แล้วก่อนรัฐประหาร ประเทศชาติเสียอะไรจากนักการเมือง? ช่วยวิเคราะห์เพิ่มเติมหน่อยได้มั้ยครับ SIU

เป็นโรคมะเร็งสมอง แต่ไม่ยอมรักษา ไปนั่งสนใจแผลในกระเพาะอาหารอยู่ได้

ไม่เห็นเจ็บปวดเลย แม้ว่าจะไม่ได้ทำให้อะไรดีขึ้น แต่ถ้าำไม่ทำจะหนักกว่านี้

เออ ถ้าเรามองกลับกันบ้างอะ นักการเมืองเองไม่ใ่ช่หรอ ที่ไม่ทำให้ประชาชนศรัทธา ถ้าประชาชนศรัทธาเพราะทำงานดี เดี่ยวประชาชนก็ขับไล่ทหารจัญไรออกไปให้นักเมืองดีๆ เอง

รัฐประหารครั้งนั้นมีทั้งข้อดีและข้อเสีย ข้อดี ผมเห็นด้วยกับการทำรัฐประหารครั้งนั้นเพราะทักษิณกำลังจะเอาทุกอย่างไปอยู่ใต้อำนาจของตัวเอง ข้อเสียพวกเสื้อแดงใช้เป็นข้ออ้างในการชุมนุม และเผาบ้านเผาเมือง

“เราเห็นมวลชนที่เคลื่อนไหวต่อต้านการปกครองระบอบประชาธิปไตย
และกระทำการที่ขัดแย้งกับกระแสสังคมโลกที่เปลี่ยนแปลงไป”

บรรทัดแรกไม่จริงครับ ผมเชื่อว่ากลุ่มคนนั้นถูกจูงให้เชื่อว่า “สู้กับนักการเมืองคอร์รัปชั่น และแทรกแซงสื่อ” ในจุดแรกเริ่ม และแน่นอนไม่พ้นเรื่องการจูงคนไทยด้วยประเด็นบอบบาง ที่พูดกันตลอดในช่วงนั้น ถ้ามองในมุมมองนักประชาธิปไตยและเชื่อว่า คนที่ทำการแบบนั้นทำเพื่อต่อต้านก็เป็นไปได้ครับ แต่ถ้ามองบริบทโดยรวมผมว่ามันมีปัจจัยเอื้อที่ให้ทำไปโดยไม่ได้คิดจะต่อต้านแต่ผิดพลาดทางตรรกะบางอย่าง — บรรทัดสองก็อย่างที่บอกดูที่ปัจจัยเอื้อ จะดูแถไหมไม่รู้ แต่กลุ่มคนถูกหลอกครับ

“เราเห็นการล้อมปราบประชาชนที่ออกมาเรียกร้องประชาธิปไตยกลางเมืองหลวง เราเห็นการละเมิดสิทธิมนุษยชน”
ส่วนหนึ่งใช่ครับ ที่ออกมาเรียกร้องประชาธิปไตย แบบเข้าใจว่า ประชาธิปไตยคืออะไร บางกลุ่มคนก็เหมือนกลุ่มที่มองหาแต่ ‘คนดี’ (ซึ่งสุดท้ายนักการเมืองทุกคนก็ถูกทำให้เชื่อว่า ไม่ดี ตามวิสัยประชาธิปไตย)  คือจินตภาพเอาเอง

หลายคนออกมาเพราะมีปัญหาจริงๆ กับการดำเนินการภายหลังรัฐประหาร จึงออกมาเพื่อเรียกร้องหวังให้สังคมฟัง สุดท้ายไม่มีใครฟังและเชื่อว่าคนกลุ่มนี้น่าจะถูกจูงโดยกลุ่มคนอีกกลุ่ม

เห็นพ้องว่า การกระทำรัฐประหารไม่ใช่เรื่องที่ควรทำ และผลพวงมันค่อนข้างทำให้ประชาธิปไตยในไทยดูสับสนมากขึ้น แต่ก็ยังเห็นถึงภาพที่หลายคนเริ่มแสดงความเห็นเพื่อส่วนรวมบ้างแล้ว แม้จะค่อนไปทางเพื่อตัวเองอยู่ก็ตาม ถึงอย่างนั้นคนก็ยังถูกหลอกให้เชื่อเรื่องเดิมๆ จนน่าใจหายอีก ตอนนี้คนรู้สึกถึงกลุ่มที่ออกมาเคลื่อนไหวอย่างใหญ่โตในช่วงหลัง (5-7 ปี) แทบจะหมดความชอบธรรมในภาพรวมไปแล้ว ที่ตั้งคำถามถึงคนให้ดอกไม้กับทหาร

