ถือเป็น “คำชม” ที่สร้างกำลังใจให้อย่างล้นเหลือ

ขอให้ “มูลนิธิอมตะ” เจริญก้าวหน้ายิ่งๆขึ้นครับ

ขอเป็นกำลังใจให้หนังสือเล่มนี้ประสบความสำเร็จในแง่การ “เผยแพร่” ( อาจจะมิใช่การ “ขาย” แต่เพียงอย่างเดียวด้วย ) เพื่อจะได้เป็น “แรงบันดาลใจ ” ให้คนที่คิดอยากจะนำเสนอความคิดดี ๆ ออกสู่สังคมได้เข้าใจกระบวนการ “สร้างพื้นที่” ในตลาดหนังสือ + ในยุคที่ราคาหนังสือแพงขึ้น จนผู้อ่านท้อใจ (เพราะเงินในกระเป๋าลดลง)

ด้วยความขอบคุณ

พันชนะ วัฒนเสถียร
ผู้จัดการมูลนิธิอมตะ

หมายเหตุ…ได้ไปร่วมงานวันเปิดตัวที่ร้านคิโนคุนิยะ ณ สยามพารากอนด้วย
ฟังการพูดคุยในวันนั้นแล้วก็ดีใจที่คนรุ่นใหม่อย่างน้องน่าจะเป็นตัวอย่างให้คนอืื่น ๆได้อีกมากมายนะครับ

ผมคิดว่า แนวการเขียน how to ของผมเริ่มถึงจุดสูงสุด peak แล้วเหมือนกัน
จึงอาจต้องหา “แนวทางสร้างสรรค์ใหม่”

หลายคนได้เคยเตือนๆไว้ เกี่ยวกับ
หนังสือเล่มแรก “จอมคนในจอมคนฯ” เพราะ ผมดันไปวิจารณ์หนังสือคนอื่น
่จึงทำให้ขาดความน่าสนใจ

พอมาเขียน The Big Secret คนก็คงติดภาพนี้ ยิ่งชื่อดันไปล้อเลียน The Secret
คนก็คงคิดว่าต่อยอดจากเล่มนี้

หากทว่า จริงๆแล้ว The Big Secret มีอิสระของตัวเอง ไม่ใช่หนังสือวิจารณ์
แต่เป็นการนำเสนอแนวคิดใหม่

“การเอาตัวรอดในห้วงวิกฤต การหาโอกาสท่ามกลางการแข่งขันที่ดุเดือดรุนแรงในศตวรรษที่ 21″

แน่นอนว่า หลายเรื่องผมได้เคยพูดไปแล้ว แต่หลายเรื่องก็ยังไม่ได้พูด
ที่สำคัญ การรวบรวมเป็นหนังสือ มีข้อได้เปรียบกว่า บทความ หรือรายการวิทยุ
เพราะทำให้ “ความรู้ที่กระจัดกระจาย” ได้ร้อยเรียงเป็นหนึ่งเดียว

อ่านแล้วจะ “ซึมซับ” เข้าไปในสายเลือด

ดังนั้น จึงอยากให้ซื้ออ่านกัน ผมเชื่อแน่ว่า จะช่วยจุดประกายให้ทุกคนได้เห็น “ช่องทาง” ในการ เอาตัวรอดในยุคนี้

เพื่อนๆผมซื้อไปอ่านแล้ว “ชอบมากๆ” ส่วนใหญ่อายุหมุนอยู่รอบ 30 ปี ซึ่งเป็นวัยเปลี่ยนผ่าน ว่าจะเอาอย่างไรกับชีวิตดี จะจมปลักเป็นลูกจ้าง และเติบโตไปเรื่อยๆ หรือจะก้าวออกไป

“การเปลี่ยนแปลงต้องใช้พลังงานมหาศาล” ดังนั้น หนังสือเล่มนี้จึงช่วยเพิ่มแรงส่ง
เปิดมุมมองให้กว้างไกล มองเห็นโลกที่ต่างออกไป เรียนรู้ว่า “คนอื่น” เขาคิดอย่างไร

ผมไม่ได้ต้องการขายหนังสือ เพราะผมได้ค่าเขียนจาก “ยอดพิมพ์” ไม่ใช่ “ยอดขาย” ดังนั้น ขายได้กี่เล่ม ผมก็ไม่ได้เงินเพิ่ม

แต่ที่เขียนขึ้นมา เพราะผมสำนึกตัวดีว่า หลังจากต้องเลิกจัด “เศรษฐศาสตร์ตลาดสด” ผมก็ไม่ได้ติดต่อกับมวลชน ไม่ได้ส่งมอบความรู้ดีๆให้

จึงต้องพยายามหาทาง “สื่อสาร” เพื่อช่วยให้คนไทยที่ปรารถนาชีวิตที่ดีกว่าได้มองเห็นทางสว่าง

หลังจากอ่าน The Big Secret จบลง ผมหวังว่าทุกท่านจะได้ “ยุทธศาสตร์” ในการดำเนินชีวิต และเล่มต่อไป หากยังมีคนต้องการงานเขียนของผม

รับรองว่าจะหา Breakthrough และสิ่งใหม่ๆมาให้ครับ เพื่อเพิ่มเติมทำให้ “ยุทธศาสตร์” ทีไ่ด้วางไว้ใน The Big Secret เข้าสู่ความจริงตามที่แต่ละคนฝันไว้ได้มากขึ้น

