ไม่มี pe หรอกครับ ทุกทีใช้ที่ทำงาน มันขึ้นชื่ออัตโนมัติ เลยเคยตัว
ส่วนเรื่อง คำต้องห้ามนั้น ผมก็ได้เตือนแล้วว่าอย่าใช้
สำหรับผม มีความสนใจกับขั้วขัดแย้งไม่มากนัก
ผมสนใจคนรุ่นใหม่มากกว่า

ต้องขอบคุณ Paganini มากๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ ที่ติดตามฟังเราอย่างละเอียด

แต่ไม่รู้ทำไม ผมต้องถูกจัดเข้าขั้วใดขั้วหนึ่งเสมอ
รุ่นพี่ผมที่เป็นพันธมิตรก็หาว่าผมเชียร์ทักษิณ
ส่วนคนที่เชียร์ทักษิณก็หาว่าผมเชียร์พันธมิตร
แต่ตอนนี้ผมชินแล้ว จะจัดอย่างไรก็ได้ทั้งนั้น
555

ทำไมผมจะเป็นตัวของตัวเองไม่ได้เหรอ
ทำไมผมจะวิจารณ์และเลือกชอบแต่ละฝ่ายเป็นกรณีๆ ไม่ได้เหรอ
หรือจะไม่ชอบทั้งคู่ หรือจะชอบทั้งคู่พร้อมกัน ไม่ได้เหรอ
ผมเป็นเสรีชนนะครับ มีจิตวิญญาณอิสระ
บ้านเมืองต้องการความหลากหลาย ต้องการทางเลือกที่แตกต่าง

ส่วนเรื่องเพลงและศิลปะนั้น ผมคิดว่าเป็นส่วนหนึ่งที่ทำให้พันธมิตรแตกต่างจากคนอื่น
ทำให้คนเข้าร่วมเหนียวแน่น
แต่ประเด็นนี้มีคนพูดถึงน้อย ผมก็ไม่เข้าใจ

ทุกคนดูจะหมกมุ่นอยู่กับผลแพ้ชนะมากเกินไป โดยเฉพาะทางการเมือง
เลยไม่ละเอียดอ่อน

หลายครั้งผมก็ตกในวังวนคนพวกนี้
แต่ผมมาคิดอีกที
ทำไมเราไม่สร้างทางเลือกที่ 3 ขึ้นมา
ทำไมไม่สร้างเกมส์ของเราเอง

ใช่ๆครับ คุณ nutjubjub ผมมี hidden agenda จิงๆ
คือแบบว่าผมหลงรักคุณเจริญชัยอยู่อ่ะครับ
ขาวๆ ตี๋ๆ แบบนี้อ่ะ กำลังนิยมเลย

55555555555

แซวเล่นนะ ผมรสนิยมไม่เบี่ยงเบนนะ 555 เดี๋ยวจะกลัวผมกันหมด

คุณ Ink ไม่ได้ซีเรียสนะครับ ผมแค่หยิกแกมหยอก

แต่เห็นแมะ ขนาดคุณเจริญชัยยังยอมรับเลยว่าผมน่าแฟนพันธุ์แท้ของทั้งคุณเจริญชัยและคุณสุรศักดิ์เลย ติดตามมานาน ขนาดจำได้หลายเรื่อง แล้วยังจำได้มั้ยครับที่ผมเคยแหย่ๆให้ทั้งสองคุยเรื่อง จริยธรรม แต่ทั้งสองก็พูดไปถึงไหนไม่รู้
ผมเลยมาถูกใจอีกครั้งหนึ่งที่ อจ ณรงค์ ท่านพูดถึง อดัม สมิธ ที่พูดว่าทุนนิยมก้าวหน้า ต้องมีจริยธรรม ต้องมีการถ่วงดุล

ส่วนคุณเจริญชัย อย่าไป upset กับการโดนด่าจากแต่ละฝ่ายเลยครับ ก็คุณเคยบอกเองไม่ใช่เหรอ ว่าคนที่เป็น free rider ต้องยอมรับกับผลที่จะตามมา คือการวิจารณ์ การก่นด่า หรืออื่นๆ
(เห็นแมะผมแฟนพันธุ์แท้แค่ไหน)

ผมอยากจะฝากไว้ครับว่า การถกเถียง ไม่ว่าเหตุผลฝ่ายเราจะชนะหรือแพ้ หากเราไม่เอาอัตตาตัวตน ของเราไปเกี่ยวข้อง เราจะรักษาจิตใจให้แจ่มใสเสมอครับ คนเราผิดถูก หลงผิดหลงถูกได้เสมอ แต่ก็ขอให้อย่าละทิ้งการติดตาม การคิด การหาเหตุผล
อย่าหลบหนีปัญหาอย่างเช่นพวกคนกลางที่ปิดหูปิดตาตัวเองแบบนกกระจอกเทศ หรือ การกวาดขยะไว้ใต้พรม ไม่คิดจะหาเหตุผล ข้อมูลใดๆทั้งสิ้น แล้วก็บ่นว่า เมื่อไหร่จะเลิกทะเลาะกันซักที

สถานการณ์ 24 ที่ผ่านมา
1. Lehman Brothers ไม่สามารถหาผู้ถือรายใหม่มาค้ำกิจการได้ Barclays จากอังกฤษยกเลิกการเข้าซื้อกิจการหลังจากที่กระทรวงการคลังสหรัฐฯไม่ช่วยรับประกันดีลนี้ 3ชั่วโมงให้หลัง Bank of America ยกเลิกการเจรจา Lehman ตกที่นั่งลำบาก
2. มีการประชุมเครียดต่อเนื่องจากวันศุกร์ในบรรดาผู้บริหารจาก Wall Streets และ Fed สาขา New York นำโดยนาย Timoyhy Gethner ประธาน Fed สาขา New York จนถึงเมื่อช่วงวันอาทิตย์
3. Merril Lynch ประกาศตกลงการเข้าซื้อกิจการมูลค่า 50,000 ล้านเหรียญจาก Bank of America โดยทำการแลกหุ้นกัน เนื่องด้วยเกรงว่าจะเกิดการลุกลามของปัญหาทั่วทั้งระบบการเงินจากการล้มลงของ Lehman Brothers
4.บรรดาสถาบันการเงินต่างๆใน Wall Street เปิดการซื้อขายรอบพิเศษช่วงบ่ายวันอาทิตย์เพื่อล้างสถานะในตลาด Credit Derivatives และตราสารอื่นๆที่ทำไว้กับ Lehman ก่อนตลาดเปิดในวันจันทร์ ซึ่งอาจก่อให้เกิดความเสียหายรุนแรงมากกว่าเนื่องจากเกิดอาการตื่นตระหนก
5. Fed ขยายขอบเขตการให้เงินช่วยเหลือผ่าน Term Securities Lending Facilities จาก 175,000 ล้านเหรียญ เป็น 200,000 ล้านเหรียญ โดยผ่อนคลายเงื่อนไขเรื่องหลักทรัพย์ค้ำประกันที่จะเอามาขายให้ Fed จากที่เดิมรับเฉพาะหลักทรัพย์เรตติ้ง AAA มาเป็นหลักทรัพย์ทุกประเภทที่เป็น Investment Grade พร้อมทั้งผ่อนคลายเงื่อนไขในการกู้ยืมผ่าน Primary Dealer Credit Facility อีกด้วย

