ชอบค่ะ ฟังแล้วมีความสุข ปล่อยวาง ไม่ยึดติด

รัก คือ ความปล่อยวาง

รัก ถ้าจะตอบแบบถูกใจคนทุกคน

คงไม่สามารถระบุได้หมดแน่

แต่ที่แน่ๆ ถ้าคุณรัก คุณจะต้องเจอความทุกข์(ไม่ใช่เพียงแฉพาะคนกับคนนะ)

“นี่ผมไม่ได้มองโลกแบบคนอมทุกข์อยู่นะ”

แต่ผมกำลังจะบอกว่าถ้าคุณรักปุ๊ป คุณก็จะจับว่ามันเป็นของเราปั๊ป

พอเราต้องจากมัน หรือมันต้องจากเรา

เราก็ทุกข์ทันที แต่……

ถ้าเรารู้ทันว่ามันต้องจากเราแน่ๆ หรือเราต้องจากมันแน่
(ไม่ทางใดก็ทางหนึ่ง เช่น มีคนแย่งไป มัน จากไปเอง หรือว่าตายจากกัน)

มันน่าแปลกใจนะ เรากลับทุกข์น้อยกว่าที่มันควรจะเป็นนะ ^_^

จงดำเนินชีวิตตามจังหวะของความรัก.. นิยามของความรักนั้นกว้างกว่า ความรักระหว่างหนุ่มสาว ….

รักสิ่งที่เรากำลังทำ รักสิ่งแวดล้อมที่เราอยู่ รักคนที่อยู่รอบข้างเรา ที่สำคัญต้องไม่ลืมที่จะรักตัวเอง แล้วความรักจะเป็นพลังอันยิ่งใหญ่ให้กับชีวิต

ส่วนใหญ่คนมักสับสนระหว่าง ความรัก กับ ความใคร่

เมื่อใดที่มีความรัก ชีวิตจะเต็มไปด้วยความสุข
แต่เมื่อใดที่มีความใคร่ ความสุขในชีวิตจะถูกปั่นป่วน

ดังนั้นเมื่อเรากล้าที่จะเลือกทำในสิ่งที่เรารัก ความสำเร็จในชีวิต การงานและธุรกิจย่อมตามมาในที่สุด

ความคิดซุกซน สื่อออกมาโดยสำนวนของนักเขียนเช่นคุณบิ๊ก แม้จะสวยงามแสนซึ้ง แต่คนอ่านก็ต้องระวังใจไม่ให้เพลินไปกับโลกของมายานักเขียนมากนัก หลายครั้งนักเขียนใช้จินตนาการที่ห่างไกลความเป็นจริงมากเกินไป…โลกแห่งความฝันบางทีก็ไม่มีทางที่จะเป็นจริงได้

ในชีวิตจริง หลังจากที่รับประทานความรักที่เผ็ดร้อนไปแล้ว อาจไม่มีน้ำอัดลมสูตรใดๆ ที่จะเยียวยาให้หายจากความเผ็ดร้อนนั้นได้ง่ายๆ จิตใจของมนุษย์นั้นเปราะบางเกินกว่าจะนำมาล้อเล่นกับความเผ็ดร้อน ใช้ความบริสุทธิ์ที่ใสเย็นของความรักทะนุถนอมจิตใจอันบอบบางไว้ให้ดีจะดีกว่า

ด้วยความห่วงใย คุณบิ๊กซึ่งนิยมในความรักแบบนี้ต้องระวังใจเอาไว้นะคะ ประเดี๋ยวพิษรักเผ็ดร้อนทำให้ป่วยไข้ไม่สบายไป แฟนๆรายการวิทยุคงคิดถึงกันระงม

มนุษย์ส่วนใหญ่ในโลกก็มักถูกมายาของความใคร่ ลวงหลอกให้เห็นความเผ็ดร้อนเป็นของน่าเสพอยู่นั่นเอง.. เป็นเรื่องที่ธรรมชาติสร้างมาไว้หลอกมนุษย์ที่ยังเวียนว่ายในโลกนี้ไว้อย่างแยบยล

