http://www.youtube.com/watch?v=Lh0CaBufsOo

fbทำให้ผมเห็นผู้หญิงคนนี้ในอีกมุมหนึ่งที่ผมไม่เคยเห็น อยู่ดีๆเธอก็กลายเป็นหญิงสาวที่สวยที่สุดในสายตาของผม ทั้งๆที่ผมไม่เคยเจอตัวเป็นๆของเธอมาก่อน ผมคิดว่าผมหลงรักเธอแล้วคับ เสียดายที่อยู่ดีๆเธอปิดfbไปอย่างไม่รู้สาเหตุ อยู่ๆก็หายไปจากโลกออนไลน์ ไม่งั้นผมอาจตามไปร้องเพลงนี้ให้เธอเพือขอเป็นแฟนไปแล้วคับ คริคริ ผมก็โม้ไปงั้นแหละ เจอตัวจริงผมก็คงไม่กล้าคุยด้วยหรอกครับ ผู้หญิงคนนี้ดูมีพลังยังไงก็ไม่รู้ ผมอยากอยู่ใกล้แต่ผมก็กลัวเธอจะปฏิเสธผมครับ แต่ถ้าเธอเป็นคนมาติดต่อผมก่อนก็ว่าไปอย่างนะครับ รับรองจะดูแลอย่างดีไม่ให้หนีรอดไปไหนได้อีกเลยคร๊าฟ

มนต์เสน่ห์จากตัวตนบนออนไลน์เนี่ยสะกดใจได้สุดยอดคับ เรืองของผมทำให้ผมคิดโยงไปถึง มาร์คในหนังเรือง Social Network ที่เป็นคนคิดค้นfbขึ้นมาจากฮึดที่เกิดจากอยากเอาชนะใจผู้หญิงที่รักแต่เธอไม่รักตอบ ผมว่าอาการของผมตอนนั้นคล้ายๆกับ ฉากสุดท้ายที่มาร์กนั่งกดปุ่มrefresh เพืออยากดูอัพเดพชีวิตของผู้หญิงคนนี้ในfbตลอดเวลา แต่เธอหายไปซะก่อนผมเลยไม่รู้จะกดดูของใครอีกดี ในหนังเรืองนั้นขนาดมาร์คในเรืองนั้นเป็นถึงCEOของfacebook ผู้หญิงคนนั้นยังไม่หันมาสนใจเลย หนังก็ดราม่าเกิ๊น ชีวิตจริงจะมีผู้หญิงคนไหนจะกล้าปฏิเสธคนดังผู้คิดค้นfacebook จบฮารวาร์ดแถมยังเป็นเศรษฐีระดับพันล้านที่อายุน้อยที่สุดในโลกอีกด้วยนะคับ ไอ้หมอนี่ในหนังมันเป็นเด็กเนิร์ดคับ แต่มันรักเดียวใจเดียวจริงๆนะครับ

ประวัติของfb เจ๋งคับทำให้เชือว่า จินตนาการนี่สร้างเงินพันล้านได้จริง ทึ่งส์คร๊าฟ

ว่าแต่ว่า เธอคนนั้นของผมป่านนี้จะเป็นยังไงแล้วก็ไม่รู้ คิดถึงจังเลย

บทความนี้เขียนให้ขำนะเนี่ย อย่าซีเรียส

ผมก็คิดว่า P&P เล่นกับความคิดคน โดยที่มีวัตถุ โครงเรื่่อง หรือเนื้อหาน้อยมาก แต่กระนั้น หนังสือเล่มนี้ก็ยังคลาสสิคและอมตะตลอดกาล

ดังนั้น สิ่งที่คุณจักรภพตำหนิคนไทยว่าเพราะมีนิสัยชอบเล่นกับคน ไม่มีตรรกะตายตัว ทำอะไรก็ได้ที่ทำให้คนอื่นพอใจ และตัวเองก็สบาย เอาตัวรอดได้ทุกที

จึงอาจไม่ใช่สิ่งที่เลวร้ายเสมอไป

แต่เหนือกว่าอื่นใดทั้งหมด และเป็นสุดยอดที่สุด คือ ตัวนวนิยายเองค่ะ

วิธีการเล่าเรื่องของ Austen ที่สุดแสนจะคารมคมคาย สำบัดสำนวนเสียดสีที่เผลอทำให้ให้ผู้อ่านนึกแค่นหัวเราะกับตัวละคอนที่เธอกำลังจิกกัดอยู่ โดยไม่รู้ตัว หรือแม้แต่พล็อตเรื่องต่าง ๆ ที่เธอผูกขึ้น ก็ยังแฝงกลิ่นอายของการเสียดสีความเป็นไปของโลกนี้ …