พร้อมกันนั้น Fed ก็อนุญาตให้สถาบันการเงินสามารถเอาเงินฝากของลูกค้ามาช่วยอุ้มบริษัทในเครือที่เป็น Investment Bank ได้ด้วย
6. สำนักงาน ก.ล.ต. สหรัฐ ประกาศมาตรการที่จะปกป้องเงินลงทุนของลูกค้าที่เปิดบัญชีไว้กับ Lehman พร้อมทั้งได้มีการขอความร่วมมือไปยัง regulator ในอังกฤษ เยอรมัน และญี่ปุ่นไปด้วย
7. AIG ขอความช่วยเหลือไปยัง Fed เรื่องสภาพคล่องและติดต่อเรื่องการเพิ่มทุนไปยัง Private Equity ต่างๆเช่น KKR TPG เพื่อกู้ฐานะกิจการซึ่งอาจเสี่ยงขาดทุนเพิ่มจากธุรกิจรับประกันการลงทุนในหลักทรัพย์ที่เกี่ยวข้องกับ subprime นอกจากนี้ยังพยายามที่จะขายกิจการปล่อยเงินกู้เช่าซื้อเครื่องบิน ILFC เพื่อกู้ฐานะทางการเงินของกิจการ
8. Lehman Brothers ประกาศขอคุ้มครองการล้มละลายที่ศาลล้มละลายใน New York ตามมาตรา 11 แล้ว ปิดฉากตำนานอภิมหาสถาบันการเงินที่เกรียงไกรที่สุดแห่งหนึ่งของโลกตลอดระยะเวลา 158 ปีนับแต่ก่อตั้ง

ปัญหาในระบบการเงินนอกจะทำให้หุ้นตกต่ำลงทั่วโลกแล้ว ที่ผ่านมามีการเทขายสัญญาในตลาด commodities ทั้งโลหะ พลังงาน สินค้าเกษตร ทำให้ตลาดหุ้นทั่วโลกมีสิทธิ์เจอเด้ง 2 หนักๆต่อจากหุ้นกลุ่มการเงินก้คือ หุ้นกลุ่มพลังงานและเหมืองแร่ ซึ่งหลายบริษัทมีมูลค่าหุ้นมากกว่า 150,000 – 400,000 ล้านเหรียญ อีกทั้งในประเทศกลุ่ม emerging market ทั้งผู้ส่งออก commodities และไม่ใช่ผู้ส่งออก commodities ก็มีหุ้นพลังงานและเหมืองแร่เป็นหุ้นที่ถ่วงตลาดมากที่สุดทั้งนั้นทั้งไทย อินเดีย จีน ออสเตรเลีย บราซิล รัสเซีย เป็นต้น ประเทศพวกนี้จะโดนเด้งที่ 2 หนักมากกว่าประเทศพัฒนาแล้วที่มีกลุ่มบริการแลเทคโนโลยีเป็นตัวนำ แต่อย่างไรก็ตามก็โดนหนักไม่น้อย

แต่งานนี้ตลาดที่จะโดนหนักที่สุดจะเป็น ออสเตรเลีย บราซิล รัสเซีย แอฟริกาใต้ และกลุ่ม GCC (Gulf Cooperation Council)

ราคา commodities ลงหนักเศรษฐกิจประเทศเหล่านี้จะชะลอตัว แม้มีการทุ่มเงินก่อสร้างโครงสร้างพื้นฐานเป็นจำนวนมหาศาล แต่การที่เศรษฐกิจกลุ่ม G7 หล่นฮวบพร้อมกัน ย่อมทำให้ราคาน้ำมันร่วงมหาศาล และย่อมฉุดให้ราคาสินค้าตัวอื่นๆร่วงตามไปด้วย ดังนั้นการทุ่มเงินลงทุนโดยภาครัฐมากมายในกลุ่มผู้ส่งออกย่อมไม่สามารถยันผลกระทบจากการหล่นฮวบของราคาcommodities ได้

เมื่อเศรษฐกิจติดลบพร้อมๆกันขนาดนี้ แม้แต่ผู้สง่ออกรายใหญ่อย่างจีนก็ย่อมมีการชะลอตัวลงไปด้วย เราอาจเห็น GDP โตในระดับ 9% กว่าๆ ได้เป็นครั้งแรกในรอบหลายไตรมาสที่ผ่านมา อีกทั้งมีสัญญาณส่อเค้าในตลาดอสังหาริมทรัพย์และกิจกรรมภาคการผลิตช่วงหลังโอลิมปิกที่ย่อมตกลง ปัจจัยนี้ก็จะซ้ำเติมราคา commodities อีก 1 เด้ง

การเกิดปัญหาที่รุนแรงมากในระบบการเงินสหรัฐฯ และการตกลงของราคา Commodities ย่อมทำให้ดอลลาร์แข็งค่าขึ้นได้ในช่วงหนึ่งๆ แต่ย่อมสง่ผลกระทบต่อการส่งออกของสหรัฐฯอย่างแน่นอน เพราะในไตรมาส 2 ที่ผ่านมาภาคการส่งออกสหรัฐฯเป็นตัวพยุงเศรษฐกิจเอาไว้ โดยการส่งออกเติบโตมากกว่า 9% ขณะที่การบริโภคภายในชะลอตัวลงมาที่ 1.7% เท่านั้นซึ่งย่อมแสดงให้เห็นว่ามาตรการกระตุ้นเศรษฐกิจ “Stimulus Plan” ของรัฐบาลสหรัฐฯที่จับเช็คยัดมือผู้บริโภคส่เค้าไม่ได้ผล

ลองอ่านความเห็นของรองประธาน GIC ดู เขาบอกว่าโลกจะประสบปัญหาเศรษฐกิจชะงักงันแบบญี่ปุ่น และโลกอาจเผชิญภาวะชะงักงันได้เพิ่มเติมจากนโยบายทางเศรษฐกิจแนวชาตินิยม นอกเหนือจากการล้มละลายของสถาบันการเงิน

World May Face `Japan-Like’ Economic Stagnation, GIC’s Tan Says

By Shamim Adam

Sept. 15 (Bloomberg) — The world may face “Japan-like” economic stagnation as turmoil in financial markets weighs on growth and challenges the ability of policy makers to manage the crisis, Government of Singapore Investment Corp. said.

Global growth will probably be weak in the next few years, and protectionist and populist policies are likely to emerge, said Tony Tan, deputy chairman of GIC, in a speech in Geneva yesterday. The sovereign fund, which oversees more than $100 billion, has pumped billions into UBS AG and Citigroup Inc. after they posted writedowns linked to U.S. subprime mortgages.

“Policy responses so far have tried to minimize the likelihood of a Japan-like deflationary spiral but the adjustment could take a couple of years and be very painful,” Tan said. “Over the near term, debt deflation and deleveraging in the U.S. and other major developed economies will exert downward pressure on growth in many economies.”

An asset-price bubble in Japan burst in the early 1990s, triggering a property and stock market collapse that heralded a decade of stagnation in the world’s second-largest economy. Financial institutions worldwide have reported more than $500 billion in losses and writedowns since the beginning of 2007 and the credit-market collapse erased $11 trillion from global stocks in the past year.

