ปัญหาในอนาคตอย่างน้อย 5 ปีข้างหน้าธนาคารแห่งประเทศไทยจะต้องรับมือกับความผันผวนและการต่อสู้ที่แหลมคมมากขึ้นภายใต้ความลักลั่นและทางเลือกที่ต่ำมาก

เราจะทำยังไงในเมื่อตอนนี้ทฤษฎีการเงินเดิมๆที่เราเรียนที่ว่า พัรธบัตรรัฐบาลนั้นเป็น Risk Free Asset และดอกเบี้ยที่รัฐบาลกู้เป็น Risk Free Rate ถูกที่สุด ไม่มี Default Risk แต่ตอนนี้พันธบัตรรัฐบาลสหรัฐฯกู้แพงกว่า Berkshire Hathaway หรือ P&G ไปแล้ว เช่นเดียวกับอังกฤษ ตอนนี้คนเข้าคิวไปประมูลตราสารหนี้่ภาครัฐน้อยลง ภาครัฐโดนโขกดอก

ที่สำคัญหากรัฐบาลประกาศประมูลพันธบัตร ทันใดนั้นธนาคารและสถาบันการเงินต้องวิ่งมานั่งรอที่ธนาคารชาติกันแล้ว ไม่ใช่ส่งคนไปนั่งล็อบบี้รัฐบาลประเทศกำลังพัฒนาและบรรดา SWFs เพื่อมาซื้อพันธบัตรของตัวเอง ไอ้การทำแบบนี้ของรัฐบาลประเทศพัฒนาแล้วเช่น Germany หรือหลายๆประเทศในยุโรป มันไม่ต่างกับการทำ Roadshow สมัยก่อนของรัฐบาลประเทศกำลังพัฒนา ซึ่งเดี๋ยวนี้ไม่ต้อง Roadshow ที่ยุโรปหรือสหรัฐฯแล้วแค่ประกาศขายพวก Fund Manager มันก็วิ่งมาซื้อ Eurobond ของรัฐบาลแถบเอเชีย แอฟริกา หรือละตินกันเพียบเลย

เราบริหารทุนสำรองโดยการถือ Treasuries เป็นหลัก เป็นแหล่งพักเงินที่คิดว่าปลอดภัยและสภาพคล่องสูง นอกจากนั้นก็ซื้อ Bund ของเยอรมัน หรือ JGB ของญี่ปุ่น ที่เหลือเป็น Deposit แต่ตอนนี้การทำอย่างนี้มีแต่จะสะสมผลขาดทุนไปเรื่อยๆในงบดุลธนาคารแห่งประเทศไทย ขณะเดียวกันเรากลับเจอค่้าเสียโอกาสมหาศาลในช่วง 1 ปีที่ผ่านมาและจะมากขึ้นในอนาคตหากเราลังเล

เราต้องมอง SWFs เป็นเครื่องมือทางด้าน Monetary Policy ตัวใหม่ที่จะมาช่วยเครื่องมือเดิมๆด้วยเพราะทุกวันนี้ การมอง Price Stability โดยมองปัจจัยภายในเป็นหลักไม่พอที่จะจัดการกับปัญหาด้านเสถียรภาพที่มาจากภายนอกเป็นหลักได้ อีกอย่างในอนาคตบรรดาประเทศน้อยใหญ่ในกลุ่มประเทศกำลังพัฒนาจะแห่กันตั้ง SWFs กันมากขึ้นซึ่งตอนนี้มันเหมือน Club of Power ไปแล้วในระบบการเงินและในทางนโยบายด้วย นอกจากนั้นแล้ว SWFs ก็มีมิติของความมั่นคงด้วย ในทางปฏิบัติหากเราไม่ตั้งขณะที่ชาติอื่นตั้งก็เท่ากับเราเสียเปรียบในทางยุทธศาสตร์ด้วย ไม่นานนับจากนี้เชื่อว่าเวียดนามจะมีทุนสำรองพุ่งขึ้นอย่างรวดเร็ว ภายใน 5 ปีอาจมากกว่า 100,000-150,000 ล้านดอลลาร์ และตอนนี้เขาก็มีกองทุน State Investment Company กองเล็กๆมูลค่า 500 ล้านดอลลาร์อยู่ ตอนนี้กำลังดูงานและศึกษาการตั้ง SWFs อย่างเคร่งเครียดอยู่