Mr. Bennet ที่ฉลาด เฉียบคม (ส่วนตัว นี่คือตัวละคอนที่ชอบมากที่สุดในเรื่องนี้) กลับไปคว้าผู้หญิงอย่าง Mrs. Bennet มาเป็นภรรยา ซึ่งเป็นผู้หญิงที่มีความคิดที่ inferior กว่ามาก เพียงเพราะความหลงมัวเมาในวัยหนุ่ม และกลายเป็น Mr. Bennet ้ต้องหาความบันเทิงขบขันในครัวเรือน ด้วยการล้อเลียนความงี่เง่าของภรรยาและลูก

Charlotte Lucas เพื่อนที่ Elizabeth Bennet นับถือในความคิด กับเลือกไปแต่งงานกับ Mr. Collins เลือกที่จะยอมทนอยู่กับผู้ชายงี่เง่าไปตลอดชีวิต ยอมต้องทนฟังสามีที่พล่ามสรรเสริญเชลียร์เจ้านายตัวเองทุกลมหายใจเข้าออก เพียงเพื่อแลกกับการได้ความมั่นคงจากการแต่งงาน

Wickham เจ้าเสน่ห์ ที่ข้างในกลวงโบ๋่ แต่ช่างเก่งเรื่องการ represent ตัวเอง ทำตัวเองให้กลายเป็นผู้ชายที่น่าสงสาร ที่เผชิญกับความลำบากในชีวิตเพราะความอยุติธรรมจากผู้อื่น ทั้ง ๆ ที่ล้วนมาจากความเหลวเปลวของตัวเองแท้ ๆ แต่กระนั้น ผู้หญิงที่นึกถือตัวในสติปัญญาตัวเองว่าฉลาดอย่าง Elizabeth Bennet ก็หน้ามือตามัวหลงไปกับน้ำมนต์ของตา Wickham เพียงเพราะ “Prejudice” ที่เกิดขึั้น จากการที่ Wickham แสดงความนับถือในตัวเธอตั้งแต่แรกพบ ขณะที่ Darcy แสดงกิริยาเหยียดเธอ

โลกเรานี้ มนุษย์ก็เป็นเช่นนี้แล …

นี่คือเสน่ห์ที่แท้จริงของ P&P ที่ไม่ใช่เป็นเพียงแค่เรื่องหนุ่มจีบสาว สาวจีบหนุ่ม สุดท้ายจบ happy ending ซึ่งอาจจะเป้น theme เดียวที่สัมผัสได้ ถ้าดูแต่ flim adaptation เพียงอย่างเดียว และจึงไม่แปลก ที่จะมีหลายคนนิยามงานของ Jane Austen มัน “น้ำเน๊า น้ำเน่า”

Ps.

1. คุณจิม ต้องลองไปขุดคุ้ยประวัติของ Jane Austen ดูนะค่ะ เธอเกิดทางใต้ของอังกฤษก็จริง แต่เธออาจจะมีปู่ของปู่ของปู่ หรือบรรพบุรุษสายไหนมาจาก Scotland ก็เป็นได้นะเออ ;>

2. ช่วงจัดโหวต The Big Read ของ ฺฺBBC ปี 2003 รี่แอบไปร่วมโหวตกับเขาด้วย พยายามจะลุ้นตัวโกร่งให้ P&P ขึ้นอันดับหนึ่งให้ได้ แต่ก็แห้วรับประทานตามระเบียบ

3. ถึงแม้ว่า P&P ฉบับ Firth & Ehale จะผ่านไปหลายปแล้ว แต่เวลาสาวอังกฤษมีปาร์ตี้ พวกเธอก็ยังชอบที่จะเอา dvd ฉบับนี้ มาเปิดดูฉาก Lake Scence โดยเฉพาะ หุุ หุ

แต่ว่า “น้ำดี” ของไทยนั้น ก็หาได้น้อยเต็มที

ลองหา “100 หนังสือดีที่คนไทยควรอ่าน” ก็น่าจะช่วยเปิดโลกทัศน์และทำให้รู้ว่า “หนังสือ” ที่ดีของประเทศไทยเป็นอย่างไร