The worst U.S. housing slump since the 1930s is showing little sign of abating and more than 10 lenders in the world’s largest economy have collapsed this year. The U.S. Treasury Department and the Federal Housing Finance Agency this month seized control of Fannie Mae and Freddie Mac after the biggest surge in mortgage defaults in at least three decades threatened to topple the companies.

`More Severe’

“If house-price declines are significantly greater than expected, larger financial institutions could become insolvent, the credit crunch would be more severe and economic growth could weaken considerably,” Tan said. “A vicious deflationary cycle with falling house prices, failing financial institutions and weaker growth could then ensue.”

Lehman Brothers Holdings Inc. is preparing to file for bankruptcy after Barclays Plc and Bank of America Corp. abandoned talks to buy the U.S. securities firm, according to a person with direct knowledge of the firm’s plans.

Goldman Sachs Group Inc. last month estimated that half of the world economy already faces recession, with richer nations faring the worst as emerging markets continue to expand. The global economy faces a 25 percent chance of recession in the next year, according to UBS AG economists.

Emerging Markets

Japan’s economy shrank 3 percent last quarter, the steepest decline since 2001, while the euro-area economy contracted 0.2 percent in the same period. The U.S. economy, which expanded at a 3.3 percent annual pace in the second quarter, has lost 605,000 jobs in the first eight months of the year.

Emerging markets will account for more than half of the world’s growth in the next decade, from about a fifth in 2000, Tan predicts.

“Growth in emerging markets can be expected to remain relatively robust,” he said. “Emerging economies will displace the G-7 as the world’s largest economies over the next two to three decades.”

A rising “middle-class” in emerging markets will also increase demand for commodities and increase supply constraints that may spur competition for resources, he said.

Natural Resources

“International tensions could rise as countries compete for natural resources, especially food, energy and water,” Tan said. “Commodity-producing countries are likely to exert stronger control over their natural resources, potentially exacerbating supply concerns. Countries that are reliant on imports of commodities could be more aggressive in their pursuit of supplies.”

Weaker employment and income growth could lead to a rise in protectionist policies, especially in the U.S. and Europe, Tan said. Governments need to increase conflict-resolution mechanisms and boost cooperation to solve issues amid the emergence of new major economies, he said, citing the World Trade Organization Doha Round of talks as an example.

Trade ministers have tried and failed to reach a breakthrough in the so-called Doha Round talks in each of the past three years. A nine-day summit at the WTO in Geneva collapsed on July 29 after India and the U.S. disagreed over how poor nations could increase duties to protect their economies from surging farm imports.

“Significant stagnation as well as inflation risks suggest that challenges and potential conflicts arising from both protectionism as well as resource nationalism could seriously jeopardize globalization of production and markets,” Tan said.

To contact the reporter on this story: Shamim Adam in Singapore at sadam2@bloomberg.net

Last Updated: September 14, 2008 21:20 EDT

คุณ Paganini ครับ ผมไม่ไ้ด้หมายถึงใครคนใดคนหนึ่งเลยหนะครับ :) แค่เห็นว่าเริ่มหมดมุขจะถกเถียงกันแล้ว เลยเปิดประเด็นใหม่ขึ้นมา จริงๆ ผมคิดเรื่องดนตรีเนี่ยมานานแล้ว เพราะรายการเศรษฐศาสตร์ตลาดสดเคยพูดถึงแนวเพลงของคุณอรวี สัจจานนท์ที่ว่าไม่มีรายการวิทยุเปิด แล้วได้ติดตามเพลงของพันธมิตรมา ได้เห็นถึงความสามารถของนักดนตรีนอกกระแส ก็เลยอยากจะพูดถึงหนะครับ

ประกอบกับเทปของวงเพื่อนผมพึ่งจะวางแผงเร็วๆ นี้ ผมได้สัมผัสมา ก็เลยสะกิดใจให้พูดถึงด้วยหนะครับ

ผมก็ไม่รู้เหมือนกันนะครับว่าปัญหาของทางทีมงานจริงๆ คืออะไร แต่ถ้าเป็นเรื่องทุน และกลุ่มผู้ชม ผมเสนอว่า จะเป็นไปได้ไหมครับที่รายการของ SIU จะไปออกอากาศทาง ASTV (หลังจากการเมืองสงบแล้ว) เพราะกลุ่มผู้ชม ASTV นี่น่าจะเป็นคนที่มีระดับสติปัญญาระดับที่จะสนใจเรื่องพวกนี้

ผมสังเกตเอาเอง (จากคนนอกสุดๆ ความเห็นผมอาจจะผิดก็ได้ ถ้าผิดไปก็อย่าหาว่าผมล่วงเกินเลยนะครับ แค่อยากจะให้เว็บอยู่ได้ไปอีกนานๆ หนะครับ ถ้าเว็บนี้หายไปคงเป็นเรื่องน่าเศร้ามากๆ) ผมเห็นทีมงานทั้งสี่คนมาลุมกันสร้างงานออกมาชิ้นหนึ่ง ไม่ว่าจะเป็นหนังสือข่าว PU ผมว่ามันกินแรงมากๆ หนะครับ เพราะว่าเวลาของทั้งสี่ท่านต้องถูกดึงไปหมดเลยเพื่อสร้างงานชิ้นเดียว เช่นตอนสัมภาษณ์อ.ณรงค์ นี่ก็คงกินเวลาทั้งสี่ท่านอย่างน้อยครึ่งวัน

แต่ว่าถ้าแบ่งเป็นแผนก แล้วแต่ละท่านหาผู้ช่วยมา มันน่าจะลดภาระลงไปได้ และอาจจะได้งานที่มีความหลากหลาย และคุณภาพเพิ่มด้วยนะครับ คือแทนที่จะวิเคราะห์เองทั้งหมด ก็น่าจะหาผู้ช่วยมาเพิ่ม

ทำไมไม่ลองร่างแผนออกมาคร่าวๆ หละครับ ว่าอยากทำอะไรบ้าง ตรงไหนที่ทำไหว ตรงไหนทำไม่ไหว แล้วหาคนช่วย ผมสังเกตว่ามีแฟนบางท่านมีความรู้ในบางเรื่องดีมากๆ บางทีเค้าอาจจะเต็มใจให้ความช่วยเหลือ ถ้าได้รับการขอร้องนะครับ

ยังไงก็เป็นกำลังใจให้นะครับ

ผมว่าเป็นความคิดที่ดีเลยครับคุณInk ถ้า SIU จะไปอยู่ใน managerradio ต่อไปหรือ ASTV เมื่อเหตุการณ์สงบลงแล้ว

ไอเดียเดียวกับ อจ ณรงค์ไงครับ มันต้องมีการถ่วงดุลกัน ไม่ให้ลงคลองกันไป
SIU อาจจะไม่ได้เข้าข้าง พธม manager หรือ ASTV แต่อยู่ในวิสัยที่คุยกันได้ ค้านกันได้ เตือนกันได้ จะเป็นสิ่งที่งดงามครับ

