ผมติดตามงานของอ.สุวินัยมานานเหมือนกัน ก็มีทั้งส่วนที่ชื่นชมและตั้งขอสงสัย ในส่วนของสัมภาษณ์ครั้งนี้ ขอตั้งขอสงสัยเชิงมโนทัศน์สักสองข้อ

หนึ่ง ปัญหาว่าด้วยการเชื่อ “บุคคล” แบบ wholesale
สอง ปัญหาว่าด้วยการแบ่งลำดับชั้นของคนแบบ static

ผมคิดว่าสองข้อนี้มีความเกี่ยวพันกันอย่างแนบแน่น และอาจเกี่ยวกับจุดยืนทางการเมืองด้วยเช่นกัน (ขอไม่อภิปรายในที่นี้)

แต่ผมคิดว่ามันนำมาทั้งข้อดีและข้อเสียที่อาจถึงขั้นอันตรายทั้งในระดับบุคคลและระดับสังคม
แง่มุมความเป็นมนุษย์ของคนนั้นย่อมหลากหลายและยากที่จะตัดสินถูกผิด ความมีคุณธรรมก็เป็นสิ่งที่ขึ้นกับกาละและเทศะ การเชื่อในบุคคลและสมาทานเป็นศิษย์ต่อใครสักผู้ จะมาพร้อมกับการต้องการบรรลุธรรมในระดับสีขั้นสูงได้หรือ ? ผมไม่แน่ใจ เพราะอาจขัดแย้งกันเองแม้แต่ภายใต้กรอบคิดเดียวกัน

เศรษฐศาสตร์กระแสหลักนั้น แม้ว่าจะมีจุดอ่อนและเลวร้ายอย่างไรก็ตาม ข้อดีข้อหนึ่งก็คือการสมมติว่ามนุษย์มีลักษณะ rational และตัดสินใจตามเหตุปัจจัยเพื่อบรรลุอะไรสักอย่างภายใตัข้อจำกัดที่ตัวเองมี

สมมติฐานข้อนี้เป็นการให้เกียรติแก่มนุษย์ทุกคนอย่างเท่าเทียม
การตั้งข้อสมมติฐานแบบลำดับขั้นคำนึงถึงความเป็นมนุษย์ที่เท่าเทียมและแตกต่างหรือไม่ ? ผมไม่แน่ใจ

หวังว่าหากอาจารย์มาอ่านคงไม่โกรธนะครับ การแลกเปลี่ยนความคิดเห็นน่าจะยังเป็นไปได้โดยไม่ต้องตัดสินว่าใครโง่ใครฉลาด

พิธีกรน่าจะหาที่ทำการบ้านหน่อย บางทีก็ไม่จำเป็นต้องเห็นด้วยกับวิทยากร แต่ควรเข้าใจที่วิทยากรอธิบายบ้าง บางครั้งถามคำถามหรือสรุปอะไรที่แสดงว่าไม่เข้าใจที่วิทยากรพูดเลย

ผมเชื่อแล้วว่า อาจารย์ บ้าจริงๆ บ้ามันไปทุกเรืองเลย แฮะ

ทำไมถึงไม่ขยายความเรื่องที่ “พันธมิตรเท่านั้นที่มีพลังเปลี่ยนแปลงสังคม” หน่อยละครับ

หาก อาจารย์ เห็นว่า พวกพันธมิตรยังเป็นกลุ่มชนชั้นกลาง สงสัย คงมาใช้ในบริบท
นี้ไม่ได้แล้วครับ เพราะ “ระดับจิต” ของ พธม นั้นหล่นลงไป เรื่อยๆ จนแทบจะเป็น
“มายาคติ” แล้ว

ขำดี ตรงที่เจริญชัย พยายามจะให้ อาจารย์ แสดง road map ของจิตวิญญาณ
ของ อาจารย์ ซึ่งแม้แต่ผมยังสำเหนียกได้เลยว่า อาจารย์ จะไม่พูดเรื่องนี้ อย่างแน่นอน
เพราะบริเวณที่เคยเป้นแผล มันต้องไว ต่อความรู้สึกมากกว่าก่อน

