Surprise มากๆ
คุณก่อศักดิ์ ดั๊นดัน มาแนะนำหนังสือของผมได้
มิรู้ว่าคิดอย่างไร

เมื่อคุยกันหลังไมค์ ท่านก็ถามถึงยอดขายหนังสือ
ต้องยอมรับว่า ผมไม่ทราบจริงๆ
แต่คิดเอาเองว่า น่าจะพอขายได้ แต่ก็ไม่หวือหวานัก

คุณก่อศักดิ์ก็ได้ให้กำลังใจว่า “ของดี ต้องดูนานๆ เชื่อว่าสักวันคนจะเห็นคุณความดี”

ผมละ ปลาบปลื้มอย่างสุดซึ้งที่คุณก่อศักดิ์ให้ความชื่นชมกับหนังสือผมขนาดนี้

มิกล้ารับ

แต่ก็ถือว่าโชคดีมาก ที่แม้หนังสือจะไม่ได้รับการตอบรับจากมหาชน แต่กลับได้รับการยอมรับจากจอมคน

สำหรับเรื่องเนื้อหานั้น ก็อยากให้ติดตามฟังกันนะครับ
แม้ว่าเรื่องที่ท่านพูดถึงจะไม่ใช่เรื่องใหม่ แต่ด้วยการอธิบาย และประสบการณ์จริงของท่าน
ก็เลยทำให้เนื้อหาลึกซึ้งนัก

โดยเฉพาะที่คุณกานต์ชื่นชอบมาก

เจริญชัย : อยากให้ช่วยพูดถึงการประยุกต์ใช้ภูมิปัญญาตะวันออก
ก่อศักดิ์ : เราเป็นคนไทย ทำธุรกิจในไทย ก็ต้องปฏิบัติตัวให้สอดคล้องกับวัฒนธรรมไทย

คุณกานต์บอกว่า นี่คือ สุดยอดนักปฏิบัติโดยแท้ คือ ไม่ต้องอะไรมาก เราเป็นคนตะวันออก ก็ต้องปฏิบัติตัวให้สอดคล้องกับตลาดที่เราต้องการขาย
จบข่าว

ยังมีเกร็ด ข้อคิด ยอดเยี่ยมต่างๆอีกมากมาย ติดตามให้ได้นะครับ

ดูรายการแล้วเป็นอย่างไรบ้าง
สนุกสมใจหรือเปล่า

ขอบคุณที่จะอุดหนุนครับ 555

อยากสัมภาษณ์ คุณ วิกรม เหมือนกันครับ
แต่ยังไม่มี connection

sublime แน่นอนครับ ถ้าได้สัมภาษณ์

ได้ข่าวว่าแกชมชอบ “ศิลปะ” ซึ่งผมก็ลึกซึ้งไม่หยอกในด้านนี้เหมือนกัน
แต่ไม่รู้จะแนวเดียวกันหรือไม่

น่าแปลกไหมครับ ตอนนี้ ผมกลับชอบมังกรคู่ฯ มากกว่า

ผมว่า การสร้างเมืองเปียนฮวนขึ้นมา เป็นทั้งข้อดี ข้อเสีย ในตัวเอง

เพราะในมังกรคู่นั้น มันต้องอ่านดุลกำลังทั้งแผ่นดิน จะตีเมืองนั้น ก็ต้องระแวงเมืองนี้

แต่ “จอมคนฯ” เหมือนจะเน้นมาที่ไม่กี่เมือง เปียนฮวน เจี้ยนคัง ส่วนเมืองอื่นก็ไม่ค่อยมีบทบาท อีกอย่าง พอแยกเป็นเหนือใต้ ทำให้ขาดอรรถรสของการรวมแผ่นดิน

พูดถึงการวางแผน จอมคนฯ ล้ำลึกกว่า ละเอียดกว่า แต่มังกรคู่ฯ ก็ให้อารมณ์ไปอีกแบบ

เราสามารถเรียนรู้บทเรียนกลยุทธ์ได้จากทั้งสองเล่ม

รุ่นน้องผมได้ซื้อหนังสือเล่มใหม่ของ “หลงเหยิน” มาอ่านแล้ว
“มหาบุรุษพลิกปฐพี” เขาบอกว่าใช้ได้ทีเดียว