การคัดค้าน การถกเถียง เป็นส่วนหนึ่งของการขัดเกลาทางปัญญา
เช่นเราเชื่ออะไรอย่างใดอย่างหนึ่ง การคัดค้านของคนอื่นจะทำให้เราได้ทบทวน ว่าเรามาถูกทางรึเปล่า

ตอนนี้ รายการ อจ เจิมศักดิ์ เชิญ ดร.ไสว บุญมา มาขึ้นเวทีพันธมิตร ช่วงนี้เข้มข้นมากเลยครับ ท่านผู้นี้ผมติดตามอ่านงานของท่านด้วยความชื่นชมมายาวนาน เลยมาบอกพวกเราที่นี่เผื่อว่าจะหาเวลาไปฟังกันนะครับ

งานเก่าๆของท่านก็มีในกรุงเทพธุรกิจ
http://www.bangkokbiznews.com/2008/08/25/Tassana1231_1.php

อ้อ ขอบคุณคุณ zneb ด้วยครับสำหรับข้อมูล เดี๋ยวค่อยกลับมาอ่าน

ผมเคยฟังเรื่องราวเกี่ยวกับดูไบมาบ้างนะคับ ขอพูดเฉพาะในส่วนที่ผมรู้แล้วกันนะครับ เหตุผลหลักๆ ก็คือการดึงดูดเงินตราเข้าประเทศจะได้ไม่ต้องพึ่งพาน้ำมันอย่างเดียวครับ โดย UAE มีปัจจัยที่ดีมากครับ เพราะว่ากฏหมายไม่เข้มงวดเหมือนเพื่อนบ้าน โดยเฉพาะซาอุดิอาระเบียบ เราสามารถเห็นผู้หญิงมุสลิมใส่สายเดี่ยวเดินห้างได้ใน UAE ขณะที่ในซาอุฯ นี่ต้องห่อมิดอย่างกับนินจา

ดูไบนั้นทำเลดีกว่าอะบูดาบีเมืองหลวง เพราะว่าเป็นเมืองท่าสำคัญ เค้าจึงทำให้ดูไบเป็นเมือง shopping ปลอดภาษีก่อนครับ ที่นี่มีการสร้างห้างเยอะมากๆ เรียกว่าอยู่กลางทะเลทรายแท้ๆ แต่ว่าสามารถเล่นสกี หรือสเก็ตน้ำแข็งครับ ปะการังไม่มีก็สร้างขึ้นมาจากการเอาซากรถเก่าๆ ไปถมให้เป็นแหล่งกำเนินปะการัง จะได้เป็นแหล่งดำน้ำได้

พอสำเร็จแล้วจึงวางแผนทำเป็นที่พักอาศัยสำหรับเศรษฐีต่างชาติ (ก็เศรษฐีน้ำมันในย่านนั้นแหละ ที่ต้องการไปอยู่ในดินแดนที่มีเสรีมากขึ้น) รัฐบาลจึงสร้างโรงแรมที่ดีที่สุดในโลกคือ Burj Al Arab ขึ้น และเอาทรายจากทะเลทรายไปสร้างเกาะ นั่นคือโครงการ Palm Island และ World Islands (เกาะละกว่าหนึ่งล้านเหรียญ) แล้วทำเป็นที่อยู่อาศัยขาย

ผมจำไม่ได้ว่าเงินลงทุนมาจากไหน แต่รู้สึกว่าชี๊คน่าจะลงทุนเองนะครับ สำหรับโครงการ Palm & World Island เพราะแบงค์ไม่ยอมปล่อยกู้ ส่วนคนงานก็เป็นคนงานราคาถูกจากอินเดีย ปากีฯ ที่กะจะขุดทอง แต่ว่าในความเป็นจริงความเป็นอยู่ของคนงานพวกนี้เป็นเหมือนทาสหนะครับ (ข้อมูลจาก NG)

ผมดีใจมากๆๆๆ ที่ได้รับกำลังใจจากแฟนๆทั้งหลาย
อ่านจากที่เขียน คงไม่ได้เป็นการแสดงความเห็นตามมารยาท
แต่มาจากจิตใจที่กระตือรือล้น
“ลูกค้าแนวร่วม”

ผมไม่เคยคิดเลยว่า เราจะมาถึงจุดนี้ได้
ผมหวังทำสื่อแบบนี้มานานแล้ว
แต่ไม่เคยคิดว่าจะทำได้ในเวลารวดเร็วเช่นนี้

ทั้งหมดต้องขอบคุณ คุณกานต์ และทีมงานอีกหลายๆคน ที่ให้การสนับสนุนในหลายๆด้าน

ธุรกิจที่ผมคิดจะทำ คือ ธุรกิจคลื่นลูกที่ 3 ใช้ความรู้ เพื่อสร้างมูลค่าเพิ่มให้ผู้คน และเมื่อคนพัฒนาแล้วย่อมนำไปสร้างสินค้าดีๆได้มากมาย

แต่ตอนนี้ คงต้องทำงานแบบ “อุดมการณ์” ไปก่อน 555 ซึ่งก็ไม่เป็นไร
เพราะผมรักในสิ่งที่ทำ

ที่สำคัญ ผมเคยฝันว่า อยากทำธุรกิจเพื่อสังคม ซึ่งผมคิดว่า ธุรกิจคลื่นลูกที่ 3 แบบนี้แหละ คือ คำตอบ

ตอนนี้ก็เลยได้ทำเพื่อสังคมจริงๆ อิ่มบุญไปตามๆกัน

แต่ปัญหาคือ ถ้าให้เราลงแรงเพียงอย่างเดียว โดยไม่ได้รับผลตอบแทน ก็ยังทำได้ และยินดีทำ แต่ที่แย่คือ มีต้นทุนในการดำเนินงานต่างๆ เช่น ค่าใช้จ่ายดำเนินการ ซึ่งเราก็มีจำกัด และยังเป็นแรงงานอื่นๆ เช่น ทีมงานถ่ายทำ ซึ่งเราต้องไปพึ่งพาคนอื่น รวมถึง การดูแลเวปไซด์ งานบริหาร ติดต่อสัมภาษณ์ ฯลฯ

คุณกานต์เคยคิดการแก้ปัญหา โดยหาคนอื่นมาช่วยอย่างที่คุณ ink แนะนำ แต่ก็ทำได้ยาก เพราะเรายังไม่มีรายได้ จึงไม่มีเงินจะไปจ้างคนมาช่วยได้

มันน่าเศร้าที่ว่า แม้แต่จะทำฟรีให้สังคม ยังทำไม่ได้ เพราะบริบทสนับสนุนไม่พร้อม

แต่ก็อีกนั่นแหละ
ผมไม่เคยคิดว่า เราจะได้มาทำ SIU มันเกิดจากความตั้งใจ ผสานความบังเอิญหลายๆประการ
ซึ่งคิดย้อนหลังก็ตลกดี
SIU เกิดขึ้นมาท่ามกลางวิกฤตจริงๆ 555

ที่สำคัญ ที่มีผู้ฟังอยู่ในระดับที่พอรับได้แบบในปัจจุบัน ก็เกิดจากความบังเอิญและตั้งใจในหลายๆประการ