เชื่อขนมกินได้เลยอีกหน่อยฮุนเซนก็ตั้งเหมือนกัน หากเรายึกยักชักช้าไม่ตั้งเราก็จะเสียเปรียบประเทศพวกนี้โดยไม่ต้องสงสัย

แต่ก่อนอื่นผู้ว่าแบงก์ชาติคนใหม่ควรปลดตัวเองให้เป็นอิสระภาพทางความคิดจากองค์ความรู้ล้าสมัยที่เคยเรียนมาก่อนและหัดมองในเชิงความมั่นคงด้วย เพราะหน้าที่ใหม่ของคุณนั้นปฏิเสธเรื่องความมั่นคงไม่ได้แล้ว

แล้วคุณจะพบว่าสิ่งที่เริงชัยทำพังนั้นมันจะดูมีมูลค่าจิ๊บจ๊อยไปเลยหากผู้ว่าคนใหม่ยังใช้วิธีคิดแบบปัจจุบัน

ถ้าอ่านแล้วเข้าใจไม่ผิด เหมือนจะมีการตั้งสมมุติฐานว่า ถ้าปล่อยให้รัฐบาลนี้ตั้งผู้ว่าแบงค์ชาติคนใหม่เอง นโยบายจะทำให้ชาติล่มจมได้ (ซึ่งตรงนี้ก็ยังเป็นเพียงสมมุติฐาน) ดังนั้นจึงควรยุบสภาเพื่อให้สาธารณะมาลงประชามติว่าใครควรได้เป็น (ซึ่งตรงนี้ก็เป็นเพียงสมมุติฐานอีกเช่นกันว่าถ้ายุบแล้ว จะมีการลงประชามติได้จริง และก็ไช่ว่าจะได้คนที่ดีจริง (และก็เป็นเพียงสมมุติฐานว่าดีคืออะไรอีกเช่นกัน เพราะที่ท่านด็อกเตอร์เขียนมา ก็ยังไม่สามารถพิสูจน์ได้ว่าแบบที่ท่านเชื่อว่าถูกมันจะถูกต้องจริง) แล้วตอนจบก็มาสรุปว่า จากสมมุติฐานที่ท่านเชื่อว่าถูก(กว่าคนอื่น)นั้น ประชาธิปัตย์ไม่น่าจะเห็นด้วย จึงควรให้เขายุบสภาไปซะ

ด้วยความเคารพน่ะครับ มันลักไก่ไปนิดนึงครับ

ใช้ไปมากกว่า 2 ล้านล้านบาทแล้วครับที่เอาไปยันค่าเงิน และแน่นอนขาดทุนมากกว่าด้วย

เรื่องนี้เป็นเรื่องซับซ้อน ต้องคุยกันนาน ดิฉันจะเขียนบทความ 10 หน้ามาลงนสพ.ออนไลน์ก็คงไม่มีใครอ่านกัน คำถามนี่ที่ถามกันมาแล้วนั้นหาคำตอบได้ที่

http://weareallhuman.net/index.php?showtopic=44842

เชิญไปถกเถียงกันต่อที่นั่นได้ค่ะ ดิฉันมาเปิดประเด็นให้ซักถามกันและโต้ตอบกันด้วย”เหตุผล”