ก็ต้องถามถึงกับคนที่ไปอยู่บนถนนเช่นกัน ว่า ที่เรียกร้องนั้นจากใจจริงได้ถูกแก้ไหม? หรือถูกหลอกให้เชื่อสุดท้ายปัญหาที่เคยหวังให้แก้ก็ยังมีเหมือนเดิมรึเปล่า? ปัญหาคอร์รัปชั่น, แทรกแซงสื่อ, ปัญหาข้าวยากหมากแพง, ประชาธิปไตยตอบโจทย์รึเปล่า? บางทีผมคิดไปเองว่า คำตอบของปัญหาว่าประชาธิปไตยจะแก้ปัญหาได้มันแปลก ถ้ารัฐประหารแล้วทหารบังเอิญฟลุ๊คทำดีขึ้นมาคนก็ไปเชียร์รึเปล่า 

“หากประชาชนท้องอิ่ม แต่ไม่มีอำนาจประชาธิปไตย ความเท่าเทียม
และสิทธิเสรีภาพที่แท้จริงแล้ว คงไม่แตกต่างจาก
“การกินอาหารที่บำรุงร่างกายแต่ไม่ได้บำรุงสมอง” เท่านั้น!!” — จริงเหรอครับ? ขอตั้งคำถามสงสัยแบบไม่ประชดเลย (กลัวเข้าใจผิด) เห็นหลายคนออกมาเรียกร้องเพื่อ “ปากท้อง” ส่วนเหตุผลเพราะขาดประชาธิปไตย (ที่แท้–แล้วแต่จะมอง) — มาตอนนี้หรือก่อนนี้สังคมเปลี่ยนไปเยอะ แต่ยังคงถูกบั่นทอนสมองเหมือนเดิม..

คำตอบสุดท้ายของผม คือ 5 ปี เราได้เติบโตท่ามกลางความขัดแย้งทั้งดุเดือด และมีเหตุผล ประชาธิปไตยเดินหน้าไปแบบที่มันเคยเป็นมาตลอด อำนาจทุนนิยมใหม่ก็เริ่มมองหาคำตอบที่นอกจากตัวเองได้แล้ว ยังต้องแบ่งปัจจัยให้กลุ่มเก่าได้ด้วย เพียงแต่ประชาชนเริ่มรับรู้และมีมุมมองตัวเองบางมุมแล้ว (แม้จะเริ่มจากโดนหลอก)  หลายคนอาจต้องรอให้เวลาตกผลึกความคิดอีกกว่าจะรู้ตัวว่าที่ผ่านมาโดนหลอกใช้รึเปล่า? ด่าเพื่อน? ด่าสังคม? ออกตัวแรงไป แล้วมันจริงไหม? อย่างน้อยประชาธิปไตยก็กระเผลกๆ ไปท่ามกลางกลุ่มอำนาจเก่า-ใหม่ ก็เพียงแต่หวังว่า ไม่มีรัฐประหารอีก และประชาชนถูกสอนแบบใหม่บ้าง ให้คิดเองก่อนจะไปหลงอุดมการณ์อันมัวเมา หวังให้เป็นเช่นนั้นครับ :)

