Practical Utopia IV : สถานการณ์การเมืองที่กำลังร้อนขึ้น

4 Responses to “Practical Utopia IV : สถานการณ์การเมืองที่กำลังร้อนขึ้น”

1. Suwannee Wattananakorn on April 2nd, 2008 8:00 pm

   สุ วิเคราะห์ สถานการณ์ ด้าน ศก กับ การเมือง ไทย ก็ ธรรมดา นะ ไม่ได้กระทบกับ การทำมาหากิน ของ ทุกชนชั้นในสังคม ทุกชนชั้นเริ่มเบื่อ ไม่อยากรับรู้ แล้วนะ เตรียมตัวไปเที่ยวสงกรานต์ สนุกกว่า เซี่ยอาน ตายเมื่อไหร่ ทุกอย่างจะพลิกผันหมด ทำไมชะตาบ้านเมืองต้องขึ้นอยู่กับ การตาย ของบุคคล เพียงคนเดียว ด้วยล่ะ

2. เจริญชัย on April 3rd, 2008 10:23 am

   คุณสุ ถามได้ดีมากครับ (แต่ตอบได้ยากมาก) สมกับที่เป็นแฟนรายการ

   1. ผมคิดว่า ดูผิวเผินเหมือนกระทบ แต่ถ้าพิจารณาอย่างถ่องแท้ ก็อาจไม่กระทบ แต่ถ้าคิดให้ลึกซึ้งขึ้นอีกชั้นจะพบว่ากระทบ เช่น
   ถ้าการเมืองดี ระบบธุรกิจได้รับการปรับปรุง ย่อมส่งผลให้คนบางกลุ่มมีโอกาสก้าวหน้าในอาชีพมากขึ้น
   ถ้าเกิดเลวร้ายนองเลือด เศรษฐกิจหดตัว คนบางกลุ่มอาจถูกปลดออก
   แต่ในระยะสั้น คนบางกลุ่มก็อาจไม่ได้เสียอะไร แต่ระยะยาวน่าจะมีผลพอสมควรครับ

   2. การตายของ “เซี่ยอาน” ย่อมส่งผลกระทบยาวไกล เพราะเขาเป็น The Best
   แม้กระนั้น ก็ยังมีคนเข้ามารับช่วงต่อคือ หลิวอวี้ แต่เหนือกว่านั้น คือ โครงสร้างระบบสังคมที่รองรับอยู่ ซึ่งมีผลต่อการขึ้นมาของ “เซี่ยอาน” นั่นเอง

   ดังนั้น ทฤษฏี “มหาบุรุษ” ผู้กำหนดประวัติศาสตร์ ดูเหมือนจะเป็นจริงในยุคสมัยหนึ่ง (โบราณ) แต่ก็ไม่จริงเสมอไป เพราะสังคม การเมือง เศรษฐกิจ มีผลกำหนดอยู่เบื้องหลัง โดย “มหาบุรุษ” เป็นเพียงภูเขาน้ำแข็งโผล่ขึ้นมา

   แต่จะละเลย “มหาบุรุษ” ก็ไม่ได้ เพราะเขาเป็นส่วนเสี้ยวสำคัญ

   3. สรุป คือ สังคมต้องมีทั้งสองส่วน แต่ระบบดูจะมีพลังมากกว่า เพราะถ้าระบบดีมากๆๆแล้ว ระบบย่อมบ่มเพาะสร้างมหาบุรุษได้เพียงพอมาทำงาน คนหนึ่งจากไป ยังมีอีกคนหนึ่ง ส่วนระบบที่ดีไม่มากพอ อาจต้องพึ่งพามหาบุรุษในการช่วยเสริม ขาดเสียไม่ได้

   อย่างไรก็ตาม มหาบุรุษก็ยังมีความสำคัญ ส่งผลกระทบยาวไกล ไม่ว่าระบบจะดีเพียงใด

   สำหรับสังคมไทย ผมมองเห็นว่า กำลังเปลี่ยนแปลงเข้าสู่ระบบที่ดีขึ้น Better ดังนั้น มหาบุรุษอาจมีบทบาทน้อยลง แต่ก็ยังจำเป็นในการผลักดันการเปลี่ยนผ่าน แต่ไม่ต้องยึดติดผูกพันเหมือนในอดีตแล้ว