นักกลยุทธ์ที่ดีอย่างเราๆ ก็ต้องรู้ทันมายากลของเจ้าความใคร่นี้ให้ดีนะคะ คงต้องใช้ Scenario มาสร้างกลยุทธ์ดีๆ ไว้รับมือกับมัน :P

ที่จริงคอมเมนต์อันก่อนตั้งใจจะโยงเข้าไปสู่กลยุทธ์ของการบริหารธุรกิจ หรือเรื่องการงาน จะได้เข้ากับ Creative Economy ที่กำลังฮิตๆกันอยู่งัยคะ

ที่บอกว่าคนมักสับสนระหว่างความใคร่กับความรักนั้น ในการเลือกงานเลือกเรียนที่ตนคิดว่ารัก หลายคนเอาเงิน (เปรียบเหมือนความใคร่) เป็นตัวตั้ง และบอกว่า ตนเลือกงานนั้นเพราะตนรัก ซึ่งในความเป็นจริงแล้ว อาจไม่ได้รักในงาน แต่รักในรายได้ หรือ ในภาพสุดเท่ห์ของงานนั้น

หลายคนเลือกงานการเมือง เพราะโก้หรู มีอำนาจ มีเงิน (นี่คือความใคร่) แต่ไม่ได้รักในความเป็นนักการเมือง ที่ต้องทำงานเสียสละเพื่อความสุขของประชาชนส่วนใหญ่เป็นสำคัญ

เอ..แต่ไม่แน่ใจว่าจะมีใครเลือกงานนักเขียน เพราะความใคร่บ้างนะคะ อิอิ

เหล่านี้ผลลัพธ์ในระยะสั้น อาจดูเหมือนว่า มีความสุข แต่ลึกๆแล้วความสุขในชีวิตถูกบั่นทอนลงไป เกิดผลกระทบทั้งตัวเองและคนรอบข้าง ในระยะยาว

ที่จริงความรักนี้ หากผสานรวมด้วยพลังแห่งศรัทธา สิ่งที่เราทำจะประสบผลอันยิ่งใหญ่ เพราะพลังแห่งความสุขและความเชื่อมั่น ท้ายที่สุดความสำเร็จและเงินทองก็จะหลั่งไหลมาเอง

ดังนั้นในแง่ของนักกลยุทธ์ ก่อนที่เราจะกล้าทำในสิ่งที่เรารักและเชื่อมั่น เราต้องรู้จักตัวเองและสิ่งที่เรารัก จากนั้นจงกล้าเดินออกจากกรอบเดิมๆ และทำในสิ่งที่ตนรักและฝันไว้อย่างชาญฉลาด

ความรักที่ดีและแท้จริงต้องทำให้เราฉลาดส่งเสริมตัวเรา ส่งเสริมคนรอบข้าง และฉลาดที่จะไม่ทำร้ายตัวเอง.ไม่ทำร้ายผู้อื่น..

ร่วมกันใช้ความรักเปลี่ยนโลกแบบนี้ สักวันโลกก็ต้องเปลี่ยนไป แบบสร้างสรรค์

ปล. คนเขียนไม่ได้เป็นนักกลยุทธ์นะคะ ตัวเองก็แทบเอาตัวไม่รอดเหมือนกัน มาเขียนคอมเมนต์เพื่อสร้างกำลังใจเรียกศรัทธาให้ตัวเองเช่นกันค่ะ ต้อง”ขอชอบคุณ” SIU อีกแล้วที่มีที่ว่างให้เขียน ขอให้บุญกุศลนี้ส่งผลให้ SIU ประสบความสำเร็จยิ่งๆ ขึ้นไปนะคะ รวยๆๆ เฮงๆๆ ค่า :)