ขอเสนอด้วยความหวังดีต่อ SIU น่ะครับว่า การจะวิเคราะห์สิ่งใด หากไม่มองบริบทของสังคมที่เป็นไปของประวัติศาสตร์ชาติไทย โดยมุ่งแต่เอาหลักที่ตัวเองเชื่อและยึดมั่นอย่างแข็งด้าน ไม่มีการทำความเข้าใจและปรับหลักการของตัวเองที่ได้ร่ำเรียนมาให้เข้ากับบริบทของเราเอง SIU จะไม่สามารถก้าวข้ามกับหน่วยความรู้ที่ไร้เดียงสา และจะกลายเป็นเครื่องมือทางการเมืองหนึ่งของผู้มีอำนาจไปเสีย
ความเป็นประชาธิปไตย เผด็จการ หรือการรัฐประหาร ที่เกิดขึ้นให้บ้านเรา มันมีประเด็นให้เราต้องขบคิดกันหลายๆ้ด้าน ถ้าหากผู้เสนอบทความนี้ ยังเลือกที่จะมองด้านเดียวที่สนับสนุนแนวคิดความเชื่อของตัวเอง มันก็ไม่ได้สร้างคุณประโยชน์อะไรกับสังคมไทย การเลือกที่จะโจมตีสิ่งหนึ่ง เพื่อให้อีกสิ่งหนึ่งได้ความชอบธรรม โดยที่ไม่แม้แต่จะแตะถึงความบกพร่องของสิ่งหลังนั้น มันก็ไม่ทำให้เกิดประกายความคิดของสังคมได้ แ่ต่ที่ได้มันก็แค่การสนองความกระสันของตัวเองและพวกพ้องที่เชื่อแบบเดียวกันเท่านั้น

เพราะรธน.40  ร่างมาจากกลุ่มบุคคลหลายภาคส่วน  มีการแสดงความคิดเห็นหลากหลาย  มีความเป็นประชาธิปไตยมากสุด  ถึงบางจุดอาจมีช่องโหว่  เราสามารถเอากฏหมายไปอุดช่องว่างได้  แต่รัฐประหารกลับใช้รถถังมาย่ำยีเสียงส่วนใหญ่ของประเทศ  กลับใช้อำนาจร่างรัฐธรรมนูญตามอำเภอใจขึ้นมา  แล้วใช้อำนาจสื่อในการโปรโมตว่า รับๆ ไปเหอะ  เดี๋ยวแก้ไข  ถามหน่อยครับ  ปัจจุบัน  แก้ไขได้กี่มาตราแล้ว  แล้วมีการเอื้อประโยชน์ให้แก่กลุ่มทหารมากแค่ไหน  GT200 ละ  เอาผิดได้แค่ไหน  งบประมาณทหารที่เพิ่มขึ้นจนน่าตกใจละ  แล้วเรื่องฮ.ที่ตกละ  อื่นๆ อีกมากมาย  คุณเคลียร์ประเด็นให้หน่อยว่า  ถ้าทหารมีการคอรัปชั่น  ถามหน่อย  คุณทำอะไรได้บ้าง  แต่ถ้านักการเมืองคอรัปชั่นบ้างคุณทำอะไรได้บ้าง

จะไล่ได้ไงหรือ  ผมสงสัยหน่อย  ทหารมีปืน รถถัง เฮลิคอปเตอร์  กระสุนจริงไม่มีกระสุนยาง  แล้วคุณจะไล่เค้าไปได้ยังไง  อย่างกรณี GT200 ละ  คุณเอาิดพวกเค้าได้แค่ไหน  ฮ.ที่ตกละ  อื่นๆ    ผมว่าตลกดีนะ  ประชาชนไล่ทหาร  ไม่งั้น  คงไม่มีเหตุการณ์ ตุลา พฤษภาทมิฬ หรือ ล้อมปราบเสื้อแดงหรอก  ฝั่งนึงประชาชน ฝั่งนึงอาวุธสงคราม  คิดเหรอว่า  คุณจะไล่พวกทหารออกไปได้

 เห็นแสดงความเห็นมาหลายความเห็น พอมาเจอคำว่า “แค่ห้างหรู” ก็น่าสมเพชละ ถามว่าจะห้างหรู จะบ้านคนจน ถามว่ามีใครหน้าไหนมีสิทธิไปเผาครับ แล้วไอ”ห้างหรู” มันมีคนแค่คนรวยเท่านั้นหรือที่เกี่ยวข้อง
จะแสดงความเห็นอะไร ก็ให้รอบด้าน ไม่ใช่มองแต่สิ่งที่ตัวเองอยากมอง จะไม่เอาเจ้าก็เปิดเผยตัวออกมาให้ชัด รักที่จะเปลี่ยนแปลงประเทศ อย่ามัวแต่แอบอยู่ในโลกมืด ประกาศออกมาดังๆ เอาแบบอาจารย์ใจ นายจักรภพไปเลย มาพร่ามในเวบบอร์ดมันไม่สร้างการเปลี่ยนแปลงได้หรอก