ขอความกรุณาวิจารณ์ที่”บทความ”นะคะ ถ้าอยากวิจารณ์ด้วยเรื่องส่วนตัว ขอเชิญไปอ่านที่นีก่อนนะคะ

http://www.prachatai.com/node/28599/talk

ขอบคุณค่ะ

ผมว่าตามเหตุผลอยู่แล้วครับ

ใครจะไปรู้ว่านี่คือ super ย่อความ จาก 10 หน้า

แบบนี้ไม่สามารถวิจารณ์ หรือแม้แสดงความคิดอะไรได้เลย

ไม่เป็นไรครับ จะตามไปอ่าน

ขอบคุณที่ร่วมกันสร้างสรรค์ประเทศไทยครับ

“ตามที่ผมเข้าใจ คนที่เข้าใจอะไรถ่องแท้น่าจะสามารถอธิบายเรื่องต่างๆได้สั้นๆกระชับ ไม่ไช่หรือครับ”

ก็แล้วแต่ว่าพื้นฐานความรู้คนฟังจะเป็นอย่างไรและคนเขียนตั้งใจเขียนให้ใครอ่าน ดิฉันเขียนให้คนที่มีพื้นฐานความรู้ทางเศรษฐศาสตร์บ้างอ่านหรือคนที่อยากขวนขวายหาความรู้อ่านน่ะค่ะ ขออภัยที่ดิฉันไม่ได้เขียนให้คน 64 ล้านคนอ่าน ถ้าคุณอ่านแล้วไม่เข้าใจ”และอยากเข้าใจ”ก็อยากให้ไปอ่านที่ลิงค์ที่แปะไว้เพิ่ม

ความรู้นั้นต้องหากันเอาเองนะคะ ไม่มีใครป้อนให้ได้ค่ะ

ขอบคุณค่ะ

ผู้เขียนบทความแต่ละคนก็มีจุดหมายต่างกันนะคะ ดิฉันเขียนเพื่อให้คนตั้งคำถาม (ไม่ได้เขียนเพื่อให้เชื่อทันที) ดิฉันก็ตอบคำถามบ้าง ส่งลิงค์ให้อ่านกันบ้าง ถ้าต้องการคำตอบก็หาได้ที่ันั่นค่ะ

ถ้าอ่านแล้วยังไม่ได้คำตอบอยากถามเพิ่มก็เชิญถามต่อได้เลยนะคะ่

ขอบคุณค่ะ

ถาม

แต่ผมเห็นต่างตรงที่ “รัฐบาล” ไม่ต้องยุบสภาก็สามารถเปิดโอกาสในการสรรหาผู้ว่าแบงค์ชาติได้เหมือนกัน

ตอบ

ยุบสภาไม่ยุบสภาก็สรรหากันแล้วค่ะ การสรรหาผู้ว่านั้นเริ่มราวๆ 6 เดือนก่อนผู้ว่าเกษียณ สื่อมวลชนก็รายงานกันบ้างว่า “ตัวเก็ง”คือใคร ที่ไม่ดีคือสื่อมวลชนรายงานแค่ชื่อ ไม่บอกว่าผลงานในอดีตของตัวเก็งเหล่านี้คือใครบ้าง รายงานแบบนั้นก็ไม่ได้ช่วยอะไรเท่าไร รายงานแบบนี้ก็เหมือนไม่ต้องการให้ประชาชนรับรู้เท่าไร

เรื่องคนนอก vs. คนใน นั้น ดิฉันเขียนไว้ที่ชุมชนคนเหมือนกันแล้ว แวะไปอ่านได้นะคะ คือดิฉันใช้เว็บนั้นเป็นที่เก็บข้อมูล เขียนบทความลงนสพ.ออนไล์ไม่กี่วันก็หายไปแล้ว อย่างน้อยทีเว็บคนเหมือนกันช่วยเก็บคำถามคำตอบให้คนที่สนใจอ่านกันได

“น่าเสียดายครับ ผมคิดว่าคุณเป็นผู้ใหญ่กว่านี้เสียอีก”

อ้าว ไหนว่าไม่ลุยกันที่เรื่องส่วนตัวไงคะ

“ผมไม่เคยเห็นคนฉลาดจริงที่ไหนที่แก้ตัวว่า คนที่ไม่เข้าใจเขาเป็นคนไม่ขวนขวายหรือไม่มีความรู้เลยครับ”

ไม่ฉลาดจริงก็ได้ค่ะ ตามใจคุณ

ถาม

จะตั้งผู้ว่าแบงค์ชาติคนใหม่ ทำไมต้องให้รัฐบาลยุบสภาครับ?

