เรื่องพลังเก่า พลังใหม่ ก็เป็นปัญหาอยู่มาก แล้วแต่ใครนิยาม
ถ้ามาร์ก ก็ต้องบอกว่า พลังเก่าใหม่ เรียงลำดับดังนี้
ชุมชนบุพกาล ทาส ศักดินา ทุนนิยม (เปลี่ยนผ่าน) คอมมิวนิสต์

แต่ผมค่อนข้างเชื่อ Ken Wilber

4. ประเพณี
5. วิทยาศาสตร์ เหตุผล
6. ยอมรับความแตกต่าง (พหุนิยม)
7. Psychic
8. subtle
9. causal
10. non-dual

แล้วแต่จะศรัทธานะครับ

ผมคิดว่า สังคมกำลังจะเปลี่ยนจาก 4-5 และ 5-6
ปัญหาของสังคมกำลังพัฒนา คือ มีหลายระดับอยู่ร่วมกัน

พันธมิตรนั้น แม้จะดูเหมือน 4 แต่แรกๆคล้าย 6
เพื่อมาตรวจสอบ 5 ซึ่งรัฐบาลพยายามเป็น
แต่ทำไปทำมา ดูเหมือนจะไม่ไหว กลายเป็น 4
5 เลยดูดีขึ้นมา

แต่ 5 ก็ยังมีความเป็น 4 อยู่มาก

ผมเริ่มคิดว่า ให้ 5 กับ 4 สู้กันไป
แล้วดูว่าใครจะปรับตัวเป็น 6 ได้ก่อนกัน
คนนั้นก็ชนะ

อันนี้เป็นการแบ่งความก้าวหน้าในอีกแบบ แต่ก็ใกล้เคียงกับ ken
แต่จะง่ายกว่า และได้รับความนิยมกว่า

http://econ.tu.ac.th/settasan/Pdf/J132.pdf

จริงๆ เรื่องพลังเก่า พลังใหม่ ก็เป็นปัญหาอยู่มาก แล้วแต่ใครนิยาม
ถ้ามาร์ก ก็ต้องบอกว่า พลังเก่าใหม่ เรียงลำดับดังนี้
ชุมชนบุพกาล ทาส ศักดินา ทุนนิยม (เปลี่ยนผ่าน) คอมมิวนิสต์

แต่ผมค่อนข้างเชื่อ Ken Wilber

4. ประเพณี
5. วิทยาศาสตร์ เหตุผล
6. ยอมรับความแตกต่าง (พหุนิยม)
7. Psychic
8. subtle
9. causal
10. non-dual

แล้วแต่จะศรัทธานะครับ

ผมคิดว่า สังคมกำลังจะเปลี่ยนจาก 4-5 และ 5-6
ปัญหาของสังคมกำลังพัฒนา คือ มีหลายระดับอยู่ร่วมกัน

พันธมิตรนั้น แม้จะดูเหมือน 4 แต่แรกๆคล้าย 6
เพื่อมาตรวจสอบ 5 ซึ่งรัฐบาลพยายามเป็น
แต่ทำไปทำมา ดูเหมือนจะไม่ไหว กลายเป็น 4
5 เลยดูดีขึ้นมา

แต่ 5 ก็ยังมีความเป็น 4 อยู่มาก

ผมเริ่มคิดว่า ให้ 5 กับ 4 สู้กันไป
แล้วดูว่าใครจะปรับตัวเป็น 6 ได้ก่อนกัน
คนนั้นก็ชนะ

อันนี้เป็นการแบ่งความก้าวหน้าในอีกแบบ แต่ก็ใกล้เคียงกับ ken
แต่จะง่ายกว่า และได้รับความนิยมกว่า

http://econ.tu.ac.th/settasan/Pdf/J132.pdf

ผมเข้าใจไปเองว่า พลังเก่าในที่นี้คือพวกที่คิดแต่ กูวิน .. ใช่มะ ? … และผมแปลไปเองอีกว่า หลังจากนี้เราจะเป็น วินทั้งชาติ กันใช่มะ ?? ….

หรือผมหวังมากไป ???

