกลออกไปจาก “วิธีคิด” ที่ใครบางคนตีกรอบให้เชื่อกัน ก็อาจสามารถแลเห็นแสงสว่างที่ปลายขอบฟ้าได้ ย้อนไปเมื่อ 30 ปีก่อน เมืองไทยก็กำลังสิ้นหวังเช่นเดียวกับวันนี้ โดยเฉพาะการเผชิญหน้ากับสงครามคอมมิวนิสต์ที่ขยายตัวลุกลามไปทั่วทุกหย่อมหญ้า สาเหตุก็เนื่องมาจากนโยบายที่ผิดพลาดของรัฐบาลไทยในปี 2519 ที่มองปัญหาการชุมนุมเคลื่อนไหวของนิสิตนักศึกษาอย่างคับแคบและเลือกวิธีแก้ไขด้วยการปราบปรามอย่างไม่จำแนกแยกแยะ จึงทำให้คนกลุ่มนี้สิ้นไร้หนทางและต้องเข้าร่วมกับพรรคคอมมิวนิสต์อย่างเต็มตัว โดยไม่มีทางเลือกที่ 3 ให้ต้องลังเลใจฉุกคิด
ศาลปกครองสูงสุดรับพิจารณาคำฟ้องนักศึกษากฎหมายปีสอง ฟ้องอภิสิทธิ์-สุเทพ พรก.ฉุกเฉิน เป็นการใช้อำนาจอันเกินแก่เหตุ คดีหมายเลขดำที่ ฟ. 23 / 2553
นายพุฒิพงศ์ พงศ์เอนกกุล นักศึกษากฎหมายปีที่สองได้เขียนคำร้องทางกฎหมายขึ้นเอง เพื่อยื่นฟ้อง นายอภิสิทธิ์ เวชาชีวะ และ นายสุเทพ เทือกสุบรรณ ต่อศาลปกครองสูงสุด ในกรณีความมิชอบด้วยรัฐธรรมนูญของ พระราชกำหนดการบริหารราชการในสถานการณ์ฉุกเฉิน พ.ศ. ๒๕๔๘ และ มาตรการคำสั่ง กฎ ระเบียบ ของฝ่ายปกครองอันเกินสมควรแก่เหตุและใช้อำนาจดุลยพินิจที่เกินความจำเป็น ศาลปกครองสูงสุดได้รับพิจารณาคำฟ้องไว้เป็น คดีหมายเลขดำที่ ฟ. 23 / 2553 SIU เห็นกรณีนี้เป็นเหตุการณ์สำคัญและมีความหมายทางประวัติศาสตร์ จึงขอนำ “บทบันทึก” ของนายพุฒิพงศ์ ที่เผยแพร่ไว้ในเว็บไซต์สาธารณะมาเผยแพร่อีกทอด เพื่อการพิจารณาไว้ดังความดังต่อไปนี้
สมศักดิ์ เจียมธีรสกุล: “อภิสิทธิ์ เวชชาชีวะ: กำลังแต่งภาพละครแขวนคอ”
โดย สมศักดิ์ เจียมธีรสกุล หมายเหตุ: มติชนนำบทความนี้มานำเสนอโดยมีการเรียบเรียงใหม่ นักคิดที่ยิ่งใหญ่คนหนึ่งเคยกล่าวว่าประวัติศาสตร์จะเกิดขึ้น 2 ครั้ง ครั้งแรกในลักษณะโศกนาฏกรรม (tragedy) ครั้งที่สองในลักษณะตลกชวนสมเพช (farce) เมื่อ 34 ปีก่อน ขณะที่พรรคประชาธิปัตย์ เป็นรัฐบาล โดยมี ม.ร.ว.เสนีย์ ปราโมช เป็นนายกรัฐมนตรี และมี ชวน หลีกภัย ฮีโร่ของอภิสิทธิ์ เวชชาชีวะ เป็นกำลังสำคัญคนหนึ่งของรัฐบาล กลุ่มปฏิกิริยาขวาจัดได้ร่วมมือกันสร้างสถานการณ์ปลุกระดม ด้วยการนำภาพถ่ายการแสดงละครของนักศึกษาธรรมศาสตร์ เพื่อประท้วงเหตุการณ์ที่มีช่างไฟฟ้านครปฐม 2 คนที่กำลังร่วมกับขบวนการนักศึกษาขณะนั้นรณรงค์ต่อต้านการกลับมาของทรราชถนอมเพื่อฟื้นเผด็จการ ถูกแขวนคอตายอย่างสยดสยอง มาโฆษณาว่านักศึกษากำลังกระทำการดูหมิ่นองค์รัชทายาท