แต่ต้องตามไปอ่านสัก 10 เล่มด้วยนะ ไม่ใช่อ่านแต่ Review อย่างเดียว

เหล่านั้นเป็นพระเอกในดวงใจของชายหนุ่มไม่ใช่เหรอคะ :P

คุณ big

ผลโหวตที่ยกมาในบทความนี้ เจาะจงเอาที่ P&P เด่นกว่า มีผลโหวตอื่นอีกมากมายที่ LOTR มาเป็นที่หนึ่ง เช่น
– The Big Read ของ bbc ปี 2003 (http://www.bbc.co.uk/arts/bigread/vote/)
– German Fav Lit ของเยอรมัน ปี 2004 (http://www.bookmoot.com/2004/10/germanys-favorite-work-of-literature_04.html)
– Australia Fav Book ของออสเตรเลีย ปี 2004 (http://www.theage.com.au/media/2004/12/05/1102182155956.html)
– Amazon’s Book of Century จาก Time Magazine (http://www.time.com/time/covers/1101021202/amfantasy2.html)

ดังนั้นเราไม่น้อยใจแต่อย่างใด อยากให้เรื่องไหนเด่นก็ค้นเอาแต่เรื่องนั้น ฮ่า…

handsome + power(means protection/security) + shyness (sensitivity) + adhering to a woman

ยังนึกไม่ค่อยออกในวรรณกรรมสายเอเชียนะ

ดูเหมือนทางเอเชียจะเน้นตัวเอกแบบไม่กะล่อนไปเลย ก็ดูเป็นพระเอกๆ แบบโกวเล้ง ไม่ก็สะท้อนมาจากงานเขียนของ อาจารย์เสกสรรค์ ประเสริฐกุล ประเภทคุณธรรมน้ำมิตร เมามายในวงเหล้า (อ้อ เดี๋ยวนี้สูบบุหรี่ ดื่มเหล้าคงไม่ได้ เพราะ สสส. ห้าม :P)

ปรากฎว่า อ้าว! นี่ไม่ใช่พระเอกในฝันของสาวๆหรอกหรือเนี่ย

ที่อ่านไม่ใช่เพราะหลงใหลในนิยายโรแมนติคอันใด แต่รู้ดีว่า Pride and Prejudice เป็นหนังสือในทำเนียบ Classic ตลอดกาล หรือถ้าใช้ศัพท์ของ Harold Bloom นักวิจารณ์วรรณคดีตัวเอ้ ต้องบอกว่า Western Canon

เมื่ออ่านแล้วเปรียบเทียบกับ “น้ำเน่าไทย” ต้องบอกว่า “ห่างชั้น” กันหลายขุมจริงๆ

แต่กระนั้นด้วยความที่เป็นเพศชายผู้กักขฬะ จึงเข้าใจความละเอียดอ่อนในความเป็นหญิงน้อยเกินไป

จนเมื่อไม่นานมานี้ได้มีโอกาสดูฉบับของ BBC จึงรู้ว่า “ความละเมียด” และลึกซึ้งของถ้อยคำ การเชือดเฉือนในคารมและแววตา เป็นอย่างไร

ผมรู้สึกสงสาร Lord of the rings จับใจ ที่โหวตกันทีไรก็ต้องกลายเป็น “ที่สอง” ทุกที
โดยก่อนหน้านี้ก็พ่ายแพ้ให้กับ The Foundation นิยายอมตะของ “ไอแซค อาซิมอฟ”

ไม่น่าแปลกใจที่ Pride and Prejudice จะชนะ Lord of the rings แต่ที่น่าแปลกคือ ทำไมนิยายสุดยอดอย่าง War and Peace หรือ Don Quixote จึงพ่ายแพ้ให้กับ P&P

เมื่อหลายปีก่อน การโหวตของออสเตรเลียนี่แหละที่ทำให้ผมประหลาดใจ และทำให้ชีวิตนักอ่านของผมต้องเปลี่ยนไป

พี่สาวผมกลับมาจากออสเตรเลียแล้วบอกว่า คนออสเตรเลียโหวตให้ Marcel Proust เป็นนักเขียนในดวงใจ ผมและพี่สาวแปลกใจมากว่า

Marcel Proust เป็นใครกัน ทำไมกูถึงไม่รู้จัก ?

ตอนนี้ผมรู้จัก Proust แล้ว และยังฝันว่าสักวันหนึ่งจะได้มีช่วงเวลาอันยาวนานในการอ่านนิยายสุดอลังการที่มีชื่อสุดพิสดารว่า “In search of lost time”