“จอมคนแผ่นดินเดือด” : กรณีศึกษา ประเทศไทย

August 11, 2009


“กวีและศิลปิน คือ ผู้ทำนายวิถีแห่งอนาคต”

ศิลปินชั้นเลิศย่อมสามารถสร้างสรรค์ “งานประพันธ์” ที่หยั่งรู้และสะท้อนความจริงจากก้นบึ้งจิตใจที่อ่อนไหวเปราะบางของมวลมนุษยชาติ โดยบางครั้งมีความเข้มข้นขัดแย้งที่บรรเจิดจ้า จนทำให้คนส่วนใหญ่อดนำไปเปรียบเทียบกับโลกความจริงมิได้

“จอมคนแผ่นดินเดือด” คือ สุดยอดผลงานระดับมหากาพย์ของหวงอี้ ที่สะท้อนโลกการเมืองจีนในยุคแห่งความสับสนวุ่นวายเมื่อหลายพันปีก่อน วิกฤตครั้งนี้ดูเหมือนจะทำให้แผ่นดินจีนอันยิ่งใหญ่ต้องถึงคราวพังพินาศลง แต่ในท้ายที่สุด วิกฤตนี้กลับได้แปรเปลี่ยนเป็น “พลังยิ่งใหญ่” ในการสร้างชาติจีนให้เกรียงไกรในยุคราชวงศ์ถัง ที่แผ่นดินจีนเจริญรุ่งเรืองถึงขีดสุด

หากย้อนมองเมืองไทย ก็คงปฏิเสธมิได้ว่า ช่างคล้ายคลึงกับยุคสมัย “จอมคนแผ่นดินเดือด” โดยแท้ แต่เรื่องราวจะจบลงอย่างสันติสุขหรือไม่ คงเป็นเรื่องเกินความสามารถของปุถุชนที่จะคาดเดาทำนาย

“ซุนเอิน” คือ จอมคนที่มีฐานกำลังสำคัญคือ ชนชั้นรากหญ้าที่ถูกทอดทิ้ง แน่นอนว่า ซุนเอินและแกนนำมิใช่ชนชั้นรากหญ้า หากทว่าเป็นขุนนางท้องถิ่นที่ถูกริดรอนอำนาจโดยขุนนางจากเมืองหลวงที่อพยพลี้ภัยจากไฟสงครามในแดนเหนือลงมาพำนักในแดนใต้อันสงบสันติ อย่างไรก็ตาม ในสถานการณ์แผ่นดินเดือด ที่อาณาประชาราษฎร์ส่วนใหญ่ของประเทศได้รับความลำบากเดือดร้อน “ซุนเอิน” ย่อมมีช่องว่างให้ฉกฉวย

ศัตรูสำคัญของ “ซุนเอิน” คือ ตระกูลสุมา ซึ่งถึงแม้จะเสื่อมทรุดง่อนแง่มาหลายสิบปีแล้ว แต่ทว่ากลับได้มือดีเช่น “เซี่ยอาน” ซึ่งเป็นจอมคนที่มีสายตาทางการเมืองอันยาวไกล สามารถสยบปัญหาและภัยคุกคามทั้งหลาย เพื่อมุ่งหน้าพัฒนาประเทศให้เจริญก้าวหน้า อย่างไรก็ตาม “เซี่ยอาน” ก็ไม่ได้มีอำนาจเด็ดขาดที่จะทำทุกอย่างตามปณิธานอันสูงส่ง โดยเฉพาะเมื่อมี “สุมาเต้าจื่อ” ซึ่งมีสายตาแคบสั้นและคำนึงถึงแต่ประโยชน์ส่วนตัวคอยขัดขวางนโยบายของซุนเอินในทุกฝีก้าว จึงเป็นเงื่อนไขอันสุกงอมให้ “ซุนเอิน” ลุกขึ้นมาก่อการกบฎได้

