ขยะอวกาศ หรือที่เรียกกันในภาษาอังกฤษว่า space debris กำลังจะกลายเป็นปัญหาใหญ่หลวงของมนุษยชาติในอีกไม่นานนัก
ขยะอวกาศเกิดจากซากดาวเทียมและเทหวัตถุที่มนุษย์ส่งขึ้นไปโคจรรอบโลก แต่เนื่องจากจำนวนที่เพิ่มขึ้นสูงในช่วงหลัง ทำให้ดาวเทียมที่หมดอายุแล้วกลายเป็นขยะขวางทางวงโคจร และความเร็วของเศษชิ้นส่วนเหล่านี้อาจสร้างความเสียหายให้กับดาวเทียมอื่นๆ ได้ แน่นอนว่าการชนกันของดาวเทียมสองดวงย่อมสร้างขยะอวกาศชิ้นเล็กๆ อีกนับไม่ถ้วน
จุดที่พบปัญหาเรื่องขยะอวกาศมากคือวงโคจรต่ำ (low-Earth orbit หรือ LEO) ส่วนสภาวะขยะอวกาศล้นวงโคจรมีชื่อเรียกว่า “Kessler syndrome” ตามชื่อของนักวิทยาศาสตร์อเมริกัน Donald Kessler ผู้คิดค้นคำนี้ในยุค 1970s
องค์กรอวกาศยุโรป (European Space Agency หรือ ESA) ให้ข้อมูลว่าจำนวนขยะอวกาศเพิ่มขึ้นเท่าตัวในรอบสิบปีล่าสุด ส่วน NASA แสดงความกังวลต่อเรื่องนี้เช่นกัน
ทางแก้ปัญหาขยะอวกาศมีสองทาง อย่างแรกคือให้ดาวเทียมเก็บเชื้อเพลิงขับเคลื่อนเอาไว้ใช้ในวาระสุดท้าย โดยผลักดันให้ตัวเองหลุดจากวงโคตรและเข้าสู่ชั้นบรรยากาศของโลกเพื่อเผาไหม้ แต่วิธีนี้ไม่ได้รับความนิยมจากเจ้าของดาวเทียมมากนัก เนื่องจากต้องการนำเชื้อเพลิงอันมีค่ายิ่งไปใช้ประโยชน์อย่างอื่น และใช้ไม่ได้กับดาวเทียมที่ถูกส่งขึ้นไปแล้ว อย่างที่สองเป็นเรื่องของอนาคต โดยอาจใช้อาวุธชนิดใหม่ๆ อย่างเลเซอร์ ยิงทำลายขยะอวกาศเหล่านี้ ซึ่งต้องลงทุนอีกมหาศาลทั้งในเรื่องเทคโนโลยี อีกทั้งสร้างความหวาดระแวงระหว่างชาติมหาอำนาจว่า ชาติที่พัฒนาเลเซอร์อาจมีจุดหมายแฝงในการพัฒนาอาวุธสำหรับอวกาศอีกด้วย
ที่มา – Economist