อย่าเกลียดตัวกินไข่ อีกเลย

ผมเห็นด้วยกับผู้เขียนและการยอมรับความจริงอย่างยิ่ง

โลกที่ปลอดอบายมุข ย่อมเป็นโลกในฝันที่ชวนเคลิบเคลิ้ม
เหมือนกับโลกในฝันอีกหลายๆ รูปแบบ
ที่เป็นดุจน้ำทิพย์ชโลมใจผู้คนที่ถูกรุมเร้าด้วยความร้ายนานา
เมื่อถูกรุมเร้ามากๆ เข้า มนุษย์ย่อมเรียกร้องโหยหาโลกในฝัน
ผู้ปรารถนาสงเคราะห์ ย่อมต้องน้อมสนองอย่างแข็งขันจริงจัง
แต่ถึงที่สุดก็จะพบว่า “เพ้อฝัน” ประวัติศาสตร์บอกอย่างนั้น

ความฝันนั้นดี สำหรับให้เกิดความพยายาม
แต่ความฝันไม่ดี สำหรับเพื่อจะทำให้ปรากฏเป็นจริง
นี่คือโลก โลกที่มนุษย์ไม่ควรทึกทักให้เป็นตามฝันของตน
ไม่ว่าจะเป็นฝันแบบใดๆ ก็ตาม

หวยของบ้านนี้เมืองนี้ คืออนุสรณ์สะท้อนความเป็นจริง
คนหวังถูกหวย เพราะอยากรวย โดยความรวยช่วยให้มีอำนาจ
ถ้ามีอำนาจ คงพอเพียงได้ ไม่อยากรวย โดยหวังพึ่งพาหวย
คนยิ่งอำนาจน้อย ยิ่งอยากรวย ยิ่งหวังจะถูกหวย

คนในบ้านนี้เมืองนี้ จะรู้สึกเป็นผู้เป็นคน ก็ต่อเมื่อมีเงิน
หรือไม่ก็มีตำแหน่ง มียศถาบรรดาศักดิ์ หรือมีสถานะบางอย่าง
นอกนี้แล้ว ก็เป็นเพียงสิ่งมีชีวิตที่เดินตรงบนพื้นโลกได้เท่านั้น

เลิกหวยคือเลิกอบายมุข เพื่อโลกในฝันที่ปลอดอบายมุข ใช่
แต่นั่นก็เป็นการทำลายความฝันของสิ่งมีชีวิตมากมายเช่นกัน
พวกเขาคงช็อกไปตามๆ กัน ที่ช่องทางความฝันถูกทำลาย
เขาจะมีปฏิกิริยาอย่างไร รุนแรงหนักหนาแค่ไหน ก็ไม่รู้
แต่ที่สุด เขาคงต้องหาช่องทางฝันสู่ความเป็นคนของเขาใหม่

้เขาอาจจะพบว่า จริงๆ แล้ว เขาสามารถเป็นคนได้ แม้ไม่รวย
เขาสามารถจะไม่ถูกกดขี่ข่มเหงได้ โดยไม่จำต้องรวย
เขาสามารถลืมตาอ้าปากได้ ทั้งๆ ที่ไม่จำเป็นต้องรวย
เขาสามารถจะไม่อยู่ใต้ฝ่าเท้าใครๆ ได้ โดยไม่ต้องรวย
ถ้าหากเขาค้นพบอย่างนั้นจริง ก็ต้องขอบคุณคนยกเลิกหวย

รัฐบาลนี้ชอบทำงานแบบซุกปัญหาไว้ใต้พรม