ปัญหาคงไม่ได้อยู่ที่ “ซุนเอิน” เป็นคนเลว หรือ “เซี่ยอาน” เป็นคนดี แต่ปัญหาคือ โครงสร้างการเมืองของตระกูลสุมา ไม่เหมาะสมกับความเปลี่ยนแปลงของสังคมอีกต่อไป ขณะที่ภัยจากอนารยชนทางเหนือที่มีกำลังและแสนยานุภาพเหนือกว่าอย่างเทียบไม่ติดนั้นกำลังจ่อคุกคามแผ่นดิน “การเมืองแดนใต้” จึงจำเป็นต้องปฏิรูปตัวเองครั้งใหญ่ เพื่อรับมือกับความเปลี่ยนแปลงอันโหมกระหน่ำเชี่ยวกราก

“ซุนเอิน” ที่โดนเซี่ยอานข่มสะกดไว้หลายสิบปี ได้อาศัยจังหวะของความขัดแย้งเข้ามาแทรกแซงทางการเมืองเป็นระยะ โดยเฉพาะการชักนำ “มู่หยงฉุย” ที่เป็นชาวต่างชาติ เข้ามาเป็นพันธมิตรอย่างลับๆ เพื่อเตรียมตัวยึดเมือง “เปียนฮวน” สถานที่กันชนระหว่างแดนเหนือใต้ เป็นดินแดนแห่งความอิสระเสรีและยังไม่เลือกข้าง

แน่นอนว่า รัฐบุรุษอย่าง “เซี่ยอาน” ย่อมมีวิสัยทัศน์ยาวไกล และมองเห็นความสำคัญของเมืองเปียนฮวน ที่เป็นอิสระจากโครงสร้างอันเก่าแก่ผุพังของตระกูลสุมา ดังนั้น จึงเป็นความหวังเพียงหนึ่งเดียว ที่จะช่วยทำให้แผ่นดินจีนสามารถ “เปลี่ยนผ่าน” อย่างสันติได้

อย่างไรก็ตาม “เปียนฮวน” ที่แม้จะเป็นสถานที่ซึ่งรวม “คนเก่ง” จากทั่วทุกสารทิศ มีกิจกรรมสร้างสรรค์แปลกใหม่ที่หาไม่ได้ในที่อื่น แต่ก็มีจุดอ่อนที่โครงสร้างการบริหารเมือง ที่ยังขาดจิตวิญญาณและวิธีการอันเหมาะสมในการรวมตัวเพื่อต่อต้านการรุกรานจากภายนอก

ที่กล่าวมาทั้งหมด ย่อมทำให้หวนนึกถึงการเมืองไทยในยามนี้มิได้ การเมืองที่เดินทางมาถึงทางตัน และอาจนำไปสู่ภาวะสิ้นชาติในอนาคตได้ หากผู้ใหญ่ในบ้านเมืองจัดการอย่างไม่เหมาะสม ขณะที่ความหวังซึ่งน่าจะฝากไว้ที่ “คนรุ่นใหม่” ซึ่งมีความเป็นกลางและไม่เลือกข้างนั้น ก็ดูจะริบหรี่เลือนรางยิ่ง

หากย้อนกลับไปพิจารณาเรื่อง “จอมคนแผ่นดินเดือด” จะเห็นว่า “เซี่ยอาน” ที่กำลังจะลาลับโลกเพราะสังขารและอายุขัยนั้น ได้วาง “หมากเด็ด” เพื่อสืบชะตาแผ่นดินไว้ที่เมือง “เปียนฮวน” โดยการมอบหมายภารกิจนี้ให้ “คนรุ่นใหม่ไร้ผู้ต่อต้าน” กลุ่มหนึ่ง ที่ยังไม่มีผลงานเป็นที่ประจักษ์ชัด แต่มีวิสัยทัศน์และความมุ่งมั่นอันเปี่ยมล้น เข้าไปพัฒนาระบบบริหารจัดการกำลังคนของเมืองเปียนฮวน ให้สามารถนำพลังสร้างสรรค์ของปัจเจกชนแต่ละคนมาสังเคราะห์รวมตัวกันเป็นพลังยิ่งใหญ่ในการต่อสู้กับกลุ่มอำนาจเก่าที่หวังจะมายึดครอง