 คุณค่าของทุกคนล้วนต้องปกปักรักษาแน่นอน
แต่จะแสดงความเห็นก็ควรจะมองให้ครบกระบวนการ เหตุการณ์ผู้เสียชีวิตอันเนื่องมาจากกลุ่มคนบางกลุ่มในที่ชุมนุม สำคัญหรือไม่ แล้วไม่ยอมรับเลยหรือว่ามีกลุ่มคนเหล่านี้ที่มีอาวุธอยู่จริงๆ การจะเอาเหตุการณ์ต่างๆ อาทิ ความวุ่นวายใันอังกฤษ คงไม่เหมือนกันแน่นอน
ผมพูดจากเหตุการณ์จริงเลยดีกว่า ในวันที่เริ่มมีการปะทะกัน ผมบังเอิญต้องขับรถไปกลับรถใต้ทางด่วนดินแดง สภาพของผู้ชุมนุมตรงนั้น ทั้งเมาทั้งบ้าคลั่ง หลายต่อหลายคนถือขวดเหล้า ตะโกนไปมา แล้วบังคับให้รถยนต์ีที่วิ่งไปทางอนุสาวรีย์ ซึ่งเป็นเวลาประมาณสี่โมงเย็นกว่าๆ ซึ่ง ณ เวลานั้นเริ่มมีการยิงกันแล้ว
ถามว่าความถ่อยของผู้ชุมนุมที่เอาผู้ที่ไม่ได้มีส่วนร่วม ต้องเข้าไปลุยใน killing zone มันเห็นคุณค่าของชีวิตคนหรือไม่ แล้วไม่ใช่ผมเพียงคนเดียวหรอกนะที่โดนบังคับเข้าไปให้เป็นที่กำบัง ผมอยู่คันที่สาม และมีผู้โชคร้ายอื่นๆ ตามมาเป็นขบวน แต่ละคนก็ต้องขับรถขึ้นฟุตบาท ต่างหาทางออกกันเอาเอง

การจะกล้าเปลี่ยนแปลงอะไร ไม่เกี่ยวกับว่าดังหรือไม่ดัง แต่อยู่ที่ความกล้าหาญและยึดมั่นในอุดมกาณ์ว่ามีมากแค่ไหน จะเก่งแค่ในเวบบอร์ด มันจะทำอะไรได้ เปิดตัวออกมาให้ดังๆ จะเอายังไงกลับประเทศ อย่าแอบ

สามารถคุยโว เรื่องประชาธิปไตยหรือสิทธิมนุษยชนได้หรือ ในเมื่อประเทศเรา ไม่มีแม้แต่สิทธมนุษยชนขั้นพื้นฐาน ปกครองด้วยระบบกึ่งทหาร กึ่งอำนาจนิยม กึ่งเผด็จการ กึ่งสมบูรฯ กึ่งนู่นกึ่งนี่มั่วไไปหมด 

จะชาตินิยมก็ดูรุ่นบ้าง ว่าประเทศที่เขาไปไกลเรื่องนี้จริงๆมันต่างจากเราแค่ไหน ดีแต่ละเมอเพ้อฝันว่าประเทศเราดีเลิศเลออย่างนั้นอย่างนี้ เบื่อพวกคลั่ง

คุณรู้สึกว่าไม่มีสิทธิของความเป็นคนขั้นพื้นฐานเลยหรือ…..ทำไมผมไม่เคยรู้สึกถึงเลยตั้งแต่โตมา….ไม่ว่าบ้านเมืองเราจะปกครองด้วยระบอบอะไรก็ตามแต่จะเรียกจะอุปโลกกัน…..ผมรู้อย่างเดียวว่าผมมีความสุขและทุกข์ตามอัตภาพ…..ไม่เคยมีใครอย่างที่คุณเรียกมาคอยกำกับชี้นิ้วสั่ง…..ที่จำได้ก็มีเพียงพ่อแม่….ปู่และยาย…ลุงป้าน้าอา….ครูอาจารย์…รุ่นพี่….หญิงและเพื่อนฝูงบ้าง……ที่คอยกำกับชักจูงอบรมสั่งและสอนไปในทางที่ถูกที่ควร…..สมัยเด็กๆ อยากไปซนที่ไหนก็ไปตั้งแต่เช้ายันค่ำโดนเฉพาะวันหยุดหรือปิดเทอม…ถ้าไม่ถูกพ่อแม่ด่าก็ยังอีดออด….เข้าวัยรุ่นรักใครชอบใครก็ไปตามจีบ…เคยถูกถีบกลับมาก็หลายหน….โตมาหน่อยจะไปไหนขึ้นเหนือล่องใต้ก็โบกรถบ้าง….ขึ้นรถประจำทางเอาบ้างแล้วแต่กำลังปัจจัย……เข้าวัยทำงานอยากได้อะไรก็ทำงานหาเงินไปซื้อเอาหรือไปจ้างทำเอา….ไม่เห็นจะมีใครมาชี้นิ้วสั่งห้ามทำโน่นนี่….ยกเว้นเจ้านาย…และกรมสรรพากรที่ต้องตามเก็บภาษี…ก็ยินดีจ่ายในฐานะพลเมือง……

