Innovation’s initial slow pace!

December 28, 2007

โดย สุนิตย์ เชรษฐา :TRN Institute

[English version is in the second part of this article.]

ผมพบประเด็นที่น่าสนใจจากคำนำในหนังสือ “The Slow Pace of Fast Change” (หรืออัตราการเปลี่ยนแปลงใหญ่ที่เชื่องช้า)The Slow Pace of Fast Change: Bringing Innovations to Market in a Connected World

เนื้อหาในหนังสือเล่มนี้ได้โต้แยังว่า ยิ่งมีการเชื่อมต่อเครือข่ายมากขึ้นเท่าใด ก็จะยิ่งเผชิญปัญหาการแพร่กระจายความคิดใหม่ๆ ในช่วงเริ่มแรกได้ช้าลงเท่านั้น แม้ว่าความคิดสร้างสรรค์ใหม่นั้นๆ จะเป็นเรื่องล้ำหน้ายอดเยี่ยมเพียงใดก็ตาม



ประเด็นนี้กลับกลายเป็นเรื่องขัดแย้งสามัญสำนึกของเราที่ว่า ยิ่งมีการเชื่อมต่อมากเท่าใด ก็ควรที่จะยิ่งมีการแพร่กระจายได้กว้างขวางมากขึ้นเท่านั้น ซึ่งความเข้าใจแบบนี้ถูกนำเสนอไว้ในหนังสือธุรกิจที่ได้รับความนิยมอย่าง Tipping point (จุดพลิกผัน)จุดพลิกผัน The Tipping Point ซึ่งให้ข้อสรุปง่ายๆเพียงว่า เราสามารถพบ “ผู้เชื่อมต่อ” (Connector) ที่จะแพร่กระจาย ข่าวสาร/มีม/ความคิดสร้างสรรค์ ให้กว้างไกลออกไปราวกับไฟลามทุ่ง

อย่างไรก็ตาม, ความรู้ในเรื่องความย้อนแย้งเช่นนี้มิได้เป็นเรื่องใหม่ เพราะผู้คนส่วนใหญ่ล้วนจะยังไม่ยอมรับสิ่งใหม่ๆ หากเพื่อนสนิทของเขาจำนวนมากยังไม่ยอมรับความรู้ใหม่นั้นๆ มนุษย์แต่ละคนย่อมมีจุดกระตุ้น (threshold) ว่าจะตามดูเพื่อนสักกี่คนแล้วจึงค่อยยอมรับสิ่งใหม่ๆนั้น แต่ปัญหาก็คือ, ถ้าคุณหาเพื่อนสนิทของคุณเพิ่มขึ้นได้มาก ตามการเติบโตของเครือข่ายทางสังคมที่อาศัยเทคโนโลยีสารสนแทศ แต่จุดกระตุ้นของคุณก็ยังคงเป็นอัตราที่เท่าเดิมตลอด (เช่น 2 ใน 3) ซึ่งนั่นกลับจะกลายเป็นว่าทำให้ความเป็นไปได้ในการยอมรับสิ่งใหม่ๆของคุณกลับลดต่ำลง ถ้าคุณอยู่ในห้องกับเพื่อนสักร้อยคน มันก็ต้องรอให้คนสักสองในสามเกิดการเปลี่ยนใจจึงจะทำให้คุณเปลี่ยนใจตามไปด้วย อันที่จริงก็น่าสังเกตว่ายิ่งมีคนเพิ่มเข้าไปในเครือข่ายทางสังคมมากขึ้นเท่าใด สัดส่วนที่จะกลายเป็นจุดกระตุ้นก็มีแนวโน้มที่จะแย่ลงเท่านั้น นั่นคือ, ยิ่งจะต้องใช้เวลายาวนานมากขึ้นกว่าการแพร่กระจายจะเกิดขึ้น, แต่หากเกิดขึ้นแล้ว…