ถ้าเป็นเมื่อก่อน ผมคงกังวลหนัก หาก SIU ต้องปิดกิจการ
แต่ปัจจุบัน ผมเป็นผู้ใหญ่มากขึ้น ยอมรับในความไม่สมหวังมากขึ้น
ที่สำคัญ ผมมีความพยายามในการต่อสู้เพื่อสิ่งที่รักมากขึ้น

ยิ่งกว่านั้น ผมมีความเชื่อบางอย่างว่า ปาฏิหาริย์จะเกิดขึ้น
Don’t lose faith.
แต่ถึงมันไม่เกิด สิ่งที่เราทำมาถึงวันนี้ก็เป็นปาฏิหาริย์มากๆแล้ว

อย่างไรก็แล้วแต่
ผมจะทำให้ดีกว่าเดืม เพื่อให้ SIU อยู่รอด และก้าวต่อไป

คุณ Ink ลองอ่านข่าวนี้ดู อันนี้น่าจะเป็นสัญญาณเตือนภัยสำหรับคนที่คิดว่าภาพมันสวยหรูมาก เมื่อพูดถึงความเฟื่องฟูของธุรกิจในตะวันออกลาง

Dubai Bond Risk Soars on Investor Concern Over Real-Estate Debt

By Matthew Brown and Abigail Moses

Sept. 10 (Bloomberg) — The cost of protecting Dubai government bonds from default doubled in the past three months on concern the emirate will be unable to maintain the borrowing that’s driven its real-estate boom.

Credit-default swaps protecting Dubai debt for five years traded at 220 basis points, CMA Datavision prices show, up from 110 at the beginning of June, according to data compiled by Merrill Lynch & Co. Contracts on Abu Dhabi bonds rose 57 percent in the same period to 74 basis points, CMA prices show.

The Dubai Financial Market Real Estate Index tumbled 31 percent since June as traders bet the emirate won’t remain immune from the fallout of the U.S. subprime-mortgage collapse. Banks worldwide are tightening lending and may be wary of Dubai, which doesn’t have a credit rating or disclose data on public debt.

“There is a lack of data in Dubai, especially on the real- estate sector,” said Mai Attia, an analyst at Morgan Stanley in the emirate, who forecasts a 10 percent decline in property prices by 2010. “We would like to know the real amount of supply coming onto the market.”

Unlike Abu Dhabi, the largest of the seven sheikhdoms that make up the U.A.E., Dubai isn’t rated. The closest Dubai comes to a sovereign rating is Moody’s Investors Service’s A1 ranking of Dubai Holding Commercial Operations Co., a unit of the ruler’s investment company.

Pricier Than Thailand

Protecting Dubai’s debt against default is more expensive than for Thailand, whose prime minister was forced to step down yesterday after four months of anti-government protests. The emirate is also riskier than Colombia, which is rated below investment grade by Moody’s, credit-default swaps show.

Dubai got 3 percent of its gross domestic product from oil in 2006, the lowest of any Gulf emirate or country, according to Bloomberg data. Three of its four biggest investors, the U.K., U.S. and Japan, have economies with slowing growth.

“Major concerns include Dubai’s relatively weak macro balances and hydrocarbon assets compared to Abu Dhabi, as well as supply overhang in the real-estate market,” said Turker Hamzaoglu, a London-based economist at Merrill Lynch.

Among the real-estate projects underway in the emirate are the Disneyland-style “Dubailand” theme park that will be three times the size of Manhattan and a $54 billion Las Vegas-style hotel strip in the desert.

Most of Dubai’s sovereign borrowing is through state- or royal family-owned companies.

Palm Development

Nakheel PJSC, the state-owned property company that’s building the Dubai Palm development, is spending $30 billion on projects, which also include man-made islands in the shape of the world in the Persian Gulf and a waterfront it claims will be twice the size of Hong Kong’s. Investment Corp. of Dubai is now raising $5.6 billion while Tamweel PJSC, the U.A.E’s second- biggest mortgage provider, plans to sell $500 million in asset- backed loans by year-end, according to the company.

The arrest of some of these companies’ senior executives is also damping investor confidence in the real-estate market. Tamweel shares fell to their lowest since October today after Deputy Chief Executive Officer Abdulla Nasser Abdulla was detained in an embezzlement case. Nakheel, Deyaar Development PJSC and Dubai Islamic Bank, the country’s biggest lender complying with Muslim law, have also had employees investigated.

Abu Dhabi, the owner of almost 8 percent of the world’s proven crude reserves, would bail out Dubai should it be unable to repay its debt, said Merrill’s Hamzaoglu, adding the increase in credit-default swaps is “difficult to justify.”

Credit-default swaps, contracts conceived to protect bondholders against default, pay the buyer face value in exchange for the underlying securities or the cash equivalent should a country or company fail to adhere to its debt agreements. An increase indicates a deterioration in the perception of credit quality.

A basis point on a credit-default swap contract protecting $10 million of debt from default for five years is equivalent to $1,000 a year.

To contact the reporters on this story: Matthew Brown in Dubai at mbrown42@bloomberg.net; Abigail Moses in London Amoses5@bloomberg.net

Last Updated: September 10, 2008 04:59 EDT

ถ้ามีอะไรให้ช่วย ก็บอกกันได้ครับ
เรื่องเวลาและแรง อาจจะยากหน่อย
แต่ถ้าเป็นเรื่องเงินๆทองๆ ผมก็อยากจะช่วยเท่าที่จะช่วยได้
ลองๆคิด อะไรที่เป็นธุรกิจขึ้นก็ได้ครับ
เช่นค่าที่ปรึกษาและวิจัยธุรกิจ หรือ ชี้ช่องทางลงทุนและวิเคราะห์ให้ด้วย หรือ จะตั้งกองทุนรวม โดยวิธีการแบบแปลกๆ
เท่าที่ลองคิด เช่น คุณทำเว๊ปที่เข้าได้เฉพาะสมาชิก
กำหนดการซื้อหุ้นหรือตราสารหนี้หรืออะไรก็แล้วแต่ลงไป ว่าจะแบ่งเป็นจำนวนเท่าไหร่ อย่างไร
แล้วก็อาจจะเปลี่ยนแปลงวันละครั้ง หรือสามวันครั้ง หรือยังไงก็ได้ แต่เป็นแนวซื้อลงทุน ไม่ใช่เก็งกำไรระยะสั้น (ผมว่าทำช่วงนี้เด็ด เพราะหุ้นลงเยอะ)
มีตารางให้ดูผลตอบแทนเป็นสัปดาห์ๆ แล้วค่อยเก็บค่าสมาชิก หลังจากโชว์ฝีมือไปซักระยะ
ถึงจะมีพลาดมีผิด แต่ผมว่าคนส่วนใหญ่น่าจะมีปัญญาพอจะรู้ว่าคุณภาพของการวิเคราะห์มาถูกหรือผิดทาง
แบบนี้น่าจะพอเป็นได้นะครับ(ถือว่าช่วยลับฝีมือของทีมงานsiuไปด้วย)
แต่ไม่ว่าจะเป็นอะไร คิดว่าน่าจะพอช่วยๆกันอุดหนุนได้ล่ะนา

ขอเป็น comment ที่ 999 แล้วกัน 555
รายการ Practical Utopia น่าจะลองเชิญท่านอาจารย์เสกสรรค์ ประเสริฐกุล ดูนะ