ตอบ

ตามที่ข่าวรายงานออกมา ตอนนี้คนที่คุณกรณ์อยากให้เข้ามาเป็นผู้ว่าแบงค์ชาตินั้นในอดีตเป็นผู้อำนวยการกำกับสถาบันการเงินในยุคที่ไทยเปิดเสรีการเงิน ถ้าโปร่งใสสื่อก็ควรจะรายงานผลงานในอดีตให้ประชาชนรับรู้ ดิฉันก็ไมไ่ด้ว่าเขาผิด แต่ใจคอจะไม่ถกเถียงกันเลยหรือว่าคนนี้เหมาะสมแค่ไหน ดิฉันไม่ได้เขียนถึงตรงนี้ชัดเจนในบทความนี้เพราะต้องการให้คนตั้งคำถามค่ะ

“แสดงว่าถ้าใครมาอ่านบทย่อความที่คุณเขียนแล้วรู้สึกว่ามันไม่เมกเซนซ์ คุณจะตั้งสมมุติฐานก่อนเลยว่าคนนั้นไม่มีความรู้ด้านเศรฐศาสตร์ และไม่ขวนขวายหาความรู้?”

ก็คำถามคุณส่อนี่คะว่าที่ส่งลิงค์ให้ไปอ่านแล้วคุณไม่ยอมอ่านเอง คำตอบอยู่ในนั้น มีคนถามก่อนคุณตั้งหลายคน อยากรู้คำตอบก็อ่านในนั้นก่อนแล้วค่อยมาถามกันใหม่นะคะ

ไอ้ที่ด่ากันไปมาว่าใครฉลาดกว่าใครนี่ขอร้องเถิดนะคะ คนฉลาดคนเดียวก็แก้ปัญหาให้ประเทศไทยไม่ได้หรอกค่ะ ดิฉันไม่ใช่ซูเปอร์แมน เอาปัญหามาชี้ให้เห็นแล้ว ข้อมูลอ้างอิงก็มีอยู่ อยู่ที่ว่าคุณจะตามไปอ่านลิงค์ข่าวที่ดิฉันอ้างอิงไว้ในบทความหรือไม่

ขอบคุณค่ะ

เอาเป็นว่าเราว่าตามเหตุผล ไม่ลงตัวบุคคลครับ รวมถึงบุคคลที่ 3 ด้วย

ให้กำลังใจกับคุณกานดาครับ และขอบคุณมากที่อธิบาย

“ส่วนตัวผมมองว่าอยู่ต่ออีก 3 วันก็นานเกินทนละครับ ปฎิวัติมาสามปีประเทศมีแต่ลงเหว พี่หล่อก็ปลาไหลไปวันๆ ผมยอมให้ทักษิณปล้นชาติแล้ว GDP โตปีละ 5-6% ประเทศสงบสุข ยังจะดีซะกว่า”
-ขอโทษนะครับ ผมคิดว่าเหตุผลส่วนนี้ไม่ strong

ตอบคุณ mrj เรื่องความยาวบทความนะคะ

ขอบคุณสำหรับมุมมองดีๆค่ะ จริงค่ะที่ดิฉันทดเลขไว้ในใจ มีข้อมูลอื่นที่จะมาเป็นเหตุผลว่าทำไมควรยุบสภาภายใน 3 เดือน แต่ไม่บอกในบทความนี้ให้ชัดเจน ประเด็นที่สำคัญที่สุดคือประวัติผลงานการทำงานในอดีตของตัวเก็ง และดิฉันจำเป็นต้องเอ่ยชื่อ (ถ้าตามไปอ่านกันในเว็บบอร์ดก็จะชัดเจนว่าคือใคร)