ผมไม่เคยสนใจเลยว่าจะปกครองกันด้วยวิธีไหน….ขอให้การปกครองนั้นทำเพื่อประโยชน์ของชนส่วนใหญ่และเป็นสิ่งที่เข้ากับธรรมะเป็นใช้ได้….ไม่มีโกงกินเป็นดีที่สุด…แต่คงเป็นไปได้ยากก็เพียงให้มันน้อยที่สุด….และต้องจับตัวพวกนี้มาลงโทษให้ได้…..มีชีวิตที่มีสิทธิตามสมควร…ไม่ต้องถึงขนาดกูจะทำอะไรก็ได้….โลกทุกวันนี้มันต้องอยู่แบบกระเบียดกระเสียนกันอยู่แล้ว…อย่ามาคุยเลยไอ้ลัทธิประชาธิปไตยเสรีนิยมทุนนิยม…..ถ้าอยากทำให้ได้อย่างนั้นคุณต้องกำจัดคนบนโลกให้เหลือซักพันสองพันล้านคน…คงพอตอบโจทย์ของคุณได้….ผมอยู่กับความเป็นจริงไม่ใช่เพ้อฝันถึงขอบฟ้าสีทองผ่องอำไพ…..

ไม่มีหรอกประเทศไหนในโลกทุกวันนี้ที่ดำรงอยู่ด้วยประชาธิปไตยที่แท้จริง (ตามนิยามของคุณ)….ที่คุณเห็นมันก็แค่รูปแบบเท่านั้น….แต่เนื้อแท้แล้วคนละเรื่อง…ทุกคนเอาแต่ประโยชน์ของตัวของชาติตัวเท่านั้น…..คิดดูเอาเอง…ถ้าคิดไม่ออกก็ขอยกตัวอย่างที่เห็นได้ชัดเช่น…การบุกอิรัคของอเมริกานั่นงัย….หรือการเข้าข้างอิสราเอลของอเมริกานั่นก็อีกตัวอย่าง….

ขอให้ก้าวข้ามรูปแบบครับแล้วคุณจะพบทางสว่าง…อย่าไปยึดติดกับรูปแบบ….สุดท้ายคุณชอบสิงค์โปร์มั้ย…ประเทศที่มีมาตรฐานการครองชีพที่สูงสุดแห่งนึงของโลก…ใครๆไปเที่ยวแล้วบอกกันเสมอว่าอยากให้เมืองไทยเป็นอย่างนั้นบ้างจัง…ผมจะอ้วกแตก 

 ลองอ่านหลักคิดของท่านพุทธทาสดูครับ
“เราไม่ค่อยรู้แน่ว่า คำนี้ที่เป็นภาษาต่างประเทศนั้น
มันมีความหมายอย่างไร  แต่ที่เป็นภาษาไทยแล้ว เราก็จะรู้ความหมาย 
เช่นคำว่า ประชาธิปไตย นี้ มันก็หมายถึงว่า มีประชาชนนี้เป็นใหญ่
หรือเป็นผู้ใช้อำนาจ  แต่แล้วมันก็มีปัญหาอยู่ที่ว่า ใช้อำนาจนั้น
มันถูกธรรมะ หรือไม่ถูกธรรมะ  ถ้าคนแต่ละคนมันไม่มีธรรมะ
มันก็ใช้อำนาจที่เป็นอธรรมะ  มันก็ถึงความวินาศกันตรงนี้เอง
เพราะประชาธิปไตยนั่นแหละ”