แต่การจะรวมพลังของ “คนรุ่นใหม่”ในเมืองเปียนฮวนได้นั้น “คนรุ่นเก่า” จะต้องไม่ใช้วิธีการแบบเก่าที่ควบคุมครอบงำอิสรภาพทางความคิดและการกระทำ แต่ควรที่จะมีวิธีการพิเศษเฉพาะ ดังจะเห็นได้จากการที่ “เซี่ยอาน” ไม่เข้าไปแทรกแซงเมืองเปียนฮวนด้วยตัวเอง แต่ได้มอบหมายภารกิจให้ “โครงสร้างคนรุ่นใหม่ไร้ผู้ต่อต้าน” ที่มีวิธีการอันเหมาะสมในการจัดการกับคนรุ่นใหม่ด้วยกัน เข้าไปดำเนินการแทน

การวางหมากที่เหนือล้ำแต่สุ่มเสี่ยงเช่นนี้ เป็นสิ่งที่สำเร็จได้เฉพาะในนิยายที่ทุกสิ่งถูกกำหนดโดยปลายปากกาของผู้แต่ง หรือสามารถประยุกตใช้ได้ในโลกจริง คงยากที่จะบอกได้ นอกเสียจากว่า “นักการเมืองไทยที่มีวิสัยทัศน์” จะได้ทดลองดู

ภายใต้ความร่วมมือระหว่าง “ซุนเอินกับมู่หยงฉุย” ที่เป็นขุมกำลังอันน่าสะพรึงกลัวนั้น เมืองเปียนฮวนที่แม้จะพึ่งรวมตัวกันได้เพราะ “โครงสร้างไร้ผู้ต่อต้าน” ที่เซี่ยอานได้วางไว้นั้น ก็ยังไม่สามารถต้านทานแสนยานุภาพอันเกรียงไกรนี้ได้ อย่างไรก็ตาม “คนรุ่นใหม่” ที่มาจากหลากหลายอาชีพในเมืองเปียนฮวน ซึ่งพึ่งมาค้นพบจุดหมายในชีวิตเมื่อเผชิญวิกฤตและภัยคุกคามอันยิ่งใหญ่นี้ ก็ได้ร่วมแรงร่วมใจทุ่มเทสติปัญญาทั้งมวล เพื่อกอบกู้ “เปียนฮวน” กลับมาถึง 2 ครั้ง 2 ครา ซึ่งในที่สุดได้กลายเป็น “หมากสำคัญ” ในการทำให้แผ่นดินกลับมาสงบสุขอีกครั้ง

ทอดตาทั่วแผ่นดินไทย ทุกคนคงรู้สึกหดหู่และเอือมระอากับ “การเมืองสองขั้ว” ซึ่งมีแต่ช่วงชิงห่ำหั่น โดยไม่เคยลืมตาดูโลกภายนอกที่ได้พัฒนาไปอย่างล้ำหน้าก้าวไกลเลย ขณะที่ “คนรุ่นใหม่” ที่เปรียบประดุจชาวฮวนแห่งเมืองเปียนฮวนนั้น ก็ยังขาดแคลน “ผู้นำ” ที่จะมาช่วยให้พวกเขารวมตัวกันเป็น “กองกำลัง” ที่จะพลิกเปลี่ยนประวัติศาสตร์ไทยได้

บางที “เปียนฮวน” อาจจะเป็น “หมากสำคัญ” ที่จะช่วยให้นักการเมืองรุ่นเก่าจากขั้วใดขั้วหนึ่งที่พอจะมีวิสัยทัศน์อันยาวไกลอยู่บ้าง สามารถเอาชนะสงครามการเมืองครั้งนี้และพลิกเปลี่ยนชะตากรรมของประเทศชาติไปตลอดกาล

“สำเร็จก็เปียนฮวน ล้มเหลวก็เปียนฮวน”

ปล. ขอขอบคุณ “ซือเฮีย” ที่เปรียบประดุจสหายรู้ใจท่านหนึ่ง ที่ได้ช่วยชี้ให้เกล้ากระผม ได้มองเห็น “ความลึกล้ำสำคัญ” ของเมืองเปียนฮวนในเรื่องจอมคนแผ่นดินเดือด ที่อาจช่วยชี้ทางสว่างให้กับวิกฤตการเมืองไทย ที่กำลังหมกมุ่นอยู่กับการเมืองสองขั้ว จนละเลยพลังรุ่นใหม่ที่แม้จะพึ่งเริ่มผลิบาน แต่หากได้รับการดูแลบ่มเพาะอย่างดี ก็อาจกลายเป็นพลังสำคัญในการเปลี่ยนแปลงประเทศได้