เย้ 999 ดีใจ

ขอบคุณครับ
จริงๆ เรื่องที่ลูกค้า กลุ่มไหน ใช้ยุทธศาสตร์ยังไง ผมเคยวิเคราะห์ให้ทีมงานฟังคร่าวๆไปแล้ว
จึงอยากให้คนอื่นแสดงความเห็นกับ โครงร่างของคุณ Ink บ้าง
โดยเฉพาะคุณมาร์ค กานต์ และสุรศักดิ์

ผมตอบในส่วนของผม ซึ่งคิดว่ายังไม่เคยตอบ
1. กลยุทธ์ ในจดหมายข่าว ผมสามารถวิเคราะห์เรื่องอื่นได้ มีเรื่องใหม่ๆเสมอครับ ไม่มีปัญหา
2. เรื่องนำ รายการ “เศรษฐศาสตร์ตลาดสด” มาทำเป็นหนังสือ ทางบริษัทย่อยของผู้จัดการติดต่อมาครับ คุยกัน 3-4 รอบ แต่ไม่ทราบเหมือนกันว่าทำไมเงียบหายไป เดี๋ยวต้องรอให้คุณสุรศักดิ์โทรไปสอบถามดูครับ
3. ทำหนังสือ คุณกานต์กะจะทำ Challenge 2010 เป็นหนังสือ
4. จดหมายข่าว อาจจะดีจริง แต่คนสนใจน้อย กินพลังงานมาก คุณกานต์และพวกเราอาจพักไว้ก่อน โดยไปเน้นที่ข้อ 3 ก่อน
5. คุณมาร์ค เคยเสนอให้ขยายฐาน เอาใจผู้อ่านเกรด B บ้าง เขาเสนอมาหลายแนวทาง
ซึ่งบางอย่างผมไม่ถนัด แต่สิ่งที่คิดว่าทำได้ คือ “ศิลปวิจารณ์” วิเคราะห์หนัง เพลง หนังสือ ให้ลุ่มลึกกว่าปรกติ ระดับ B แต่ไม่ต้องถึง A
ถ้าทำตรงนี้ได้ จะช่วยลดความดุเดือดของ SIU ซึ่งเน้นอะไรที่กระหายเลือดเกินไป ทำให้ดูน่ารักนิ่มนวล

อีกอย่าง ผมคิดว่า ความภักดีใน Brand ส่วนหนึ่งมาจาก ศิลปะ ผมเห็นว่าบริษัทใหญ่ๆ เคร่งครัดในการออกแบบมากๆๆ พอๆๆๆกับตัวสินค้า

ลองฟังความเห็นของท่านอื่นดูนะครับ

ปล. วันนี้ผมไปทานข้าวกลางวันกับคุณสุรศักดิ์ ได้ข้อสรุปตรงกันว่า วิกฤตครั้งนี้ โดยมี Lehman เป็นสัญญาณเด่นชัด น่าจะมีการวิเคราะห์ยุทธศาสตร์ เพื่อขายกับคนกลุ่มต่างๆ
น่าเสียดายที่ไม่ได้จัดรายการ ไม่งั้นจะสรุปรวบยอดให้ฟัง

ขอบคุณ คุณ nut คุณ zneb คุณ ink และทุกท่านที่ร่วมแสดงความเห็น

เมื่อไม่กี่วันที่ผ่านมา ผมได้ไปสัมมนากับงานสัมมนาเชิงวิชาการในหน่วยงานรัฐ (แบบกึ่งวิสาหกิจ) แห่งหนึ่ง ได้รับความรู้ตามสมควร ผมเผอิญไปเห็นหน่วยงานแห่งนั้นได้จัดทำ “จดหมายข่าว” ในลักษณะเดียวกับที่ทาง SIU ได้จัดทำ จริงๆเรื่อง “จดหมายข่าว” เป็นเรื่องปกติของหน่วยงานรัฐแบบนี้ในทุกๆที่อยู่แล้ว ผมพบว่าเขาจัดทำรูปเล่มสี่สีสวยงาม เนื้อหาก็โอเคน่าสนใจ เผอิญได้พูดคุยกับ มิตรสหายท่านหนึ่ง ซึ่งรับหน้าที่ดูแลและจัดทำจดหมายข่าวขึ้น ผมจึงได้ทราบว่าเป็น connection และรับจ้างเหมารับทำงานเชิง PR และจัดสัมมนาแบบนี้แบบครบวงจร

ผมคงไม่เล่ารายละเอียดมากกว่านี้นะครับ แต่ผมเริ่มมารู้สึกว่าสำหรับบ้านเราถ้าคิดอยากจะอยู่รอดก็คงต้องหาทางพัฒนาสายสัมพันธ์พิเศษ กับคนในหน่วยงานรัฐ ถึงที่สุดก็คงเข้าไปสู่แวดวงทางการเมือง หรือใหญ่กว่านั้น แล้วก็หาทางเข้าสัมปทาน หรือรับเหมางานกับรัฐบาลแบบนี้

พูดง่ายๆ ว่าหาเงินจากรัฐบาลนั่นเอง ถ้า SIU หรือหน่วยงานวิจัยรุ่นใหม่อยากเอาตัวรอด ก็คงต้องทำแบบนี้

อีกวิธีที่ยากกว่าคือ การพัฒนาผลิตภัณฑ์ให้มีคุณภาพแล้วลองหาตลาดที่เป็นเอกชน เพื่อช่วยเขาส่งเสริมและพัฒนาคุณภาพตนเองในระยะยาว ส่วนตัวผมเชื่อนะครับว่า จดหมายข่าวของ SIU มีคุณภาพที่ดี ซึ่งอันนี้วัดจากความสามารถในเชิงคำอธิบาย และการคาดการณ์สถานการณ์ล่วงหน้าได้ ผมกล้าพูดว่า ในบรรดารายงานวิเคราะห์เชิงการเมือง ไม่มีรายงานฉบับไหนคาดการณ์ได้ใกล้เคียงขนาดนี้ แต่ก็นั่นแหละมันใช้แรงงานมากกว่าธรรมดา

ผมคงมองอย่างง่ายๆ ไปหน่อยว่า หน่วยงานธุรกิจ และภาครัฐ คาดหวังรายงานลักษณะนี้ เพื่อวางแผนและเตรียมการรัฐสถานการณ์ล่วงหน้า แต่เข้าใจว่าจากผลตอบรับที่ผ่านมา (ผมไม่ได้ดูจากเฉพาะ response ในเว็บ) แต่มีสหายบางท่าน นำไปให้ที่อื่นๆได้รับชมและวิจารณ์กันด้วย

ผลที่ออกมาคือ การวิเคราะห์ดี การคาดการณ์โอเค แต่ดูเหมือนมี “อคติ” ส่วนตัวผมไม่ค่อยเข้าใจคำวิจารณ์คำว่า “อคติ” เพราะถ้ามันวิเคราะห์สถานการณ์ได้เคลียร์ และคาดการณ์ได้ถูกต้องจะเรียกว่ามีอคติได้อย่างไร?

