Comments on: The Warlords : โศกนาฏกรรมยิ่งใหญ่ของเจ้าสุริยา (ตอนที่ 1) http://www.siamintelligence.com/the-warlords-tragedy/ Your Business Strategic Advisor Sat, 31 Jul 2010 08:10:59 +0000 http://wordpress.org/?v=2.9.2 hourly 1 By: เจริญชัย http://www.siamintelligence.com/the-warlords-tragedy/comment-page-1/#comment-2409 เจริญชัย Mon, 29 Jun 2009 04:39:33 +0000 http://www.siamintelligence.com/?p=3630#comment-2409 ขอบคุณมากครับ เป็นความคิดที่น่าสนใจ โดยเฉพาะท่อนสุดท้าย "ยากที่จะมีมนุษย์ในยุคนั้นคนไหน คิดถึงการไปให้พ้นจากโครงสร้างชะตากรรมอันซ้ำซาก ทำลายโครงสร้างชะตากรรมเดิมๆ ทิ้งไปเสีย แล้วสถาปนากรอบโครงสร้างชะตากรรมใหม่ นั่นต่างหากจึงจะทำให้หลุดพ้นจากชะตากรรมอันเป็นโศกนาฏกรรมได้อย่างแท้จริง" ผมเห็นด้วยที่เราควรทิ้งโครงสร้างเก่า เพื่่อค้นหาโครงสร้างใหม่ แต่กระนั้น ต้องกระทำอย่างระมัดระวัง เพราะโครงสร้างใหม่นั้นอาจไม่ใหม่จริง และอาจนำความเลวร้ายมาสู่ทุกคนยิ่งกว่าเดิม ผมยังเชื่ออีกว่า มนุษย์ทุกยุคสมัยล้วนมีการทิ้งของเก่า เพื่อสร้างของใหม่ มิเช่นนั้น พวกเราคงไม่ยืนอยู่อย่างสุขสบายแบบในวันนี้ เพียงแต่ว่า ยุคสมัยที่จะมีการเปลี่ยนแปลงครั้งใหญ่จริงๆ มีไม่มากนัก ดังนั้น เราจึงนึกว่า คนโบราณวนเวียนในชะตากรรมซ้ำซาก หากแบ่งยุคใหญ่ๆ คือ เกษตร อุตสาหกรรม ข่าวสารข้อมูล ที่เรามีชีวิตที่ดีกว่าคนโบราณ เพราะเราเข้าสู่ยุคข่าวสารข้อมูลแล้ว ลูกหลานของเราในอนาคต ก็อาจมองว่า พวกเราอยู่ในชะตากรรมซ้ำซากก็เป็นได้ กลับมามองปัจจุบัน ผมหวังว่า เมืองไทยจะไปพ้นชะตากรรมซ้ำซากโดยไว ขอบคุณมากครับ
เป็นความคิดที่น่าสนใจ โดยเฉพาะท่อนสุดท้าย

“ยากที่จะมีมนุษย์ในยุคนั้นคนไหน คิดถึงการไปให้พ้นจากโครงสร้างชะตากรรมอันซ้ำซาก ทำลายโครงสร้างชะตากรรมเดิมๆ ทิ้งไปเสีย แล้วสถาปนากรอบโครงสร้างชะตากรรมใหม่ นั่นต่างหากจึงจะทำให้หลุดพ้นจากชะตากรรมอันเป็นโศกนาฏกรรมได้อย่างแท้จริง”

ผมเห็นด้วยที่เราควรทิ้งโครงสร้างเก่า เพื่่อค้นหาโครงสร้างใหม่ แต่กระนั้น ต้องกระทำอย่างระมัดระวัง เพราะโครงสร้างใหม่นั้นอาจไม่ใหม่จริง และอาจนำความเลวร้ายมาสู่ทุกคนยิ่งกว่าเดิม

ผมยังเชื่ออีกว่า มนุษย์ทุกยุคสมัยล้วนมีการทิ้งของเก่า เพื่อสร้างของใหม่ มิเช่นนั้น พวกเราคงไม่ยืนอยู่อย่างสุขสบายแบบในวันนี้

เพียงแต่ว่า ยุคสมัยที่จะมีการเปลี่ยนแปลงครั้งใหญ่จริงๆ มีไม่มากนัก ดังนั้น เราจึงนึกว่า คนโบราณวนเวียนในชะตากรรมซ้ำซาก