ดิฉันไม่อยากเอาชื่อบุคคลนั้นมาใส่ในบทความนี้ เพราะเสี่ยงต่อการโดนวิจารณ์ว่า ดิฉันไม่ชอบบุคคลนี้ในระดับส่วนตัวน่ะค่ะ ก็เลยคิดว่าอย่าออกชื่อตัวเก็งในบทความเลยดีกว่าค่ะ รอให้มีคนถามแล้วบอกให้ไปอ่านที่เว็บอื่นจะได้เข้าใจว่าดิฉันยกประเด็นนี้มาไม่ใช่เพราะไม่ชอบตัวเก็งคนไหนเป็นการส่วนตัว แต่เป็นเรื่องเกี่ยวกะนโยบายจริงๆค่ะ

เรื่องใจเย็นนั้นก็ขอบคุณที่เตือนนะคะ ดิฉันคิดว่าคนมีสองประเภท ประเภทหนึ่งคือคนที่ควรอดทนด้วย อีกประเภทหนึ่งคือพวกอันธพาลและเราไม่ควรอดทนด้วย การอดทนกับอันธพาลทำให้เขาได้ใจ และจะทำให้เขาก่อกวนเล่นไม่เลิก คนพวกนี้ถ้าไม่ได้อยู่บนเว็บก็ไม่ประพฤติตัวเช่นนี้ เพราะอยู่ในเว็บไม่มีใครรู้ชื่อจริงกัน นักเรียนในห้องคนไหนเสียงดังก่อกวนความสงบในห้องเรียนดิฉันก็เชิญออกไปนอกห้องนะคะ สังคมในเว็บก็เหมือนกันค่ะ ถ้าอดทนกะอันธพาลมากเว็บก็กลายเป็นขยะไซเบอร์นะคะ

คือวิจารณ์เรื่องบทความนั้นดิฉันรับได้นะคะ ว่าสั้นไปยาวไปก็รับได้ แต่พอดิฉันมาตอบแล้วยังงอแงนี่ก็ไม่เอาด้วยแล้วค่ะ โตๆกันแล้ว คนที่ชี้หน้าว่าคนอื่นว่า “คุณไม่เป็นผู้ใหญ”นั้นก็ยังไม่เป็นผู้ใหญ่นะคะ

เข้าใจในความหวังดีของคุณค่ะ มาตรฐานความใจเย็นของคนไทยนั้นสูงกว่าคนชาติอืนจริงๆค่ะ คนไทยถึงได้อดทนกะปัญหาสารพัดปัญหาได้นานกว่าคนชาติอื่นนะคะ

ขอแย้งนิดนึงนะคะ

คุณ mrj เขียนว่า “มีแต่ intro กับ conclusion โอเค”

ขอแย้งว่าบทความมีมากกว่า intro นะคะ วิธีการแก้ปัญหาการคลัง 7 ข้อที่ยกมาให้ดูนั้น ไม่ใช่ intro แล้วนะคะ อันนั้นเป็นเหตุหนึ่งที่น่าจะทำให้ตื่นกันได้แล้วว่า ถ้าแม้ว่ารัฐบาลนี้มาจากการเลือกตั้งทีชอบธรรม ก็สมควรคิดเรื่องอภิปรายไม่ไว้วางใจกันได้แล้ว รมต.คลังที่ขึ้นภาษีตอนเศรษฐกิจตกต่ำนี่ใช้นโยบายไอเอ็มเอฟแล้วนะคะ เป็นคนเกาหลีเขาออกมาประท้วงแล้วค่ะ