3. nutjubjub on April 10th, 2008 12:31 am

   สวัสดีครับ ผมมาทักทายทีมงานsiu และรายการเศรษฐศาสตร์ตลาดสด (ขอใช้ตัวย่อว่าศส นะครับ)
   ช่วงนี้ผมก็ยุ่งวุ่นวายกับชีวิตพอสมควร เห็นคนทั่วไปก็ยุ่งๆ และสังคมก็มีความวุ่นวาย

   สถาณการณ์ข้าวของแพงรวมถึงการเมืองก็ยังวุ่นวายไม่จบ คิดว่าทุกท่านก็คงยุ่งไม่มากก็น้อย
   ผมเห็นด้วยกับคุณเจริญชัยในการไม่สนใจการทะเลาะกัน พยายามทำตัวเองให้แข็งแรงเพราะโดยส่วนตัวผมก็คิดว่าคงไม่ได้อะไรมากไม่ว่าฝ่ายไหนจะชนะ
   แต่ถามว่าเบื่อไหม
   ผมเป็นคนชอบบ้านเมืองต่างประเทศ ชอบดูสถาปัตยกรรมของชาวบ้าน
   แม้แต่สิงคโปร์ ที่เค้าว่าไม่มีอะไรให้เที่ยว ผมก็ยังว่าดูบ้านเมืองเค้า ผมก็รู้สึกดี
   ผมชอบประเทศญี่ปุ่น ผมเคยไปมาสองครั้ง และเร็วๆนี้ก็ว่าจะไปอีก ส่วนตัวชอบความเป็นญี่ปุ่นในหลายๆอย่าง ชอบดูserieญี่ปุ่น ชอบของเล่นของใช้ของเค้า ชอบสถาปัตย์ญี่ปุ่นแม้จะมีความเสื่อมในสังคมบ้าง แต่ผมก็ชอบ
   สมัยเด็กๆเคยคิดว่าทำไมเมืองไทย บ้านเมืองไม่สวยงามมีระเบียบแบบเค้าบ้าง
   เวลาไปต่างประเทศก็จะรู้สึกว่า ผู้คนในต่างประเทศเค้าน่าอิจฉาจังที่อยู่ในสภาวะแวดล้อมที่ดี
   ทำให้สะท้อนใจกับการแข่งขันกันทำเพื่อตัวเอง ของคนที่เสนอตัวเข้าไปทำงานเพื่อคนอื่นในเมืองไทยเรา
   แต่ก็ในเมื่อบ้านเราอยู่ที่นี่ ครอบครัวก็อยู่ที่นี่ ผมก็มีความฝัน ที่อยากให้คุณภาพสังคมและคนใกล้ชิดดีขึ้นในระดับที่พอทำได้
   เพื่อนผมหลายๆคนจะบอก จริงๆเมืองไทยก็ดีนะ อยู่เมืองไทยแล้วไม่เครียด มีเงินก็มีความสุขได้ แต่คุณภาพชีวิตมันเทียบกับประเทศเจริญแล้วไม่ได้ต้องทำใจ
   คิดแล้วเศร้าครับ เพราะเพื่อนๆส่วนใหญ่ถอดใจแล้ว

   บางคนและส่วนใหญ่ก็คงคิดแบบนั้น เพราะเราไม่สามารถขยับภูเขาได้ด้วยแรงคนเพียงน้อยนิดแน่นอนแม้ว่ามีคนบอกว่า ความพยายามสามารถชนะทุกสิ่ง

   ผมขอเป็นกำลังใจให้ครับ อย่างน้อยผมก็คิดเหมือนคุณสุรศักดิ์ที่คิดว่า บ้านเมืองเรายังด้อยพัฒนามากๆๆจนไม่รู้ว่า แม้พัฒนาอย่างเต็มที่อีก20ปีจะเฉียดคุณภาพชีวิตที่ผมใฝ่ฝันอย่างญี่ปุ่นได้หรือไม่
   ซึ่งคนที่มีผลในเรื่องนี้โดยตรงคือนักการเมือง แต่ในเมื่อคนในประเทศยังมีสภาพเศรษฐกิจแย่ ก็คงหวังให้คนมีความฝันและมองเป้าหมายที่ยิ่งใหญ่ก็คงยาก

   นักการเมืองก็เลยสะท้อนคนในประเทศ ที่มองแต่เรื่องใกล้ๆและเรื่องของตนเองเป็นใหญ่

   ผมเลยมองว่ายุทธศาสตร์ที่ siu รวมถึง ศส พยายามทำจึงน่ายกย่อง เพราะต้องดึงคนในประเทศให้มีสภาพเศรษฐกิจที่ดี และให้ความรู้เพื่อให้ร่วมกันสร้างเป้าหมายที่ยิ่งใหญ่ต่อไป