“ประชาธิปไตย นี้ ถ้ากล่าวตามความจริงแล้ว มันเหมาะสำหรับคนที่มีธรรมะ 
พอไม่มีธรรมะ ประชาธิปไตยนี้ ก็เป็นเครื่องทำลายโลก  ฉะนั้นจึงอยากจะถือว่า
มันเลวร้ายที่สุด สำหรับพวกที่ไม่มีธรรมะ  พวกที่ไม่มีธรรมะแล้ว
ระบบเผด็จการยังดีเสียกว่า  คือมันยังควบคุมกันได้บ้าง
หรือได้ตามที่จะนำไป  แต่ระบบประชาธิปไตยนี้มันคุมกันไม่ได้ 
มันจึงมีผลอย่างที่เห็นๆ กัน อยู่ในโลกนี้”

คิดซะว่าเป็นอีกมุมมองนึงว่า การปกครองด้วยระบบอะไรก็ตาม จะมีข้อดีข้อเสียแตกต่างกัน แต่สิ่งสำคัญที่สุดคือผู้ปกครองจำเป็นต้องมีธรรมะ

และผมเห็นด้วยกับคุณ Ratuai ในประเด็นที่ว่า ประชาธิปไตยในโลกนี้มันมีหลายรูปแบบ ทั้งนี้ขึ้นอยู่กับภูมิหลังของคนในที่นั้นๆว่าเป็นอย่างไร

ระบบที่ผ่านมา จะดีจะชั่ว มันก็ทำให้สังคมไทยเดินมาได้เรื่อยๆ จะก้าวหน้าจะถอยหลัง มันก็ยังเดินต่อไปได้ ถ้าหากจะเปลี่ยนแปลงสังคม การจะมาพูดเอาแต่ได้ว่าของเก่ามันไม่ได้เรื่อง จะเอาแต่ของใหม่ ผมเห็นว่ามันมีแต่จะสร้างความเดือดร้อน ความเสียหายขึ้นมามากกว่า

แล้วธรรมที่ว่ามันคือธรรมของใครครับ?
ของศาสนาพุทธใช่หรือไม่? ของท่านพุทธทาสใช่หรือไม่?

ถ้าธรรมของศาสนาอื่นหรือของคนอื่นไม่เหมือนกับธรรมของท่านพุทธทาส ผิดหรือไม่?
แล้วธรรมของพวกที่ทำรัฐประหาร ขนอาวุธจริงมาปราบประชาชน เป็นธรรมเดียวกับของท่านพุทธทาสหรือไม่?

ผมเห็นการสั่งสอนเรื่องธรรมของท่านพุทธทาส ไม่ใช่ให้ธรรมนำ แต่ให้ธรรมตาม คือไม่ว่าจะใช้หลักการปกครองแบบไหน ก็ควรจะเสริมธรรมไปด้วย
แค่เพื่อไม่ให้หลงลืมว่า ต่อให้เป็นประชาธิปไตยก็ต้องมีธรรม แค่นั้น

ท่านพุทธทาสเพียงแต่ไม่ได้กล่าวถึง ระบบเผด็จการที่ไม่มีธรรม
เพราะมันไม่ต้องพูดถึงเลย มันแย่กว่ามาก ถ้าเพียงแค่คนๆเดียวไม่มีธรรม ก็จะมีอำนาจกำหนดทุกสิ่งทุกอย่าง  ต่อให้คนทั้งชาติมีธรรมก็ทำอะไรไม่ได้
แต่ในประชาธิปไตย ถ้ามีคนที่มีธรรมมากกว่า ก็จะทำให้บ้านเมืองมีธรรมไปด้วย และถ้าบ้านเมืองไหนมีคนที่มีธรรมน้อย ก็เป็นเรื่องกรรมของสัตว์โลกเท่านั้น

ที่ผ่านมาระบบชั่วไม่ทำให้บ้านเมืองก้าวหน้า แต่ถ่วงความเจริญให้บ้านเมืองถอยหลัง ก้าวหน้าก้าวหลังก็หยุดกับที่ไม่ไปไหน คุณเข้าใจอะไรผิดแล้ว ภาษาไทยเขาเรียกถอยหลังลงคลอง มีคนตาย บ้านเมืองเจ็บปวด คนไทยฆ่ากันเองมาแล้วกี่ครั้ง เพราะรัฐประหารเผด็จการที่หวงอำนาจทำทุกอย่างเพื่อรักษาอำนาจ และคนที่ไม่ยอม ลุกขึ้นสู้ ก็โดนฆ่าตาย หนีไปต่างประเทศ พยายามสู้เพื่อให้บ้านเมืองมีประชาธิปไตยด้วยวิธีการต่างๆ

แต่คุณกลับมาเพ้อเจ้อว่าพวกประชาธิปไตยมีธรรม
งั้นผมถามหน่อย พวกเผด็จการบ้านเรา เคยมีธรรมตรงไหน?