คือผมรู้สึกว่าบทความของคุณเจริญชัยมักจะลึกซึ้งและลึกล้ำ
พูดง่ายๆเปรียบเทียบกับหนังสือเล่มแรก
คือมี หนังออกมาสักเรื่อง แล้วคุณเจริญชัยก็เอามาตีความและอธิบายสัญลักษณ์ต่่างๆในหนัง
ซึ่งมันจะเป็นที่น่าสนใจกับคนที่อยากรู้จักหนังเรื่องนั้นโดยละเอียด เท่านั้น
หนังสือเล่มที่สอง ผมเดาเอา ทั้งที่ยังไม่ได้อ่าน
คือการนำเอา ข้อดีของหนังหลายๆเรื่องๆ นำมาออกเป็นการรวมช๊อตเด็ดๆซีนเด็ดๆ มารวมเป็นหนึ่งเรื่อง
คือมันเหมือนเทปรวมฮิต จะไม่ตื่นใจเท่าเืทป เดบิว ที่ออกมาตอนแรก มันจะฮือฮากว่า
แม้มีเพลงดังเพลงเดียว ที่ได้มาออกรวมฮิต ประมาณนั้น

ผมคิดแบบนั้นอาจจะผิดก็ได้ คือ มันจะไม่น่าตื่นตาตื่นใจ มันลึกแต่ไม่ใหม่อะไรแบบนั้น
ผมไม่ได้คิดว่ามันไม่ดี แต่พอมันไม่ใหม่ มันก็พอเดาได้ ยิ่งถ้าเป็นการต่อยอด มันจะสนองตลาดในกลุ่มเล็กๆที่สนใจเท่านั้น

การเขียนอะไรใหม่้ๆ ไม่ว่าจะเป็นนิยาย หรือ ทฤษฎีอะไรต่างๆ แน่นอนว่ามันต้องมีจินตนาการบวกกับการตกผลึกในเรื่องนั้นๆ(อย่างมาก)
ทฤษฏีแม้จะเป็นทางเศรษฐกิจ ก็อาจจะต้องมีจินตนาการการคาดการณ์ล่วงหน้า แล้วนำมาประยุกต์ เป็นวิทยาศาสตร์ (ผมเดาเอง)

ผมเห็นนักวิเคราะห์ เวลาคาดการณ์เศรษฐกิจ หรือราคาในตลาดหุ้น จะมีโมเดล
แต่สุดท้ายก็ต้องใช้จินตนาการตบเลขให้เข้ากับโมเดลอยู่ดี (คนใกล้ตัวผมก็เป็นแบบนั้น) :)
อาจจะเพราะ เรื่องจิตวิทยามหภาค มันหาสูตรมาใส่ยากก็ได้

ผมไม่ได้ตินะครับ ส่วนตัวผมชื่นชอบในแนวคิดและความรู้และความสนใจของคุณเจริญชัย
แต่ผู้บริโภคมักชอบอะไรที่ง่ายในการนำไปใช้ เข้าใจได้เอง สดใหม่ และตื่นตาตื่นใจ(คือเดาไม่ได้ว่าจะมีอะไรในหน้าต่อไป)

สำหรับเนื้อหาในเว๊ปนี้
เหมือนบทวิเคราะห์ส่วนใหญ่จะไม่ค่อยมีจินตนาการ ไม่ค่อยฟันธง ไม่ค่อยคาดการณ์โดยใช้จิตวิทยา ความต้องการของตัวละครในเรื่องนั้นๆ เช่นการเมือง หรือเศรษฐกิจ
แต่ดันไปให้ความสำคัญกับอดีตและข่าวที่ออกๆกันมาในแต่ละสื่อซะมาก และก็มาวิจารณ์กับสิ่งที่เกิดขึ้นแล้ว เหมือนที่ใครบอกขงเบ้งยอมศึกจบแล้ว

ยิ่งแนวความคิดที่อยากจะเห็น หรือสิ่งที่ดีที่ควรจะเป็น
นั้นผมว่าคนละเรื่องกับการวิเคราะห์ข่าวหรือเศรษฐกิจ เลย
คือมันดี แต่มันคนละประเด็น คนละเรื่องครับ ผมว่าต้องแยกออกจากการวิเคราะห์และการคาดการณ์ ออกมาเป็นอีกหัวข้อ อย่าจับมารวมกัน คนเสพจะสับสน คนทำก็จะสับสนด้วย
ผมคิดแบบนั้นครับ

สำหรับชื่อ The Big Secret นั้น นำมาจาก ตอนที่ 1 ในหนังสือเล่มนี้
ตอนแรกจะใช้ชื่อว่า The NeXT Big thing หรืออะไรสักชื่อนี่แหละ
สุดท้ายมีคนเสนอชื่อนี้มา

จริงๆ มีคนแย้งเหมือนกัน และผมได้บอกกับทางสำนักพิมพ์แล้ว
แต่เขายังยืนยันว่าน่าจะใช้ชื่อนี้ โดยให้เหตุผลว่า

ไม่ต้องไปสนใจว่าเกาะกระแสหรือไม่ แต่ถ้าชื่อนี้เหมาะก็ใช้ชื่อนี้
อีกอย่าง เราก็มีความแตกต่างจาก The Secret พอสมควร
จึงไม่น่าจะถูกหาว่า “เกาะกระแส”

ขอบคุณที่สนใจครับ

ขอตินิดเดียว ไม่น่าใช้คำว่า secret เลย 55
มันจะออกแนวเกาะกระแส ไปเปล่า
อันนี้แซวเล่นเฉยๆครับ