วิวาทะในเรื่องนี้เป็นเรื่องที่รับรู้กันทั่วไปในสายวิทยาการด้านเครือข่ายทางสังคม

แต่คราวนี้หนังสือเล่มนี้ The Slow Pace of Fast Change ไปไกลกว่าข้อถกเถียงดังกล่าว ด้วยการพยายามใช้ทฤษฎีเกมส์ทฤษฎีเกม (Game Theory) ใช้เป็นกลยุทธ์ทางธุรกิจ และอธิบายปัญหาการขายตัดราคาได้เข้ามาอธิบายเพิ่มเติมด้วย โดยแนวคิดพื้นฐานคือ การตัดสินใจที่จะยอมรับความคิดสร้างสรรค์ใหม่ๆหรือไม่นั้น จะขึ้นอยู่กับพฤติกรรมของคนอื่นๆในเกมส์ด้วย ซึ่งเป็นแนวคิดที่ใกล้เคียงกับดุลยภาพของแนช (Nash equilibrium) ซึ่งได้ระบุว่าทุกคนพยายามทำให้ผลตอบแทนในตารางของตนเองสูงที่สุดเท่าที่เป็นไปได้ ตามที่เราเรียนในเศรษฐศาสตร์ 101 นั่นเอง และด้วยเหตุนี้เอง, ยิ่งมีการเชื่อมต่อผู้คนในเกมส์ / เครือข่าย มากขึ้นเท่าใด ก็จะยิ่งใช้เวลายาวนานขึ้น ของแต่ละคนในการเข้าถึง จุดตัดสินใจในการยอมรับความคิดสร้างสรรค์มากขึ้นเท่านั้น โดยเฉพาะอย่างยิ่งในความเป็นจริงแล้ว แต่ละคนก็จะไม่รู้การตัดสินใจของคนอื่นด้วยซ้ำ และนั่นยิ่งทำให้มนุษย์ยิ่งต้องตัดสินใจในเชิงระมัดระวังตัว คือเลือกกลยุทธ์แบบปลอดภัยไว้ก่อน ในกรณีสถานการณ์ที่มีข้อมูลไม่สมบูรณ์เช่นนี้

นี่เป็นสิ่งที่นำไปสู่สถานการณ์แบบ เกมส์ความลำบากใจของนักโทษ (prisoner dilema) ที่ทำให้ทุกคนอยู่สถานการณ์ที่ย่ำแย่ เพราะไม่ทราบว่าฝ่ายตรงข้ามจะเลือกใช้กลยุทธ์แบบใด

อย่างไรก็ตาม, นี่เป็นเรื่องที่มีประโยชน์สำหรับผู้ที่ต้องการแพร่กระจายความคิดสร้างสรรค์หรือนวัตกรรมใหม่ๆ ผ่านทางอินเทอร์เน็ต โดยเฉพาะอย่างยิ่งสำหรับผู้ที่ทำงานกับ web 2.0 เพราะในช่วงระยะเริ่มแรกการเปลี่ยนแปลงนั้นอาจจะช้าแต่เมื่อใดก็ตามที่มันถึงจุดหนึ่งแล้ว การเปลี่ยนแปลงอย่างรวดเร็วก็จะตามมา เคล็ดลับสำคัญคือพยายามเอาใจใส่พัฒนาการในการตอบสนองของผู้เล่นหลายคนในเกมส์นวัตกรรมของคุณอย่างใกล้ชิด

วิธีการนั้นจะเป็นอย่างไร? เมื่อผมได้อ่านหนังสือเล่มนี้จบ ผมจะมาขยายความเกี่ยวกับเรื่องนี้อีกครั้งหนึ่ง

Some interesting thought from the preface of the book The Slow Pace of Fast Change’.

It argues that the more connected the network is, the more it would experience the initial slow pace of innovation diffusions even with those with the highest degree of break through.

This goes against the common sense where the more connected, the higher degree of of diffusion. Similarly to the premise outlines in those popular book such as the Tipping point which simply concludes that it is possible to find the CONNECTOR who will spread the news/meme/innovation like a wild fire.

Of course, this paradoxial knowledge is not new, especially if one follows the recent development of network sciences, especially the role of social network threshold in innovation diffusion.