   อรัมภบทยาว ขอเข้าเรื่องเลยครับ

   รายการ ศส
   ผมฟังทุกตอนแต่ไม่updateมาก บางทีก็รวบยอดฟังที4ตอน เพราะผมใช้อัดเข้าmp3ไปฟังเวลาขับรถ เพราะเวลาจำกัดบ้าง
   บางตอนก็ผมก็ฟังข้ามๆบ้าง แต่บางตอนผมก็ฟังด้วยความสนใจและชื่นชอบ
   ผมวิเคราะห์ของผมเอง เพราะผมเป็นคนวัยทำธุรกิจหาเงินเลี้ยงชีพแล้ว ผมจึงจะสนใจในเรื่องที่สามารถให้ผมเห็นลู่ทางทำมาหากินได้ ส่วนเรื่องปรัชญาหรือเรื่องปลุกใจให้สู้นั้นเมื่อผมเข้าใจแล้วก็จะไม่ค่อยสนใจมากถ้าตอนไหนของ ศส เน้นเรื่องพวกนั้นซ้ำๆอีก

   อย่างที่เคยเสนอ ผมจึงชอบ ที่คุณสุรศักดิ์ วิเคราะห์สถาณการณ์เศรษฐกิจทั้งในและนอกประเทศ และชอบที่คุณเจริญชัย มาแนะนำหนังสือ รวมถึงนำเสนอสิ่งที่สังเคราะห์ได้จากการอ่านและพบเห็น
   คนอื่นชอบแบบไหนผมไม่ทราบ แต่ขอเสนอความคิดเห็น 4ข้อ ดังนี้
   ข้อ1
   ใน ศส ผมได้ประโยชน์จากการวิเคราะห์ข่าวเศรษฐกิจ ผมจึงคิดว่า ในเมื่อคุณทั้งสองก็อยู่ในแวดวงของ นักวิเคราะห์หลักทรัพย์และธนาคาร จึงน่าจะสังเคราะห์ข่าวความเคลื่อนไหว รวมถึงแนวโน้ม การทำมาหากิน ให้ผู้ฟังได้รู้ว่าควรนำเงินให้ไปอยู่ตรงไหนถึงเกิดประโยชน์สูงสุดดี
   เพราะยุคนี้ แม้ข่าวเร็วและเข้าถึงง่าย แต่มันมีเยอะจนไม่รู้ว่าอันไหนสำคัญหรืออันไหนมีผลมากหรือน้อย
   เพื่อให้คนในชาติมีความเป็นอยู่ที่ดีขึ้นเพื่อเป้าหมายที่ยิ่งใหญ่จะได้ตามมา ผมจึงอยากให้ศส เน้นข่าวสารหรือช่องทางการเพิ่มความสามารถทางเศรษฐกิจของคนในชาติ ซึ่งที่ง่ายที่สุด ก็น่าจะเป็นลงทุนในตลาดหลักทรัพย์หรือในตลาดล่วงหน้าหรืออะไรก็แล้วแต่ที่รายละเอียดน้อยกว่าการลงทุนทำกิจการใดๆสักอย่างเอง
   ข้อ 2
   ผมยกย่องความคิดของคุณทั้งสองใน ศส รวมถึงทั้ง4ในคณะ siu เพราะฟังพวกคุณเปลี่ยนความคิดเห็นและถกเถียงกัน จนทำให้เห็นว่าน่าจะเป็นเพราะอ่านและฟังมาเยอะจนสามารถเห็นและสังเคราะห์สาระหรือส่วนเสี้ยวสำคัญในแต่ละเรื่องได้เร็ว แต่คนส่วนใหญ่รวมถึงผมยังพัฒนาได้ไม่ถึงขนาดนั้น ผมจึงชอบที่จะอ่านหนังสือบทวิเคราะห์ที่พวกคุณแนะนำมา(คือผมจะตามซื้อทุกเล่ม เพราะคิดว่าต้องดีแน่ เพราะผ่านการพิสูจน์มาแล้ว)คือพูดง่ายๆคือ
   อยากให้เน้น แนะนำหนังสือ หรือส่งบทวิเคราะห์ผ่านทาง group mail ซึ่งผมว่าจะได้ประโยชน์โดยตรง ทำให้ผู้ฟังได้พัฒนาศักยภาพ เพื่อไปถึงเป้าหมายได้อย่างเป็นรูปธรรมครับ
   ข้อ3
   ผมเห็นคุณเจริญชัยและคุณสุรศักดิ์จะจัดสมมนา ผมคิดว่า
   ถ้าจะจัดก็ไม่อยากให้ลำบาก ควรเปิดเบอร์บัญชีไว้ เผื่อใครจะได้โอนเงินช่วยสนับสนุนครับ
   และถ้าจะจัด น่าจะลองสอบถามคนที่จะมาก่อน คือถ้ามากันน้อยจะเสียกำลังใจนะครับ เพราะคนที่เป็นแฟนรายการ ก็คงใช้เน็ตเป็นอยู่แล้ว
   คงไม่ได้ฟังรายการจากวิทยุตอนตี5 กันแน่ๆ ถึงถ้ามีก็คงน้อยมาก
   ลองให้มาลงชื่อก่อน จะดีกว่าเสี่ยงดวงจัดเลย ถ้าคนมาน้อยอาจจะกร่อยและเสียกำลังใจ
   อีกอย่างบางคนก็ไม่ได้อยู่ในกรุงเทพ คงยากที่จะมา
   และสุดท้าย ถ้าไม่มีหัวข้อที่น่าสนใจ คนก็อาจจะไม่สละเวลามากัน
   คืออยากให้จัด แต่คิดว่าน่าจะต้องทำการบ้านก่อนครับ
   ข้อ4
   อย่างที่บอก ผมว่าคนน้อยนิดต่อให้มีศักยภาพก็คงเขยี้อนภูผาไม่ได้หรอก ผมว่าถ้ารายการยังไม่มีช่องทางที่จะมีคนฟังมากกว่านี้ โอกาสนั้นก็เรือนลาง อาจจะต้องการสื่อวิทยุหรือสื่ออื่นๆเพิ่มในเวลาที่พอจะมีคนเข้าถึงได้ง่ายๆ คือนำเสนอว่าน่าจะมีช่องทางเพิ่มครับ