แต่คนไทยยอมรับสภาพ เพราะอะไร ดิฉันคิดว่าเพราะคนไทย”ใจเย็น”นี่แหละค่ะ

ปัญหาเศรษฐกิจหลายอย่างในไทยนั้นเป็นเพราะวัวหายแล้วล้อมคอก กล่าวคือ ตอนนักการเมืองเอานโยบายผิดๆมาใช้ไม่ตื่นกัน ผ่านไป 3-4 ปี พอผลร้ายของนโยบายออกมากระทบความเป็นอยู่ คนไทยก็เพิ่งตื่น คนที่รับเคราะห์ก็คือนักการเมืองที่ทำงานตอนคนไทยตื่น คนที่นำนโยบายเข้ามาดำดินไปแล้วล่ะค่ะตอนนั้น

ความใจเย็นก็มีข้อดีค่ะ ทำให้คนไทยมีความสุขง่าย วันๆชีวิตไปช้าๆ ไม่เร่งรีบ สบายๆ เป็นข้อดีด้านหนึ่งค่ะ

กลับมาเรื่องบทความต่อนะคะ บทความนี้ก็ยกเหตุผลหลายเหตุผลที่ไม่ควรไว้ใจรมต.คลังคนนี้มาให้ดูแล้วค่ะ แต่ดิฉันก็ยอมรับว่าเหตุผลคาใจคนที่ไม่เห็นด้วยเรื่องยุบสภา(ซึ่งเป็นการย้ายประเด็นจากรมต.คลังมาที่รัฐบาล) นั้นก็ต้องยกประเด็นผลงานตัวเก็งที่ดิฉันกั๊กไว้ไม่ยอมบอกในบทความ

ขอบคุณค่ะสำหรับความคิดเห็นดีๆ

ชอบประโยคนี้ของคุณ Man ค่ะ

“การยอมโดนวิจารณ์บ้าง ทั้งหนัก เบา สาระบ้าง ไร้สาระบ้าง ก็ถือว่าเป็นเรื่องปกติครับ ถ้าคุณทำเพื่อประโยชน์ที่ใหญ่หลวง มันก็คุ้มนะครับ”

ทำไมถึงชอบ ชอบเพราะว่านี่บ่งบอกค่านิยม”โรแมนติก”ของคนไทยนะคะ

คนไทยมองปัญหาเศรษฐกิจและสังคมไทยว่าเป็นอะไรที่ัซักวันจะมี”ซูเปอร์แมน”มาแก้ปัญหาให้ ซูเปอร์แมนนั้นพร้อมจะชี้นำและแก้ปัญหาให้โดยไม่ต้องการอะไรเลย เพราะซูเปอร์แมนเป็นผู้เสียสละและอุทิศตัวเองเพื่อสังคม ซูเปอร์แมนไม่ต้องการอะไรเลย แ้ม้กระทั่งยอมโดนวิจารณ์เสียหายๆและซูเปอร์แมนก็จะอดทนเพื่อคนทั้งประเทศ

นี่แหละค่ะ”โรแมนติก” ทำไมถึงหวังว่าคนที่มีวิชาความรู้และพัฒนาตนเองด้วยสองแขนของตัวเองอย่างดิฉันต้องอดทนกะคนที่เคารพผู้อื่นไม่เป็นล่ะคะ ??? ไม่มีซูเปอร์แมนในชีวิตจริงนะคะ ดิฉันไม่ใช่แม่ชี เป็นคนเหมือนกันเหมือนเราๆท่านๆ

ถ้าใครแรงมาดิฉันแรงตอบ เอ่อ ก็ิิผิดหลักพุทธ ??? เป็นซูเปอร์แมนไม่ได้อีกต่อไป

ดิฉันไม่ใช่ซูเปอร์แมนนะคะ ปัญหาคนไทยทั้งประเทศก็ต้องแก้กันไป จะรอให้คนอยู่ต่างประเทศไปแก้ให้ไม่ได้หรอกนะคะ คนอยู่ต่างประเทศก็มีภาระหน้าที่การงานเหมือนคนอยู่ในประเทศ ไม่มีซูเปอร์แมนในชีวิตจริงค่ะ