ดังนั้น แม้จะสูญเสียเยอะ แต่ผมคิดว่า ก็จะได้กลับมาเยอะเช่นกัน
โดยคนที่เป็นพลังใหม่จะมาช่วยกัน

นี่คือ กฏ 80/20

ผมมองว่า ความขัดแย้งอย่างรุนแรง คือ หนี้สะสมที่เราต้องจ่ายกันในวันนี้
แลกกับความมักง่าย จากการซึมซับสิ่งที่ผู้นำมวลชนพยายามยัดเยียดภาพลักษณ์(หรือแม้แต่ อัตลักษณ์)อย่างใดอย่างหนึ่ง โดยไม่ได้สืบเสาะว่าสิ่งนั้นมันมีความ
แท้จริงเพียงใด

ผมอยากจะถามว่า ตอนคุณเริ่มโต
คุณเคยตั้งคำถามแบบ radical มากๆ มั้ย ประมาณว่า พ่อ หรือ แม่
ของคุณตัดสินใจ ในเรื่องหนึ่งๆ ผิดหรือเปล่า?
ซึ่งมันเป็นคนละเรื่องกันกับที่เรายังคงนับถือบุคคลและเคารพ ในการตัดสินใจในเรื่องนั้นๆ อยู่

ผมไม่คิดว่าความมักง่ายสะสมที่กลายร่างเป็นความเชื่อ (ไม่ว่าฝ่ายไหนก็ตาม)
มันจะสามารถใช้เหตุผลล้มล้างได้ภายในเวลาสั้นๆ
งานนี้ ไม่ win-win แน่นอน

จริงๆ บทความนี้ต้องการนำเสนอประเด็นสำคัญที่สุด คือ “การฟังอย่างลึกซึ้ง”

เพราะการที่จะถอยคนละก้าว จะเกิดขึ้นไม่ได้เลย หากไม่มี “การฟังอย่างเข้าอกเข้าใจ”

ผมคิดว่า จนถึงระดับนี้แล้ว ทั้งสองฝ่าย คง “หน้ามืด” ประโยชน์ชาติ ประชาชน คงไม่มีความหมาย การวางหมากที่สุขุมจะหายไป พร้อมจะเสี่ยงทุกอย่างเพื่อชัยชนะ จนอาจกลายเป็นความพ่ายแพ้ได้

หากหยุด และฟัง มันจะมีกระบวนการบางอย่างที่แทรกซึมเข้าไปภายใน ทำให้สติกลับคืนมา

แน่นอนว่า ทุกฝ่าย ทำเพื่อผลประโยชน์ตัวเอง แต่ในยาม “หน้ามืด” ทำให้ทั้งสองฝ่าย เลือกทางออกที่แย่กกว่าที่ควรเป็น

การฟัง และร่วมมือหาทางออก หน้าจะเป็น Game ที่ Win-Win-Win มากที่สุด

อย่างน้อยถ้าอีกฝ่าย ไม่ฟัง แต่เราฟัง เราจะได้เปรียบกว่า อาจมองเห็นจุดอ่อนฝ่ายตรงข้าม จนนำไปสู่ชัยชนะได้

แต่ผมไม่ได้หมายความว่าให้เลือก สีเหลือง หรือสีแดงนะครับ ผมไม่คิดว่านั่นจแก้ปัญหาได้ ผมคิดว่าต้องเป็นทางที่สามคือ ต่างคนต่างยอมถอยคนละก้าวมาคุยกัน ถ้าจะดันทุรังกันต่อไป ผมสุดท้ายก็คือการเผชิญหน้าและฆ่ากันบนท้องถนน ประเทศก็จะกลายเป็นบ้านป่าเมืองเถื่อน

มันเป็นไปได้เหรอครับที่จะไปเีรียกร้องให้อีกฝ่ายทำตามสิ่งที่ตัวเองต้องการทุกอย่าง โดยที่ตัวเองไม่ยอมเสียอะไรเลย ทั้งสองฝ่ายก็ไม่ได้มีฝ่ายไหนที่มีอำนาจเหนือกว่าอีกฝ่ายอย่างเด็ดขาด

สุดท้ายเบาๆ ลงหน่อยครับ แล้วมาหาทางออกทีุ่ทุกฝ่ายยอมรับได้ดีกว่านะครับ อย่าดันทุรังกันเลย อย่าให้ผู้บริสุทธิ์ที่ไม่รู้อิโหน่อิเหน่ต้องเดือดร้อน โดยอ้างว่าตัวเองก็เดือดร้อน