   สุดท้ายในฐานะแฟนรายการคนหนึ่งก็เป็นกำลังใจให้ครับ ความเห็นด้วยเจตนาดี อันไหนไม่สมควรก็ขออภัยไว้ด้วยครับ

4. เจริญชัย on April 10th, 2008 11:13 am

   ขอบคุณ nutjubjub มากเลยครับ

   1. แฟนรายการผม ชอบตรงไหน จุดเด่นอยู่ตรงไหน จริงๆก็เป็นเรื่องที่ผมคิดอยู่แล้ว แต่ยังไม่แน่ใจ
   ต่อไปเราจะเน้น “กลยุทธ์ บทวิเคราะห์ การทำมาหากิน โดยมีการปลุกใจให้ฮึกเหิมเป็นองค์ประกอบ”
   อยากบอกว่า เรื่องจิตใจ และวิธีคิดนั้น เป็นส่วนเสี้ยวที่ขาดไม่ได้ อย่าละเลยนะครับ

   2. การจัดสัมมนา เราอาจให้คนมาลงชื่อ อยากให้มากัน ไม่ต้องมาก ขอแค่ 20-30 คนก็พอแล้ว เราจะได้สุ่มดูว่า ผุ้ฟังที่เหนียวแน่นของเราชอบตรงไหน จะได้ปรับปรุงถูกต้อง เรากลัวว่าจะทำได้ไม่ดีพอ

   3. สำหรับ ประสบการณ์ไปเที่ยวต่างประเทศนั้น ผมยังไม่มี 555 คงเพราะเป็นคนเข็ญใจ แต่ก็ศึกษาผ่านหนังสือ เวปไซด์ ผมชอบ “อารยธรรมญี่ปุ่น” นะครับ เขามีเอกลักษณ์ดี แต่ชอบจีนมากกว่า เพราะดูผ่อนคลายกว่า อีกประเทศที่ชอบคือ กรีก-โรมัน วัฒนธรรมเก่าแก่ ซึ่งตกทอดมาเป็น “ยุโรป” ในปัจจุบัน

   ขอบคุณมากๆครับ ที่ท่านให้ความเห็นมาอย่างยาว เราจะได้รู้จักแฟนรายการเรามากขึ้น ขอบคุณ ขอบคุณ…

Got something to say?