เปรตแกยังเชื่อเลย จะหลงเชื่อพวกพันธมิตรก็ไม่แปลกหรอก
แล้วเดี๋ยววันหลังแกก็คงมาบอกว่าโดนพันธมิตรหลอก อีกตามเคย
คนเราถ้าลองงมงายเชื่อกระทั่งเปรต ก็หาราคาไม่ได้แล้วล่ะครับ

แวะมาเยี่ยมครับ เชิญวิพากษ์ความคิดผมตามสบายเลยนะครับ แต่ก็อยากให้เข้าใจสิ่งที่ผมอยากจะนำเสนอด้วย อาจจะแปลกใหม่สำหรับสัคมนี้ในขณะนี้ แต่นี่คือสิ่งที่เกิดขึ้นในอเมริกาและจะอยู่เบื้องหลังการเปลี่ยนแปลงของโอบามาในทางความคิดหลังจากนี้

ขอบอกไว้ก่อน
ส่วนตัวผมเคยได้ยินเรื่อง อาจารย์กู้นะครับ แต่ไม่ได้รู้เรื่องอะไรเลยและไม่ได้สนใจอะไร
ไม่รู้ว่าอาจารย์เกี่ยวข้องด้วยเลย ซึ่งมันมีแว๊ปหนึ่งว่าอาจารย์จะมีอาการจิตเพสไหม
แต่ก็คิดว่าไม่น่าใช่

ผมฟังอาจารย์พูดแล้ว ผมพยายามคิดตาม
บอกตรงๆ ให้ความรู้สึกที่ตื่นตาตื่นใจครับ
ผมตัดประเด็นเรื่องการเมืองออก(แม้มันจะน่าสนใจแต่คิดว่าคงมีคนอคติเยอะ)
ขอคิดตามเรื่องจิตดีกว่า
ผมว่าอาจารย์แก นำเสนอเรื่องจิต จนผมรู้สึกว่ามันอาจจะเป็นอีกทางที่จะเข้าถึงการศึกษาจิตได้เหมือนกันแฮะ

ส่วนตัวผมศรัทธาเรื่องการเจริญสติ
แต่อาจารย์เหมือนมาอีกทาง จากศาสนาพุทธเลย
ส่วนตัวผมศรัทธา อาจารย์ ปราโมทย์ และสายวัดป่า
แต่อาจารย์ก็กลับให้นิยามของอรหันต์หรือการหลุดพ้นในอีกแบบ ที่ผมฟังก็อึ้งๆผสมงงๆ
ตอนแรกผมรู้สึกไม่ค่อยเห็นด้วยกับอาจารย์ในเรื่องการให้ความหมายของการเจริญสติ
แต่ยังไงก็แล้วแต่ การฟังอาจารย์วันนี้เป็นการพัฒนาความคิดของผมไปไม่มากก็น้อยเลยครับ
ขอบคุณทีมงาน กับเทปนี้ครับ

แม้มีบางอย่างที่ผมยังเข้าไม่ถึงและแอบไม่เห็นด้วย แต่ผมก็ชอบอาจารย์และการความคิดอาจารย์มากครับ

ขอบคุณมากครับ พี่หมี icr

เพื่อนเก่า เพื่อนแก่ เข้ามาเยี่ยมชมเรา

ยินดีที่คุณนัท ชื่นชอบครับ

สมเจตนารายการเรา ที่ต้องการให้ “มุมคิด” ที่แตกต่าง

อยากเขียน Comment แต่เกรงว่าจะช้าเกินไป
ความเห็นสั้นๆคือ รู้สึกยินดีกับความงอกงามทางจิตวิญญาณของอาจารย์ แม้จะศรัทธาต่างกันแต่ผมก็ศรัทธาเส้นทางที่ยิ่งใหญ่ของอาจารย์ครับ
และดูเหมือนอาจารย์กำลังเข้าใกล้จุดหมายมากขึ้นทุกที