หมวดหมู่ การเมือง 

Related story:
  • งานสัมมนาไทยศึกษานานาชาติครั้งที่ 10
  • ความเห็นนักศึกษาปริญญาเอกชาวไทย ที่ ANU เกี่ยวกับวิกฤตการเมืองไทยที่เกิดขึ้น
  • การบินไทยร่วมทุน Thai Tiger Airways สายการบินโลว์คอสต์
  • “Directions and Dynamics of Thai Foreign Policy”
  • “ธิงค์ แทงก์ ซัมมิต”ไทย-สหรัฐ

    • Comments

    6 Responses to ““จอมคนแผ่นดินเดือด” : กรณีศึกษา ประเทศไทย”

    1. 1. JiM on August 11th, 2009 16:07

      กลุ่มคนรุ่นใหม่นี้ก็คือ SIU นี้เอง 555

    2. 2. ThaksinThebest on August 12th, 2009 11:32

      ไม่เห็นจะมีอะไรใหม่ คนรุ่นใหม่ที่มีศักยภาพในทุกวันนี้ มันก็เลือกข้างกันน่ะสิ บ้างก็เลือกฝ่ายรากหญ้า บ้างก็เลือกฝ่ายอำมาตย์เพราะดูมั่นคงกว่า การเมืองไทยมันลึกกว่า การช่วงชิงอำนาจกันธรรมดาๆ ถ้ามันหมูอย่างนั้นก็จบไปแล้ว

    3. 3. The Inner Ring on August 12th, 2009 18:51

      เด็กสร้างบ้านพยายามหาช่องทางเพิ่มมูลค่าให้ตัวเองผ่านการพูดกันเองเออกันเองยกยอกันเอง

      บทความเต็มไปด้วยจริตและมารยาของความหมกมุ่นในตัวเอง ยิ่งดัด ยิ่งดูขัดแย้ง ยิ่งพูด ยิ่งวิเคราะห์ ยิ่งเห็นความอ่อนเชิง

      เห็นด้วยกับคนข้างบนว่า ถ้าเรื่องมันง่ายและตื้นอย่างนั้น เกมนี้มันจบไปนานแล้วครับ

    4. 4. Anonymous on August 12th, 2009 19:10

      บางที่ มันก็เป็น วิถีแห่งมัน วิถีที่ต้องดำรงอยู่ และดำเนินต่อไป

    5. 5. JiM on August 13th, 2009 9:50

      อยากฟังความเห็นอันสูงส่งของคุณ 2 กับคุณ 3 ดูบ้างนะครับ

    6. 6. shimadaaki on August 19th, 2009 8:28

      ไม่ทราบว่าผู้ลึกล้ำทั้ง ThaksinThebest และ The Innบว่าer Ring ได้อ่านหนังสือเล่มนี้หรือยังครับ
      ผมยังอ่านไม่จบเล่มเลยไม่หล้าวิจารณ์ เพราะจะแสดงถึงความเขลาออกมา
      บางคนแม้เพียงบทความนี้ก็ยังอ่านไม่จบแต่ก็พยายามแสดงความฉลาดออกมา
      ผมตอนแรกๆก็เป็นอย่างทั้วสองท่านครับ
      ใครดีใครเก่งหน่อยก็ต้องมีเมนต์มาเกรียน ให้ดูว่าตัวเองเก่ง
      ก่อนจะวิเคราะห์ช่วยอ่านหนังสือเล่มนี้ให้จบก่อนดีไหมครับ
      จะได้คุยกันรู้เรื่อง………….
      ที่ว่าเด็กสร้างบ้านนั้น
      ไม่ทราบว่า ท่านไม่เคยเป็นเด็กหรือครับ
      หรือสมัยเด็กทานไม่เคยสร้างบ้าน
      ก็คงไม่แปลก……………
      เพราะขนาดตอนเป็นผู้ใหญ่ท่านยังมีเวลามาเกรียนอยู่เลย
      เกมเมืองไทยมันไม่หมูหรอกครับ
      แต่ในฐานะที่ท่านเก่งมาก
      ช่วยวิเคราะห์ว่าควรทำอย่างไรดีอยากห้นความ”แข็งเชิง”ของท่านครับ

    Got something to say?