แต่อาจารย์ “สุวินัย” ไม่ชอบ “หลงเหยิน” บอกลึกล้ำสู้หวงอี้ไม่ได้

อยากให้อาจารย์ลองอ่านเล่มใหม่ดู เพราะทางสำนักพิมพ์บอกว่า ดีกว่า “อวสานจิ๋นซี”

สุดท้าย อย่าลืม “ศึกรักฯ” หลายคนไม่ชอบ แต่ผมคิดว่า ล้ำลึกไปอีกแบบ
ตอนแรกกะจะเขียนบทวิเคราะห์ขาย
แต่กลัวไม่มีใครตีพิมพ์ เพราะเล่มนี้ไม่ดังพอ

ขอบคุณ ink มากครับ
อิอิ ผมยังแปลกใจเลยว่า ทำไมคุณก่อศักดิ์ จึงประทับใจเล่มนี้มากนัก
แต่ผมก็ทุ่มเทฝีมือเขียนเต็มที่นะครับ เรียกว่าทุกบรรทัด มีความหมาย ทุกบรรทัดล้วนเข้มข้น

บางทีคุณก่อศักดิ์ อาจจะอยากส่งเสริมผมก็ได้ (ทั้งที่ตัวงานอาจไม่ได้ดีขนาดนั้น) เพราะคนในแวดวงนี้มีน้อยเกินไป

ยินดีด้วยนะครับ คุณเจริญชัย ผม โหลดไปฟังแล้ว , ได้เห็นพัฒนาการของเวป ยกนิ้วให้ครับ

หมอสุรชัย

ผมเคยฟังสัมภาษณ์ท่านเจ้าสัวนะครับ ผมถึงกับอึ้งไปเลยครับ เพราะว่าคนระดับนั้นเค้าคิดต่างกับคนทั่วๆ ไปจริงๆ ครับ ท่านไม่ได้มองว่าทำยังไงจะขายสินค้าได้มากขึ้น ใช้โปรโมชั่นอะไรดี การตลาดยังไงดี แต่กลับเสนอโมเดลใหม่สำหรับธุรกิจการเกษตรของไทย ถ้าทำได้ประเทศจะพัฒนาไปอีกหลายระดับเลยครับ

สรุปสิ่งที่ท่านมองสั้นๆ นะครับ (ผมอาจจะตกหล่นไปบ้าง ต้องขออภัยด้วย) ท่านบอกว่าต้องให้เกษตรกรอยู่ได้ รายได้ดี ขึ้นราคาสินค้าเกษตรไปเลย แล้วก็ขึ้นเิงินเดือนข้าราชการสองเท่า ให้คนมีเงินใช้จ่าย แล้วมันก็จะเป็นการกระุตุ้นกิจกรรมทางเศรษฐกิจ และคุณภาพชีวิตทางอ้อมด้วย และก็ยังเสนอโมเดลการทำการเกษตรระบบปิด ที่ให้บริษัทเอกชนทำงานร่วมกับเกษตรกรอีกครับ

เีรียกได้ว่าเป็น insight ที่มาจากประสพการณ์จริงๆ เลยครับ ลุ่มลึกมาก ถ้าท่านมาีมีส่วนร่วมกำหนดนโยบายของประเทศนี่ ไทยเราน่าจะเจริญขึ้นอีกเยอะ ฟังท่านพูดแล้วรู้สึกเลยครับว่าผืนฟ้านั้นกว้างใหญ่จริงๆ ครับ

พูดถึงโก๊ะนี่ผมยัง Baby อยู่เลยครับ เล่นแต่แบบฝึกหัด ยังไม่เคยเล่นกระดานจริงๆ เลยครับ :)

เป็นคนจีน รุ่นค่อนข้างเก่าจริงๆ เพราะฟังสำเนียงแล้ว
ยังพูดไทยไม่ค่อยชัดเลยแฮะ

ฟังแล้วยอมรับว่าเป็นคนที่มอง เศรษฐกิจ มหภาคได้ดีทีเดียว
แนวคิดกระเดียดไปทางนิโอคลาสสิกเสียมาก มาจากประสบการณ์?

