02/07/2010 766 views

เมื่อกล่าวถึงเหตุการณ์เปลี่ยนแปลงการปกครองจากระบอบสมบูรณาญาสิทธิราช มาเป็นระบอบประชาธิปไตย หลายคนมักจะมองห้วงเวลา 24 มิถุนายน 2475 เป็นหมุดหมายหลักของประวัติศาสตร์ แต่หากศึกษากันอย่างลึกซึ้ง โดยเฉพาะข้อมูลจากหนังสือ “การปฏิวัติสยาม 2475″ ของ รศ. ดร. นครินทร์ เมฆไตรรัตน์ จะเห็นว่า “การปฏิวัติ 2475″ เป็นกระบวนการที่เกิดขึ้นจากความจำเป็นทางประวัติศาสตร์ เป็นสิ่งที่หลีกเลี่ยงไม่ได้ เมื่อมองว่าประวัติศาสตร์เป็นสิ่งร้อยเรียงเกี่ยวพันจากอดีต สู่ปัจจุบัน และนำไปยังอนาคต จึงทำให้เหตุการณ์ก่อนปี 2475 ก็มีความสำคัญไม่แพ้กัน ยิ่งเหตุการณ์ในช่วงหลัง หรือนับแต่ปี 2476 หรือ “ขวบปีที่สองของการอภิวัฒน์แผ่นดิน” เป็นต้นไป ก็ยิ่งมีความสำคัญ เพราะเป็นช่วงสะท้อนให้เห็นถึงการประนีประนอมของสองขั้วอำนาจขัดแย้งในห้วงเวลานั้น แต่ในเวลาต่อมาการประนีประนอมนั้นก็ไม่อาจดำเนินต่อไปได้ ความขัดแย้งนั้นพลันเปลี่ยนเป็นการแตกหักเอาชัยชนะกันอย่างเด็ดขาด และเป็นพื้นฐานของการสถาปนาอำนาจใหม่จนถึงปัจจุบัน