ในขณะที่รายงานวิเคราะห์จากสถาบันวิเคราะห์ชื่อดัง ผมไม่เคยเห็นวิเคราะห์การเมืองได้ใกล้เคียงแม้แต่น้อย แต่กลับมีคนชื่นชมกันไปทั่ว ทั้งในแวดวงนักวิเคราะห์ไทยและต่างประเทศ รายงานฉบับนี้ได้รับการชื่นชมว่าวิเคราะห์ได้ดีและ “ไม่มีอคติ”

ดังนั้นผมคิดว่าคงมีอะไรผิดปกติสักอย่างกับสังคมไทย หรือพูดให้เบากว่านั้นคือตลาดข้อมูลข่าวสารเมืองไทย ยังไม่ต้องการรับสินค้าที่มีการคาดการณ์ ที่ “ตรงไปตรงมาเกินไป” และการคาดการณ์เพื่อการวางแผนล่วงหน้า “ไม่จำเป็นเท่าเส้นสายและ connection” รายงานการวิเคราะห์ที่ออกมาก็เลย “อย่างนั้นๆ” และวิเคราะห์ผิด ก็วิเคราะห์ใหม่ไปเรื่อยๆ ผิดก็แล้วไป ถูกก็ค่อยออกมาคุยข่มทับชาวบ้านที

เราไม่มีสถาบันประเมิน หรือจัด rating ของรายงานการวิเคราะห์อย่างเป็นเรื่องเป็นราว

ผมคิดว่าถ้าให้ผมเลือกระหว่างทางแรก (หาเงินจากรัฐ) และทางที่สอง (ขายภาคเอกชน) ผมคงสะดวกใจกับทางที่สองมากกว่า แต่ถ้าไม่ได้และตลาดไม่ตอบรับจริงๆ ผมก็คงต้องยอมรับว่า เราเป็นผู้มาก่อนกาล ในอนาคตอีกสัก 5-10 ปี ข้างหน้า สิ่งที่เราทำคงเป็นเรื่องธรรมดา และถึงตอนนั้นผู้คนคงพร้อมยินดีสนับสนุน (คนที่ทำเรื่องนี้ในตอนนั้น) มากกว่านี้

ผมคิดว่าขุนพลที่ดี ก็ควรรู้จักว่าเมื่อใดควรรุก แต่ขุนพลที่ยิ่งใหญ่ก็ควรจะรู้ว่าเมื่อใดควรถอย หากไม่ประสบความสำเร็จก็ต้องประเมินอย่างตรงไปตรงมาว่าไม่ประสบความสำเร็จ แล้วเก็บและสรุปบทเรียน

มาถึงตรงนี้ผมก็ต้องขอบอกกับทุกท่านว่า ทำมาได้ถึงตรงนี้ก็เกิดความคาดหวังของผมเยอะมากแล้วครับ

ส่วนเรื่อง astv ผมคิดว่าด้วย connection เดิม ที่คุณสุรศักดิ์ และคุณเจริญชัย เคยไปจัดรายการมาก่อนใน คลื่นยามเฝ้าแผ่นดิน หลังการเมืองคลี่คลายก็สามารถเข้าไปทำได้สบายมากครับ

แต่ผมคงไม่ทำด้วยนะครับ เพราะมีความคิดเห็นทางการเมืองที่ไม่ตรงกัน อันนี้ก็ขอพูดตรงๆ

แต่อย่างไรก็ตามผมก็ขออวยพรให้ทั้งสองท่านประสบความสำเร็จ หากสถานการณ์การเมืองคลี่คลายไปในทางที่ดีขึ้น

คุณกานต์ครับ

ผมอ่านจดหมายข่าวแล้วผมอึ้งครับ เพราะว่ามันดีมากจริงๆ ทำขายเป็นหนังสือได้เลยครับ

ถ้าคิดว่าผมจะช่วยอะไรได้ก็ไม่ต้องเกรงใจะครับ ผมยินดีช่วย ถ้าทำได้ผมก็เต็มที่อยู่แล้ว

ผมเข้าใจจุดยืนของคุณกานต์นะครับเรื่อง ASTV คนเราต้องมีแนวทางเป็นของตัวเอง จะอ่อนลู่ลมไปก็ไม่ดี คงจะสร้างบารมีไม่ได้ ยังไงก็จะสนับสนุนทีมงานต่อไปครับ

ถ้าให้ผมวิจารณ์จดหมายข่าว
1. คุณภาพดีมาก
2. ประชาสัมพันธ์เป็นปัญหาหลักที่ต้องแก้ไข เพราะเข้าไม่ถึงกลุ่มลูกค้าเลยครับ มีแต่แฟนประจำ ซึ่งจริงๆ แล้วเว็บ SIU ก็มีปัญหานี้นะครับ ผมไม่เห็นเว็บ SIU มีการโปรโมตที่ไหนเลย น่าจะมีการขอความช่วยเหลือเว็บที่อยู่ในแนวเดียวกันเช่น วิชาการ.com แต่อันนี้ต้องแล้วแต่แนวทางของเว็บด้วยนะครับ
3. ชื่อเสียง และบารมีของทีมงานนั้นมีผลต่อความนิยมของจดหมายข่าว และเว็บไซด์ครับ ในระยะสั้นมันมีผลมากกว่าคุณภาพเสียอีกครับ ต้องใช้เวลาสร้างสมตรงนี้ครับ

จดหมายข่าวเป็นสิ่งที่ดี แต่อาจจะยังไม่เหมาะกับสถานภาพปัจจุบันของเว็บนะครับ แล้วมันกินแรงมาก ผลที่ได้อาจจะไม่คุ้ม เมื่อเทียบกับการทำสื่อรูปแบบอื่น

ส่วนรายการ PU นั้นน่าติดตาม เพราะรูปแบบเป็นวีดีโอเข้าถึงได้ง่าย แต่ถ้าต้นทุนมันสูงจนเกินไป และจะเปลี่ยนมาเป็นเสียงอย่างเดียว อย่างเศรษฐศาสตร์ตลาดสด หรือลดคุณภาพการผลิตลง (ผมหมายถึงถ้าจำเป็นนะครับ) โดยส่วนตัวผมๆ ก็ยังจะติดตามนะครับ ผมสนใจเนื้อหามากกว่าครับ

คุณกานต์พูดถึงการสนับสนุนจากภาครัฐ ผมเลยนึกได้ว่าเว็บของวิชาการ.com นั้นอยู่ได้เพราะมีสปอนเซอร์หลักเป็นปตท. แต่อันนี้มันก็แล้วแต่แนวทาง และอุดมการณ์ของทีมงานด้วยหนะครับ ทีมงานน่าจะได้ทำงานด้วยแนวทางของตนเอง ถึงจะมีความสุข และผลิตผลงานดีๆ ออกมาได้

ส่วนอันนี้นอกเรื่องสุดๆ ครับ คุณเจริญชัยพูดถึงการวิจารณ์หนัง และเพลง ไม่ทราบว่ามีแนวทางจะทำยังไงบ้างครับเพื่อให้มันเป็นเกรด A ไม่ใช่เกรด B หนังนี่อาจจะง่ายหน่อย ส่วนเพลงนี่หนะเป็นปัญหา ผมเคยทำอยู่พักหนึ่ง แต่ก็เลิกไปเพราะไม่พอใจในคุณภาพ คิดไม่ออกว่าควรจะทำยัง ให้ผู้อ่านได้อะไรไป ขอความคิดเห็นหน่อยสิครับ