ผมยังแปลกใจว่า คนที่เชื่อเรื่องคลื่นลูกที่สาม จริงๆ จังๆ แต่
กลับยัง focus เรื่อง corporate ใหญ่ๆ ซึ่งผมมองว่า มันมี
increasing return น้อยกว่า network ของ firm เล็กๆ นะ
ซึ่งถ้าจะต่อประเด็นกันเรื่องนี้ คงไปได้ยาวทีเดียว
เพราะ 7-eleven ก็น่าจะเข้าข่าย เหมือนกัน

ถึงคุณ สุวรรณี

ผมลองดาวน์โหลด mp3 แล้ว ฟังได้ครบนะครับ ขนาดไฟล์ทั้งหมดอยู่ที่ 16.3MB ลองเช็คดูครับ ถ้าไม่ครบช่วยลองดาวน์โหลดใหม่อีกรอบครับ

คุณบดินทร์ยังเสนออะไรได้เฉียบคม ตามเคย

ผมคิดว่า เรื่องใหญ่หรือเล็ก ย่อมส่งผลต่อ Return

แต่ในท้ายที่สุด “คลื่นลูกที่ 3″ สำคัญกว่า

Microsoft ถึงแม้จะใหญ่มาก แต่ก็เติบโตให้ผลตอบแทนที่ดี

แต่มีบริษัทเล็กๆ จำนวนมาก โดยเฉพาะในธุรกิจเก่าที่ล้มหายตายจาก

ในคลื่นลูกที่ 3 ความใหญ่ อาจไม่ได้หมายถึงความอุ้ยอ้าย เชื่องช้าอีกต่อไป

ยินดีต้อนรับคุณ ink ครับ อยากพบเจอมานานแล้ว

สำหรับคุณสุวรรณีนั้น แหม ไม่ยอมเห็นหน้าเห็นตากันเลย
ฟังแต่เสียงเสียนี่ อิอิ

ยินดีที่คุณ nut จะสนใจเรื่อง “โกะ” ครับ

ผมก็สนใจ แต่ยังไม่มีเวลาได้ฝึกฝนเลย (ทั้งที่คุณก่อศักดิ์ เคยบอกว่า ต้องฝึกให้ได้ ไม่งั้นจะเป็นความเสียดายในชีวิต)

ช้าไปรึป่าวครับ เพิ่งได้เปิดฟังเมื่อวาน ขอแสดงความคิดเห็นจากความรู้อันน้อยนิดของผม

เรื่องแนวคิด Thailand inc. ที่สนับสนุนให้ประเทศมีบริษัทเอกชน เป็นเสาหลักๆมาก อย่าง เช่น Singapore หรือ USA

ประเด็นคือ ปัญหามันอยู่ที่การพยายามผูกขาดของบริษัทยักใหญ่หรือปล่าว? ที่มักจะคอยพยายามตัดแข้ง ตัดขาบริษัทขนาดกลาง รวมถึงขนาดย่อยไม่ให้เจริญเติบโต เช่น เข้าไปแก้กฎหมาย หรือ เข้าtake over ซะเลย การถือความได้เปรียบในเรื่อง economic of scale n’ scope ทำให้สามารถขายตัดราคาได้ เช่นกรณี ปตท. ที่กดราคา จนทำให้บางจากต้องถอนตัวจากธุรกิจ (จะว่าไป บริษัทเล็กๆเองก็ใช่ย่อย (ผมไม่มีข้อมูลว่าในเมืองไทยเป็นหรือป่าวนะครับ แต่ที่เมืองนอกนี่เยอะเลย) ที่พยายามทำให้บริษัทตัวเองมีชื่อเสียง เพื่อรอให้บริษัทใหญ่มา take over ไป..)