การพัฒนานั้นเริ่มที่ตนเอง มาเรียกร้องให้คนอื่นพัฒนาให้นั้นไม่พัฒนานะคะ

ปล. ดิฉันไม่ได้ว่าคุณ Man ไม่ดีที่”โรแมนติก”นะคะ ดิฉันคิดว่าค่านิยม”โรแมนติก” มาจากวรรณกรรมและสื่อมวลชนค่ะ

ขออธิบายคำว่า เย็นไว้ ข้างบนนิดนึงครับ คือ ผมเห็นว่าเครื่องยนต์ที่มันร้อนเกินไป ก็ต้องทำให้มันเย็นลงมา

เปรียบได้กับการแก้ปัญหา ต้องทำอย่างเร่งรีบแต่ไม่เร่าร้อน

เรื่องปัญหาของประเทศนี่ ผมว่าคนไทยไม่ได้ใจเย็นนะครับ ทั้งใจร้อน + ร้อนใจ มาหลายสิบปีแล้ว แต่ทางออกมันคืออะไรล่ะ จะทำอะไร ยังไงได้บ้าง คือ พวกเราคนไทยไม่รู้ว่าจะแก้อย่างไร นอกจากทำหน้าที่ของตัวเองให้ดีที่สุด

กลุ่มคนความรู้สูงที่อาจจะมีทางแก้ ก็มักอยู่แต่บริษัทใหญ่ๆในประเทศ ที่เก่งมากๆก็ไปอยู่ต่างประเทศ(อันนี้ไม่ใช่ความผิดเค้านะครับ)

เราจะเลือกคนดีเข้าไปในสภาไม่ได้ เพราะ ไม่มีให้เลือก ต่อให้คนดีเข้าไป ก็ต้องไปร่วมมือกับคนไม่ดี เพื่อให้อยู่รอดทางการเมือง ต้องยอมทำตามอีกด้วย

ไม่ว่าเรายุบสภา เปลี่ยนขั้วทางการเมือง หรือปฏิวัติ แต่มันก็กลับมาแย่เหมือนเดิม เพราะคนไม่ดีเยอะกว่าคนดีในทุกๆขั้ว คนดีไม่สามารถควบคุมคนไม่ดีได้

บางทีเราเลือกคนเก่งเข้าไป ผลคือคอรัปชั่น
เราจึงเลือกคนดีเข้าไป ผลคือบริหารไม่เก่ง

{ ชอบประโยคนี้ของคุณ Man ค่ะ

“การยอมโดนวิจารณ์บ้าง ทั้งหนัก เบา สาระบ้าง ไร้สาระบ้าง ก็ถือว่าเป็นเรื่องปกติครับ ถ้าคุณทำเพื่อประโยชน์ที่ใหญ่หลวง มันก็คุ้มนะครับ”

ทำไมถึงชอบ ชอบเพราะว่านี่บ่งบอกค่านิยม”โรแมนติก”ของคนไทยนะคะ }

- คุณกานดาครับผมไม่ได้จะบ่งบอกความ”โรแมนติก”นะครับ ผมพูดจริงจัง เพียงแต่แต่งคำพูดให้มันฟังรื่นหูหน่อย เพราะ ผมอยากพูดกับคุณด้วยความนอบน้อมและด้วยใจหวังดี ผมคิดว่าทุกคนในโลกไม่เฉพาะคนไทย ต้องการการให้เกียรติและการพูดจาที่ดีต่อกันครับ

- ถ้าคุณคิดว่ามัน”โรแมนติก” งั้นผมพูดตรงๆเลยก็ได้ ประโยคข้างบนนี้(เรื่องการโดนวิจารณ์) ผมจะบอกว่า ขอให้คุณมี”วุฒิภาวะทางอารมณ์” เพิ่มขึ้นน่ะครับ

คุณ Man เป็นจิตแพทย์หรือคะ ???