คุณเพ้อเจ้อตรงที่หาเรื่องตีรวนว่า ประชาธิปไตยต้องมีธรรม
แล้วไหนคือประชาธิปไตยที่ไม่มีธรรม? ทำไมต้องพูดเรื่องมีหรือไม่มีธรรม? ตอนไหนของประชาธิปไตยที่ไม่มีธรรม? แล้วธรรมนี้คือธรรมของใคร? เทียบกับอะไร? แล้วแน่ใจได้รึเปล่าว่าสิ่งที่คุณเชื่อมั่นว่ามันคือธรรม มันคือธรรมที่ถูกต้องแท้จริง? ใครเป็นคนตัดสิน?

การที่คุณอยู่ๆก็พูดเรื่องนี้ขึ้นมันก็ชัดเจนว่าคุณกำลังกล่าวหา ว่ามี “ประชาธิปไตยที่ไม่มีธรรม” “คนส่วนใหญ่อาจไม่มีธรรม” ไม่งั้นอยู่ๆคุณจะพูดทำไม แล้วคุณคือคนส่วนใหญ่รึเปล่า? หรือคุณเป็นคนส่วนน้อยถึงได้ชอบระบอบที่ให้คนส่วนน้อยตัดสิน?

ผมเห็นคุณชอบเผด็จการ เพราะคุณพยายามยกเอาคำพูดที่สนับสนุนเผด็จการมาสนับสนุนคำพูดของตัวคุณเอง คำพูดทำนองว่าคุณเห็นเผด็จการก็ดีเท่ากับหรือมากกว่าประชาธิปไตย ทั้งที่มนุษยชาติควรจะรักเสรีภาพของตัวเอง รักอิสระภาพในการที่จะกำหนดชีวิตตัวเอง และรังเกียจระบอบเผด็จการที่ต้องมีชนชั้นปกครองควบคุมชีวิตของชนชั้นถูกปกครอง ก็แปลว่าคุณชอบเผด็จการ อาจเพราะคุณอยากเป็นทาสมากกว่าคน ไม่ก็เพราะคุณเป็นชนชั้นปกครอง จึงได้ชื่นชอบและยินยอมให้มีระบอบเผด็จการได้

ส่วนความคิดที่ว่า เผด็จการมีอยู่ในระบอบประชาธิปไตย นั่นก็เป็นการให้ความหมายของคำว่าเผด็จการของคุณเอง และเป็นแค่ “ผมว่า” ของคุณเองเท่านั้น เหมือนกลุ่มนักวิชาเกินในประเทศเราที่ตั้งคำว่าเผด็จการเสียงข้างมากมาเล่นงานกันทางการเมือง ทั้งที่ในโลกนี้เขาเรียกระบอบเผด็จการต่อเมื่อเสียงส่วนน้อย หนึ่งคนหรือกลุ่มคน มีอำนาจบังคับโดยที่เสียงส่วนใหญ่ไม่ยินยอม

และการมีอำนาจบังคับจากเสียงส่วนใหญ่ ก็เป็น “กติกา” ที่เป็นสากล ว่าเมื่อมนุษย์ทุกคนเท่าเทียมกัน ก็ต้องตัดสินใจจากเสียงส่วนใหญ่เป็นอันดับแรก
แม้แต่กติกาที่ว่าด้วยการไม่ละเมิดเสียงส่วนน้อย ก็เกิดมาจากเสียงส่วนใหญ่ก่อนว่า ทุกคนมีโอกาสเป็นเสียงส่วนน้อย เสียงส่วนใหญ่จึงไม่ควรละเมิด

ระบอบเผด็จการเกิดจากการที่มีคนยึดเอาความถูกต้องไปจากคนอื่น ต่างกับประชาธิปไตยที่เป็นกติกาที่คนส่วนใหญ่ยอมรับว่าทำได้

I love thailand but i really hope one day in th future thai people love thailand and i think after that thailand country go to be happy