The idea is simple really, most people don’t try or accept new thing unless many of their close friends do. Each person have their own threshold on exactly how many friends it takes to accept new thing. The problem is, as your close friends grow rapidly with the growth of ICT-enabled social networks, the threshold even with the same ratio (such as 2/3) will result in the lower probability for you to accept new stuff. If you are in a room with 100 friends, it will take two third of those people to be convinced before you would. Actually, the more people adding into the social network, the threshold ration tends to change also for the worst. Of course, it would take much longer time before the diffusion happens, but once it does,

This argument is a basic stuff from social network sciences.

Now, this new book ‘the slow pace of fast change’ put forward the same arugment but using Game theory, it basically argues that the decision to accept new innovation depends on the move of so many people in the games, sort of the Nash equilibrium we learned during Econ 101, where everyone tries to maximize their payoff matrix. And exactly because of this, the more connected the game / network, the more time it will take for people to reach their innovation-acceptance decisions, especially in reality people don’t know other people’s moves. When people works on imperfect information, they tends to reserve their move in the safest manner. This can, of course, lead to something like prisoner dilemma where everyone is worst off because of their fear for others.

Anyway, this is quite insightful for people trying to create innovation diffusion or cascade over the Internet, especially those working on web2.0. The initial phase can be slow but once it picks up, the fast chagne could come. The key is to look very very closely to the development of intial responds of various players in your innovation game. Exactly how, once I read the book, I will blog more about this

[original text from dream infection]

เขียนโดย admin · หมวดหมู่ กลยุทธ์ธุรกิจ 

Related story:
  • Want to knowall about Thailand’s politicians?
  • Invest for nation. Invest for your wealth : ลงทุนเพื่อคุณ ลงทุนเพื่อชาติ
  • ยุทธศาสตร์ “บูรณาชนบท-นาคร” วิถี



    • Comments

    5 Responses to “Innovation’s initial slow pace!”

    1. 1. กานต์ on December 28th, 2007 22:32

      ผมรู้สึกว่า การตัดสินใจของผมไม่ได้มาจากประเด็นด้าน social network แต่เพียงอย่างเดียว, สำหรับตัวผมคิดว่าเรื่อง “ความรับรู้ความเข้าใจ” โดยผ่านการขบคิดวิเคราะห์อย่างเข้าใจ (แน่นอนอาจจะมีผิด) นี่ก็เป็นเรื่องเป็นปัจจัยในการตัดสินใจ หรือพฤติกรรมของเราได้ไม่น้อยทีเดียว , แต่แน่นอน บางเรื่องที่เราไม่มีความรู้พื้นฐานมาก่อน ก็อาจจะต้องตัดสินใจโดยโดย social network ถ้าผมคิดว่าเป็นเรื่องที่ผมเข้าใจ และผมเห็นว่า social network น่าจะผิด, ผมจะไม่สนใจ social network มากนัก

    2. 2. sunit on December 28th, 2007 23:10

      จริงๆก็ถูกของคุณกานต์เพราะคุณเป็น innovation หรือ super informed player แต่คนทั่วไปที่จะรับ innovation cascade นั้นไม่ได้เป็นลักษณะนั้น มีแนวเป็น price taker หรือ trend follower มากกกว่าครับ ที่ผมเขียนวิเคราะห์จากมุมของภาพรวมของเกมส์ซึ่ง follower ย่อมมากกว่า innovator มหาศาลครับ ผลเลยออกมาในลักษณะดังกล่าว

    3. 3. เจริญชัย on January 2nd, 2008 10:32

      ดีเยี่ยมครับ คิดว่าน่าจะซับซ้อนกว่า Tipping Point
      ยังไม่มีความเห็น ต้องขอศึกษาก่อนนะ แต่ไปหาซื้อที่ Kino and Asia book ไม่เห็นมีเลย
      ทำไมเมืองไทยอับจนปัญญาเช่นนี้

    4. 4. bact' on January 10th, 2008 14:36

      เล่มนี้เคยเห็นที่ Asia Books นะครับ

    5. 5. เจริญชัย on January 10th, 2008 18:32

      เหรอครับ แต่วันนั้นให้เขา Search บอกไม่มี
      ถามว่า สาขาอื่นมีไหม เขาก็บอกไม่มี

      ว่าแต่ในกลุ่มพวกเรา มีใครได้อ่านแล้วบ้างละ

    Got something to say?