หากแบ่งยุคใหญ่ๆ คือ เกษตร อุตสาหกรรม ข่าวสารข้อมูล ที่เรามีชีวิตที่ดีกว่าคนโบราณ เพราะเราเข้าสู่ยุคข่าวสารข้อมูลแล้ว

ลูกหลานของเราในอนาคต ก็อาจมองว่า พวกเราอยู่ในชะตากรรมซ้ำซากก็เป็นได้

กลับมามองปัจจุบัน ผมหวังว่า เมืองไทยจะไปพ้นชะตากรรมซ้ำซากโดยไว

]]> By: กุลิศร์ สายประดาบ http://www.siamintelligence.com/the-warlords-tragedy/comment-page-1/#comment-2407 กุลิศร์ สายประดาบ Sun, 28 Jun 2009 12:29:17 +0000 http://www.siamintelligence.com/?p=3630#comment-2407 ดีแล้วที่เขียนถึงเรื่องนี้ ผมดูเรื่องนี้ได้ร่วมปีแล้ว และหลังจากนั้นเมื่อได้พบเห็นหรือได้ยินการพูดถึงหนังเรื่องนี้ สิ่งที่ผมรู้สึกก็คือความรู้สึกเมื่อดูหนังเรื่องนี้จบครั้งแรก และเป็นบทสรุปต่อหนังเรื่องนี้ของผมคือ “หนังเรื่องนี้สอนให้รู้ว่า อำนาจที่พอเพียงนั้น ไม่มี” ความหมายของมันก็คือ ผมรู้สึกสะทกสะท้อนใจกับชะตากรรมของแผ่นดิน ของผู้คน และของ ๓ พี่น้องร่วมสาบานนั้น ทั้งหมดต่างประสบชะตากรรมจากผลพวงแห่งอำนาจ ไม่ว่าพวกเขาจะรู้ตัวหรือไม่ก็ตาม แผ่นดิน ผู้คน และ ๓ พี่น้อง จะมีความปรารถนาในอำนาจหรือไม่ก็ตาม อำนาจย่อมส่งผลกระทบต่อพวกเขาอย่างแน่นอน ดังที่เราเห็นในหนัง ซึ่งหนังก็ให้เราเห็นชะตากรรมอันเป็นโศกนาฏกรรมหลายระดับ ได้อย่างดียิ่ง ทั้งโศกนาฏกรรม ระดับแผ่นดิน ระดับผู้คน และระดับพี่น้อง ทั้งหมดถูกหนังทำให้ดูประหนึ่งว่าต่างก็ถูกกระทำให้มีชะตากรรมที่น่าสมเพชเวทนา ภายใต้อำนาจอันมหึมาของราชวงศ์ชิง ดูประหนึ่งว่าราชวงศ์ชิงเป็นผู้กำหนดชะตากรรมของใครต่อใคร ทั้งของแผ่นดิน ของผู้คน และของ ๓ พี่น้อง แต่เราก็โชคดีที่เกิดมาภายหลัง และได้ทราบความจริงว่าราชวงศ์ชิงเองก็มีชะตากรรมที่น่าสมเพชเวทนาเช่นกัน กล่าวให้ถึงที่สุดแล้ว ทั้งหมดก็ไม่พ้นวังวนแห่งชะตากรรม ไม่ว่าขณะนั้นเขาจะอยู่ในฐานะอะไรก็ตาม อยู่บนอยู่ล่าง อยู่ในฐานะผู้กระทำ-ผู้ถูกกระทำ ทั้งหมดล้วนต้องถูกกวาดต้อนให้เลื่อนไหลไปตามชะตา ดังนั้น หากเราจะต้องทำความเข้าใจอะไรจริงๆ จังๆ ตลอดถึงหากจะต้องทำอะไรจริงๆ จังๆ เราคงต้องมองในฐานะที่เราทั้งหลายเป็นผู้ร่วมชะตากรรมเดียวกัน อย่างที่พระท่านว่า “เป็นเพื่อนร่วมเกิดแก่เจ็บตาย” ในกรณีดังกล่าวนี้ ความขัดแย้งใหญ่ เป็นความขัดแย้งระหว่างประชาชนผู้ทุกข์ยากเดือดร้อนกับราชวงศ์ชิงซึ่งงี่เง่าและหมกมุ่นอยู่แต่กับอำนาจ แต่ขณะเดียวกัน เราก็จะเห็นว่าในระหว่างประชาชนด้วยกันก็ไม่ใช่ว่าจะไม่ขัดแย้งกัน และในราชวงศ์ตลอดถึงขุนนางทั้งปวงเองก็ใช่ว่าจะสามัคคีเป็นน้ำหนึ่งใจเดียวกัน เมื่อมองจากจุดยืนปัจจุบันที่เรายืนอยู่ ที่เรามีระบบบริหารแผ่นดินแบบปัจจุบันที่เราเรียกร้องการแก้ไขนั่น ปรับปรุงนี่ พัฒนาโน่น เมื่อเทียบกับสมัยราชวงศ์ชิงแล้ว ก็ยังดีกว่าเยอะ อำนาจกดขี่แบบราชวงศ์ชิงอย่างสุดโต่ง งี่เง่า และบ้าคลั่งนั้น คงเกิดได้ยากในปัจจุบัน หากเรายังพอมีสติกันอยู่บ้าง และการต้องลุกมาก่อกบฏเสี่ยงชีพหลั่งเลือดนองแผ่นดิน ก็คงเกิดได้ยาก แม้จะยังพอมีให้เห็น ส่วนตัวผมนี่ ผมว่าเราโชคดีมากที่เรามีแนวโน้มทิศทางไปในทางที่จะหลุดพ้นจากชะตากรรมซ้ำซากจำเจ แบบที่คนในอดีตต้องประสบซ้ำแล้วซ้ำเล่า ตายแล้วตายเล่า ฉิบหายแล้วฉิบหายเล่า คนที่อยู่ในวังวนชะตากรรมเช่นนั้น ก็มองได้เพียงว่า เมื่อไรหนอ จะมีอัศวินขี่ม้าขาวอุบัติมาแก้วิกฤติ ครั้นพอมีอัศวินอุบัติขึ้นมาจริงๆ นานไปอัศวินนั้นก็กลายมาเป็นทรราชย์เสียเอง เพราะมันยังอยู่ในโครงสร้างชะตากรรมเดิมๆ อยู่ ยาก ที่จะมีมนุษย์ในยุคนั้นคนไหน คิดถึงการไปให้พ้นจากโครงสร้างชะตากรรมอันซ้ำซาก ทำลายโครงสร้างชะตากรรมเดิมๆ ทิ้งไปเสีย แล้วสถาปนากรอบโครงสร้างชะตากรรมใหม่ นั่นต่างหากจึงจะทำให้หลุดพ้นจากชะตากรรมอันเป็นโศกนาฏกรรมได้อย่างแท้จริง ดีแล้วที่เขียนถึงเรื่องนี้
ผมดูเรื่องนี้ได้ร่วมปีแล้ว และหลังจากนั้นเมื่อได้พบเห็นหรือได้ยินการพูดถึงหนังเรื่องนี้ สิ่งที่ผมรู้สึกก็คือความรู้สึกเมื่อดูหนังเรื่องนี้จบครั้งแรก และเป็นบทสรุปต่อหนังเรื่องนี้ของผมคือ “หนังเรื่องนี้สอนให้รู้ว่า อำนาจที่พอเพียงนั้น ไม่มี”
ความหมายของมันก็คือ ผมรู้สึกสะทกสะท้อนใจกับชะตากรรมของแผ่นดิน ของผู้คน และของ ๓ พี่น้องร่วมสาบานนั้น ทั้งหมดต่างประสบชะตากรรมจากผลพวงแห่งอำนาจ ไม่ว่าพวกเขาจะรู้ตัวหรือไม่ก็ตาม
แผ่นดิน ผู้คน และ ๓ พี่น้อง จะมีความปรารถนาในอำนาจหรือไม่ก็ตาม อำนาจย่อมส่งผลกระทบต่อพวกเขาอย่างแน่นอน ดังที่เราเห็นในหนัง ซึ่งหนังก็ให้เราเห็นชะตากรรมอันเป็นโศกนาฏกรรมหลายระดับ ได้อย่างดียิ่ง
ทั้งโศกนาฏกรรม ระดับแผ่นดิน ระดับผู้คน และระดับพี่น้อง ทั้งหมดถูกหนังทำให้ดูประหนึ่งว่าต่างก็ถูกกระทำให้มีชะตากรรมที่น่าสมเพชเวทนา ภายใต้อำนาจอันมหึมาของราชวงศ์ชิง