เราเป็นคนที่ไม่ค่อยรู้รายละเอียดเรื่องการเมืองนะ (แต่ก็รู้เรื่องศาสนาพุทธพอสมควร)แต่อยากจะบอกว่าหลักธรรมทางศาสนาพุทธสามารถอธิบายเกี่ยวโยงไปกับเรื่องทุกเรื่องได้ อย่างเช่น เรื่องเศรษฐศาสตร์ การเมือง การปกครอง นิเวศวิทยา ฯลฯ เพราะหลักธรรมของพุทธนั้นเป็นสัจจะ แล้วก็ไม่เหมือนศาสนาอื่นที่มีศาสดาบัญญัติกฎเกณฑ์ข้อบังคับต่างๆ แต่สาวกไม่สามารถใช้ปัญญาตรวจสอบได้ ว่า จริง เท็จ ถูก ผิด ควร หรือ ไม่ควรปฏิบัติตาม

ดังนั้น จึงไม่แปลกที่พุทธศาสนิกชนจะเกิดความไม่เข้าใจหรือเคลือบแคลงสงสัย ในตัวหลักธรรมเอง และข้อปฏบัติ (ซึ่งมีหลายวิธีขึ้นอยู่กับว่าคนๆนั้นเหมาะกับวิธีแบบไหน) เพราะคำสั่งสอนของพุทธองค์เป็นของประณีต ละเอียดอ่อน แต่หากฝึกเจริญสติ และบำเพ็ญสมาธิภาวนาอย่างต่อเนื่อง จนเกิดปัญญาก็สามารถใช้ปัญญาตัวนี้แหละพิจารณาเอาได้ ว่าอะไรเป็นอะไร เพราะพุทธองค์ก็ตรัสไว้แล้วในกาลามสูตร(ไม่ให้เชื่ออะไรอย่างงมงาย ให้พิจารณาด้วยสติปัญญาของตัวเอง)

และการตัดสินว่าสิ่งที่อาจารย์สื่อออกมานั้นเป็นจริงและเชื่อถือได้แค่ไหน คงขึ้นอยู่กับระดับปัญญาของแต่ละคน เพราะแนวคิดของอาจารย์นั้นบอกตามตรงว่า หาได้น้อยคนจริงๆที่จะเข้าใจและยอมรับได้ เพราะแนวคิดและวิธีปฏิบัติเพื่อความหลุดพ้นนั้นมีหลายแนวทาง แต่เราสามารถใช้สติปัญญาตรวจสอบตัวเราเองได้ว่าเหมาะกับวิถีทางไหน

อีกประเด็นหนึ่งคือเราว่าอาจารย์เค้าไม่บ้าหรอก แต่ถ้าคนอื่นมองว่าเพี้ยนเราก็เข้าใจอยู่ เพราะตั้งแต่ติดตามผลงานของอาจารย์มา เราไม่เคยเห็นนักเขียน หรืออาจารย์คนไหนเลยที่มี แนวคิด ทัศนคติ เหมือนอาจารย์สุวินัย แต่ถ้าเค้าบ้าจริงก็คงมีเราอีกคนหนึ่งที่บ้าเป็นเพื่อนเค้า เพราะความคิดของเค้าหลายอย่างมากที่ตรงกับความคิดของตัวเรา ซึ่งเวลาพูดกับคนรอบข้าง ก็ไม่ค่อยมีใครเข้าใจ

อีกอย่างหนึ่งที่เราชอบคืออาจารย์เป็นคนใจกว้าง คือมองอะไรแบบองค์รวม เพราะ ผิด กับ ถูก ก็เป็นเพียงแค่จุดยืนที่แตกต่าง อยู่ที่ว่าเรามองจากแง่มุมไหน ดังนั้น การที่จะมองว่าอาจารย์เป็นคนยังไงกันแน่ งมงายหรือว่ารู้จริง หรือว่าเป็นคนซื่อจริงๆหรือเปล่าเลยถูกหลอก(จากกรณีเรื่องเปรต) นั้น ต้องมองแบบองค์รวม ไม่ใช่มองแต่ข้อผิดพลาดหรือความเลวในอดีตเพียงแง่มุมเดียว เพราะเราก็เป็นอีกคนหนึ่งซึ่งขอยืนยันว่า งานเขียนของอาจารย์เป็นงานเขียนที่ทรงคุณค่า และมีประโยชน์ต่อคนรุ่นหลังจริงๆ

……………………………………………………..