เรื่อง The Third Wave ก็ยังเป็นข้อถกเถียงกันอยู่ว่า เป็นการเข้าทางกลุ่ม neo – liberalism (ผมว่ามันเข้าเลยแหละ) หนังสือเล่มนี้พยายามจะบอกกับเราว่า “ท้ายสุดแล้ว จะไม่เกิดการผูกขาด แต่อำนาจจะถูกแยกส่วน ถูกแทนที่ด้วยวัฒนธรรมปลีกย่อย” ซึ่งใช้เป็นข้ออ้างพยายามผลักดัน เพื่อให้ประเทศต่างๆต้องเปิด free trade .. ยิ่งถ้าเรามองดูจากวิกฤตครั้งนี้ พิสูจน์ให้เห็นได้เลยว่า ตัวตลาดเองไม่สามารถควบคุมดูแลกันเองได้อย่างมีประสิทธิภาพ

ที่จริง Toffler ออกหนังสืออีกเล่มหนังจากเล่มนี้ คือ Revolutionary Wealth ที่เหมือนกับจะมาขยายความเพิ่มเติมต่อจาก The Third Wave .. เขามองว่า ตลาดที่เท่าเทียมกันไม่มีอยู่จริงหรอก แต่ผมก็คิดว่า ตลาดเสรี ที่เขาอ้างถึง มันก็เป็นเพียงแค่อุดมคติของนักเศรษฐศาสตร์ เหมือนกัน มันแทบจะเป็นไปไม่ได้เลยที่จะแยกตลาดออกจาก โครงสร้างสถาบัน ระดับประเทศต่างๆ…คือ ถ้าได้แนวคิดมาจากหนังสือเล่มนี้ ก็ต้องบอกว่า ละเลยประเด็นปัญหาที่สำคัญไปหลายประเด็น อีกทั้งยังมองโลกในแง่ดีเกินไปอีกด้วย..

แต่..ที่คุณก่อศักดิ์พูดก็เป็นข้อเสนอที่น่าเอาไปคิดต่อ รวมถึงการมองเห็นปัญหาที่เกิดขึ้น เช่น

-การเข้าไม่ถึงแหล่งเงินทุนของรายย่อยที่มีความสามารถ แต่ไม่มีหลักทรัพย์ (ถ้ามีแล้วจะไปกู้ทำพระแสงอะไร?) ควรดูที่แผนงานธุรกิจมากกว่า ว่าเป็นไปได้หรือทำได้จริงมากน้อยแค่ไหน รวมถึงติดตามผลการทำงานในระยะยยาว ไม่ใช่อนุมัติแล้วปล่อยตามยธากรรม

-การลดการผูกขาดของบริษัทใหญ่ๆที่เป็นเจ้าตลาด ปล่อยให้การแข่งขันเป็นไปอย่างเสรี(ตามกลไกตลาด) ไม่ใช่พยายามวิ่งเต้นออกกฎหมาย เพื่อเอื้อประโยชน์กับบริษัทตน(CP เองก็ทำประจำไม่ใช่หรือ?) … ผมกำลังฝันอยู่หรือป่าวหว่า ฮ่าๆ

ปล.โดยรวมแล้วชอบครับ.. :P

ไปเที่ยวกับแฟน สนุกกว่าเยอะ คุณเจริญชัย เริ่มเข้าใจอะไร อะไร ในเวปนี้มากขึ้น เลยไม่ค่อยสนใจเหมือนแต่ก่อน……… หาก เราจะอยู่ในอีก ห้าปี ข้างหน้า แล้วมองย้อนมาที่เวปนี้ในปัจจุบัน คงได้ เห็นแง่มุม ที่มีทั้งถูกและผิด คงสนุกไม่น้อย ไม่เหมือน อ่าน จอมคนแผ่นดินเดือดนะ อยากรู้ว่าตอนจบเป็นยังไง ก้อไปอ่านเล่มท้าย ๆ ได้เลย ไม่ต้องมานั่งถกเถียงกัน ให้เมื่อยตุ้ม คนที่เถียงกัน จะเหนื่อยหน่อย นะค่ะ แต่คนที่ นั่งดูเค้าเถียงกัน นะ ได้ประโยชน์มหาศาลเลย รู้ป่าว