ผมว่าคุณเจริญชัยเป็นนักวิจารณ์เพลงได้แล้วหละครับ :D

ไหนๆ ก็ไหนๆ แล้วขอโปรโมตวงเพื่อนผมหน่อยแล้วกันนะครับ พึ่งออกเทปมา มีให้ฟังสองเพลง พร้อมกับคลิปแสดงสดครับ
http://chatdo.hi5.com

ขอบคุณ ink อีกสักครั้ง
ผมว่า ถ้าทีมงานอ่านทุกความเห็นที่แฟนให้กำลังใจและคำแนะนำ
ผมว่า ยืนหยัดสู้ต่อแน่นอนครับ

ส่วนที่คุณ ink พูดถึงว่า มันต้องใช้เวลานั้น ผมเข้าใจครับ
แต่ทีนี้เวลาทำจริงมันมีปัญหายิ่งกว่านั้น

ข้อได้เปรียบของพวกเราคือ การเล่นเป็นทีม
โต้เถียง ปรับจูนแนวคิด ทำให้ตกผลึกที่ซับซ้อน

แต่ข้อเสียคือ มีจุดยืนและมุมมองที่แม้จะคล้ายกัน แต่ก็มีความต่างในบางระดับ
จึงทำให้มีปัญหาย่อยๆเกิดขึ้น ซึ่งบางครั้งก็ลุกลาม

1. ตัวผมเอง เน้นในเชิงยุทธศาสตร์ พร้อมจะปรับตัวและยืดหยุ่น สมัยก่อนเน้นระยะสั้นมากกว่าระยะยาว ตอนนี้ให้ความสำคัญพอๆกัน ขาดความรู้เรื่อง IT แต่ก็มาเสริมเรื่อง ศิลปะให้ทีมแทน
2. มาร์ค ข้อเด่น คือ รู้จักจับกระแส Trend และสร้างฐานมวลชน แต่ก็มักจะโน้มน้าวทีมไม่ค่อยได้ เพราะผมเน้นสร้างคุณค่าเชิงสังเคราะห์ ซึ่งอาจไม่ตาม Trend แต่เก็บได้นาน ส่วนคุณกานต์เน้น “คุณค่าที่เป็นวิทยาศาสตร์” คือ ของดีจริง แต่ไม่เอาใจผู้เสพ ก็เลยอาจได้ฐานน้อย ส่วนสุรศักดิ์เน้นตรงประเด็น อะไรที่ไม่เกี่ยวก็พยายามตัดทิ้ง ก็ดี ทำให้ใช้ทรัพยากรเปลืองน้อยลง แต่ข้อเสียคือ บางอย่างที่ดูเผินๆไม่เกี่ยวก็อาจจำเป็น
ดังนั้น จึงขัดแย้งกันพอสมควร แต่ล่าสุด ผมเริ่มเห็นด้วยกับคุณมาร์ค เน้นผู้ฟังระดับ B มากขึ้น แต่เผอิญทีมท้อแท้กันก่อน
3. กานต์ จุดเด่น คือ การเก็บข้อมูลจากแหล่งที่หลากหลาย ทำงานหนัก แต่จุดที่มีปัญหาคือ ไม่เน้นการตลาด ไม่เน้นยุทธศาสตร์ ยอมประนีประนอมได้บ้างระดับหนึ่ง แต่ยังเชื่อว่า “ของดี” ขายได้ด้วยตัวเอง ซึ่งก็ขัดกับ คุณมาร์คอีก ที่ต้องการตาม Trend ขัดกับผมที่เน้นยืดหยุ่น ขัดกับสุรศักดิ์ที่เน้น Core ไม่ต้องการสร้าง Ecology และเน้นขายได้ทันที

เลยมีความไม่ลงตัวอยู่ในนั้น ต้องใช้เวลาปรับตัวกันครับ

โชคร้าย ที่เราไม่มีผู้ใหญ่ ที่เป็นคนกลางคอยไกล่เกลี่ย รวมถึงทรัพยากรจำกัด จึงยิ่งซ้ำเติมวิกฤต

นี่ขนาดไม่ได้ขัดกันแบบผลประโยชน์หรือนิสัยนะ เพียงแค่มุมมองและวิสัยทัศน์แตกต่างกันในรายละเอียด (ใหญ่ๆคงเหมือนกัน) ยังยุ่งขนาดนี้ ไม่ต้องพูดถึงทีมอื่น

ปล. นี่เป็นมุมมองส่วนตัวผมว่าแต่ละคนเป็นอย่างไร จะผิดถูกอย่างไรก็ขออภัยด้วย

อยากเชิญชวน ทุกท่าน มาเล่นสนุก ลับสมองกัน

“บ้านเมืองมืด Lehman ล่ม Politics แย่ มาผ่อนคล้ายด้วย “หนังสือชั้นเลิศ” กันดีกว่า”

http://www.siamintelligence.com/smf/index.php?topic=10.0

ผมพึ่งเข้าไปโพสต์ในเวปบอร์ด มาช่วยอุดหนุนกันเยอะๆนะ
อย่าปล่อยให้ผมเหงาเศร้าเพียงลำพัง

ส่งเสียงหน่อยครับ

“แต่สำหรับคนทั่วไปที่ไม่ค่อยรู้เรื่องการเมือง ย่อมรู้สึกดี ที่อธิบายให้ดูง่าย” จากความเห็นของคุณเจริญชัย on September 4th, 2008 10:33
ก่อนอื่นต้องขอบคุณคณะผู้จัดและทีมงานที่จัดทำสื่อที่ดีนี้น๊ะค่ะ (ปกติตัวเองจัดอยู่ในกลุ่มคนที่ดู ฟัง คิดแต่ไม่ได้ทำอะไร) จนกระทั่งปัญหาบ้านเมืองช่วงสงกรานต์ที่เกิดขึ้นนี้น่ากลัวมาก ด้วยความที่ตัวเองเป็นมนุษย์เงินเดือนระดับล่างๆ จึงไม่ค่อยเข้าใจศัพท์หลายคำที่นักการเมือง, นักวิชาการ, พิธีกร ในหลายๆ สื่อ ที่พูดกัน เลยคิดว่ามันต้องมีสื่อที่ให้ความรู้เราได้อย่างถูกต้องซิ…จึงเริ่มท่องเน็ตไปเรื่อย (พอดีวันหยุดยาว)..จนกระทั่งเจอเว็ปนี้ และอยากให้กำลังใจทีมงานและผู้ดำเนินรายการน๊ะค่ะ เพราะส่วนตัวหลังจากฟังที่ อ.ณรงค์ สอนคิดว่าเข้าใจมากขึ้นค่ะ ในฐานะคนไม่รู้เรื่องการเมืองเลย โดยเฉพาะคำที่อ.ณรงค์ อธิบาย “ประชานิยม” อาจารย์บอกมี 2 ระบบ แบบนิยมประชาชน กับ ประชาชนนิยมตัวเอง
อืมม….ไม่เคยหยุดคิดคำนี้เลยอ่ะค่ะ…ขอบคุณค่ะ ^^