ดูประหนึ่งว่าราชวงศ์ชิงเป็นผู้กำหนดชะตากรรมของใครต่อใคร ทั้งของแผ่นดิน ของผู้คน และของ ๓ พี่น้อง แต่เราก็โชคดีที่เกิดมาภายหลัง และได้ทราบความจริงว่าราชวงศ์ชิงเองก็มีชะตากรรมที่น่าสมเพชเวทนาเช่นกัน
กล่าวให้ถึงที่สุดแล้ว ทั้งหมดก็ไม่พ้นวังวนแห่งชะตากรรม ไม่ว่าขณะนั้นเขาจะอยู่ในฐานะอะไรก็ตาม อยู่บนอยู่ล่าง อยู่ในฐานะผู้กระทำ-ผู้ถูกกระทำ ทั้งหมดล้วนต้องถูกกวาดต้อนให้เลื่อนไหลไปตามชะตา
ดังนั้น หากเราจะต้องทำความเข้าใจอะไรจริงๆ จังๆ ตลอดถึงหากจะต้องทำอะไรจริงๆ จังๆ เราคงต้องมองในฐานะที่เราทั้งหลายเป็นผู้ร่วมชะตากรรมเดียวกัน อย่างที่พระท่านว่า “เป็นเพื่อนร่วมเกิดแก่เจ็บตาย”
ในกรณีดังกล่าวนี้ ความขัดแย้งใหญ่ เป็นความขัดแย้งระหว่างประชาชนผู้ทุกข์ยากเดือดร้อนกับราชวงศ์ชิงซึ่งงี่เง่าและหมกมุ่นอยู่แต่กับอำนาจ แต่ขณะเดียวกัน เราก็จะเห็นว่าในระหว่างประชาชนด้วยกันก็ไม่ใช่ว่าจะไม่ขัดแย้งกัน และในราชวงศ์ตลอดถึงขุนนางทั้งปวงเองก็ใช่ว่าจะสามัคคีเป็นน้ำหนึ่งใจเดียวกัน
เมื่อมองจากจุดยืนปัจจุบันที่เรายืนอยู่ ที่เรามีระบบบริหารแผ่นดินแบบปัจจุบันที่เราเรียกร้องการแก้ไขนั่น ปรับปรุงนี่ พัฒนาโน่น เมื่อเทียบกับสมัยราชวงศ์ชิงแล้ว ก็ยังดีกว่าเยอะ
อำนาจกดขี่แบบราชวงศ์ชิงอย่างสุดโต่ง งี่เง่า และบ้าคลั่งนั้น คงเกิดได้ยากในปัจจุบัน หากเรายังพอมีสติกันอยู่บ้าง และการต้องลุกมาก่อกบฏเสี่ยงชีพหลั่งเลือดนองแผ่นดิน ก็คงเกิดได้ยาก แม้จะยังพอมีให้เห็น
ส่วนตัวผมนี่ ผมว่าเราโชคดีมากที่เรามีแนวโน้มทิศทางไปในทางที่จะหลุดพ้นจากชะตากรรมซ้ำซากจำเจ แบบที่คนในอดีตต้องประสบซ้ำแล้วซ้ำเล่า ตายแล้วตายเล่า ฉิบหายแล้วฉิบหายเล่า
คนที่อยู่ในวังวนชะตากรรมเช่นนั้น ก็มองได้เพียงว่า เมื่อไรหนอ จะมีอัศวินขี่ม้าขาวอุบัติมาแก้วิกฤติ ครั้นพอมีอัศวินอุบัติขึ้นมาจริงๆ นานไปอัศวินนั้นก็กลายมาเป็นทรราชย์เสียเอง เพราะมันยังอยู่ในโครงสร้างชะตากรรมเดิมๆ อยู่
ยาก ที่จะมีมนุษย์ในยุคนั้นคนไหน คิดถึงการไปให้พ้นจากโครงสร้างชะตากรรมอันซ้ำซาก ทำลายโครงสร้างชะตากรรมเดิมๆ ทิ้งไปเสีย แล้วสถาปนากรอบโครงสร้างชะตากรรมใหม่ นั่นต่างหากจึงจะทำให้หลุดพ้นจากชะตากรรมอันเป็นโศกนาฏกรรมได้อย่างแท้จริง

]]>