เคยอ่านงานเขียนของพี่ท่าน เรื่อง
Eaters of the Dead: The Manuscript of Ibn Fadlan Relating His Experiences with the Northmen in A.D. 922

จำชื่อเรื่องไม่ได้ จำได้แต่ชื่อพระเอก Ibn Fadlan
ประทับใจตอนฉากเปิดเรื่อง ในอาณาจักรของ “สุลต่าน”

ผมว่าประวัติศาสตร์ยุคกลางน่าสนใจมาก
โดยเฉพาะอาณาจักรอิสลามนั้น ก็เคยมีเวลาที่รุ่งเรือง

http://en.wikipedia.org/wiki/Eaters_of_the_Dead

หนังสือเล่มนี้ เพื่อนผมคนหนึ่ง ซึ่งก็เป็นแฟนประจำของ SIU ได้เคยแนะนำไว้

ตอนหลังมาทำเป็นหนังเรื่อง The 13th Warrior คิดว่าคงเคยได้ยินกัน

ผมชอบ Godfather มากกว่า
แต่ Mario Puzo คงเขียนได้ดีเล่มเดียว
เพราะอ่าน Last Don แล้วเฉยๆ

นักเขียนร่วมสมัยอีกคนที่ชอบคือ Umberto Eco
เรื่อง The name of the rose แปลไทยโดย ภัควดี
อ่านยากนิดนึง แต่หนุกโคตร
โครงเรื่องสลับซับซ้อน “สัญญะ” ซ่อนอยู่เพียบ

ใครที่สนใจประวัติศาสตร์ “ยุคกลาง” แล้ว ย่อมไม่ควรพลาด
ผมมองเห็น “Ecology” บางประการจากนิยายเล่มนี้
ซึ่งเป็นตัวต่อเชื่อม จุดประกายให้เกิด
Renaissance หรือการปฏิวัตภูมิปัญญายิ่งยวดของยุโรป

ในที่สุด สามารถแซงหน้า “จีน” ผู้ทรนงตนว่าเป็นศูนย์กลางของโลกอย่างน่าตื่นเต้น

อยากแนะนำให้คุณ Ink อ่าน Shakespere ผมอ่านบทวิจารณ์ของอาจารย์อักษร (ไม่แน่ใจว่าเป็นภรรยาของคุณสมคิด จาตุศรีพิทักษ์หรือไม่ เห็นนามสกุลเหมือนกัน) แล้วโดนใจมาก ให้คำแนะนำคล้ายๆ Harold Bloom นักวิจารณ์วรรณกรรมชื่อก้องโลก
ประมาณว่า
“สะท้อนทุกแง่มุมของชีวิต จนถึงจิตไร้สำนึกและจิตวิญญาณ สมจริงยิ่งกว่าคนจริงๆ ซึ่งชีวิตอาจจะน่าเบื่อกว่า ทุกตัวเต็มไปด้วยพลังขับเคลื่อน ดูเหมือนจะมีความปรารถนาตลอดเวลา สิ่งที่อยู่ในบทละครเป็นเพียงส่วนเสี้ยวเดียว เหมือนยังมีความลับซ่อนอยู่หลังเวที ซ่อนอยู่ไม่สิ้นสุด”

นอกจาก 4 เรื่องสุดยอดที่ทั่วโลกยกย่องแล้ว ยังมี
Julius Caesar (บทละครเรื่องนี้ นิตยสาร MBA ได้นำมาวิเคราะห์ในเชิงบริหาร น่าสนใจมาก)
เขาบอกว่าได้เค้าโครงเรื่องมาจากนักประวัติศาสตร์กรีก สุดยอดท่านหนึ่ง
Plutarch (แต่ Shakespere กลับดัดแปลงและใส่ชีวิตสีสันของการเมืองยุคตัวเองเข้าไป) ซึ่งได้เขียนชีวิตของผู้ยิ่งใหญ๋ในยุคสมัยก่อนตนเองไว้มากมาย
ที่ผมนำมาคือ ฉบับแปลของ John Dryden กวีเลื่องชื่ออีกคนหนึ่งของเกาะอังกฤษ
แม้จะไม่ถึงระดับ Sublime (ยอดยิ่ง) เท่า Shakespere และ Milton ก็ตาม
(คนที่ได้รับยกย่องระดับ Sublime นั้นมีเพียง 2 ท่านนี้เท่านั้น ผมได้รับข้อมูลนี้มาจากหนังสือ ปริทัศน์วรรณคดีอังกฤษ ของ เปลื้อง ณ นคร ซึ่งน่าสนใจมาก)

http://classics.mit.edu/Plutarch/caesar.html

หากอ่านประวัติในภาษาไทยได้ที่
http://th.wikipedia.org/wiki/%E0%B8%88%E0%B8%B9%E0%B9%80%E0%B8%A5%E0%B8%B5%E0%B8%A2%E0%B8%AA_%E0%B8%8B%E0%B8%B5%E0%B8%8B%E0%B8%B2%E0%B8%A3%E0%B9%8C

ผมเคยอ่านในหนังสือ “โลกเร้นลับของซีซาร์”
ชอบตอนหนึ่งที่บอกว่า “ซีซาร์จะนำหน้าทหารเข้ารบก่อนเสมอ บางครั้งก็ไม่ได้ใส่เกราะด้วย แต่แปลกที่ว่า อเลิกซานเดอร์ที่ทำแบบเดียวกันนั้น กลับมีบาดแผลเต็มตัว แต่ไม่พบว่า ซีซาร์ได้รับบาดเจ็บใดๆจากการสงคราม”

เขาเป็นลมบ้าหมู หูข้างขวาไม่ค่อยได้ยิน(หนวก) แต่กลับมีความทรหดอดทนทางร่างกายและจิตใจเป็นเลิศ