ทำไมคุณถึงได้หาญกล้า”ก้าวก่ายสิทธิ์ส่วนบุคคล”ของดิฉันและขอร้องให้ดิฉันมี ”วุฒิภาวะทางอารมณ์” คุณมีใบอนุญาิตหรือใบประกอบโรคศิลป์ในการวินิจฉัยวุฒิภาวะทางอารมณ์ของผู้ใช้เว็บหรือคะ

คุณควรแยกให้ออกนะคะว่า อะไรเืรื่องส่วนตัว อะไรเรื่องบทความ การวิพากษ์เรื่องส่วนตัวของผู้อื่นนั้นทำได้แต่ไม่ควรทำในที่สาธารณะ เพราะนั่นเป็นการส่อ”วุฒิภาวะทางอารมณ์”ของผู้วิพากษ์นะคะ คุณจะไปซุบซิบนินทาว่าดิฉันไม่มีวุฒิภาวะทางอารมณ์นั้นทำได้ แต่คุณไม่มีสิทธิ”ตัดสิน”ในที่สาธารณะค่ะ

ดิฉันรบกวนผู้ดูแลแว็บช่วยลบด้วยนะคะ เรื่องนี้ล้ำเส้นค่ะ

ขอบคุณค่ะ

“ส่วนความคิดเห็นของคุณที่เหมารวมถึงคนไทยหมู่มาก ว่าเป็นแบบนั้น แบบนี้ หลายครั้งใน Page นี้ ผมไม่เห็นด้วยครับ ผมว่าสรุปง่ายเกินไป คุณแย้งความเห็นผมได้นะครับ”

เรื่องโรแมนติกนั้นคห. 35 เห็นด้วยนะคะ ถ้าคุณไม่เห็นด้วยก็ว่ามาสิคะ คุณคิดว่าคนไทยไม่ได้รอซูเปอร์แมนจะไม่โรแมนติกอย่างไรก็ว่ามาสิคะ ทำไมต้องโจมตีด้วยเรื่องส่วนตัว เช่น วุฒิภาวะ ทำแบบนี้ก็ส่อวุฒิภาวะของคุณเองนะคะ

“แต่ขออย่างครับ คือ ต้องอิงกับความจริงและไม่อคติ”

จริงไม่จริงก็ตามไปดูที่อ้างอิงได้ค่ะ

เพิ่งนึกอะไรออกอีกอย่างครับว่างๆจะเขียนให้อ่านกัน เรื่องเล่ห์เหลี่ยมในการทำประชามติรับ/ไม่รับ รธน.50

เอาสั้นๆก็คือ คำถามประเภท รับ หรือ ไม่รับ นี้ไม่ถูกต้องตามหลักสถิติครับ สมมติว่าการกระจายคนเห็นด้วยกับไม่เห็นด้วยมีเท่าๆกัน แบ่งคนเป็น 3 กลุ่มคือชอบ ฉบับ 40 – 30% ชอบฉบับ 50 – 30% และเฉยๆ อะไรก็ได้ 40% กลุ่มคนที่อยู่ตรงกลางจะมีแนวโน้มตอบว่ารับ มากกว่าไม่รับ โดยหลักพฤติกรรมแล้วมนุษย์ที่ อะไรก็ได้ นี้มักจะเลือก รับๆไปเถอะ มากกว่าเลือกที่จะต่อต้าน

พูดง่ายๆก็คือ ถ้าเปลี่ยนการโหวตเป็น รับหรือไม่รับ 40 ผลก็อาจจะออกมาเหมือนๆกันคือรับมากกว่าไม่รับ

คำถามที่จะเป็นกลางมากกว่าคือ เลือก 40 หรือ เลือก 50 แล้วให้ติ๊กเอา ถ้าเป็นคำถามประเภทนี้ (สมมติฐานเดิมว่าคนทั้งสองกลุ่มมีเท่าๆกัน) แนวโน้มคือผลจะออกมาที่ 50-50 เพราะกลุ่มคนตรงกลางจะเลือกอย่าง random ก็คือ อะไรก็ได้

ที่ผมอยากรู้ก็คือ รัฐบาลเขาคิดเรื่องนี้หรือเปล่า หรือว่าเป็นแค่เหตุบังเอิญ?