Browse > Home / เศรษฐกิจ / The Art of Economics

The Art of Economics

April 10, 2008

โดย เจริญชัย ไชยไพบูลย์วงศ์ : Siam Intelligence Unit

ในปัญหาด้านเศรษฐกิจ ผู้นำประเทศควรพิจารณาความพึงพอใจของประชาชนอย่างรอบด้าน ข้ามพ้นไปจากความพึงพอใจในการบริโภคเชิงวัตถุ แต่อาจต้องคำนึงถึงการตอบสนองด้านความอิ่มเอมเบิกบานใจด้วย ธุรกิจมากมายในอเมริกา และบริษัทระดับโลก กำลังดำเนินไปในแนวโน้มใหม่นี้ ประเทศไทยซึ่งมีจุดแข็งด้านบริการ น่าจะปรับตัวและใช้ประโยชน์จากกระแสโลกาภิวัตน์นี้

“ธุรกิจต่างๆสนองความต้องการของลูกค้าในด้านความเบิกบานใจ ด้วยการนำวิธีการใหม่สดมาใช้กับสถานการณ์อันคุ้นเคย ยกตัวอย่างเช่น เจ็ตบลู บรรลุถึงความจงรักภักดีอย่างมากมายมหาศาลของลูกค้าโดยจัดรายการท่องเที่ยวให้ลูกค้า ไม่ใช่แค่ราคาย่อมเยาเท่านั้นแต่ยังน่าสนุกสนานอีกด้วย แต่ละคนจะได้ที่นั่งเบาะหลัง และความบันเทิงระหว่างการบินก็ยอดเยี่ยมที่สุดด้วย ขณะที่เซาธ์เวสต์ แอร์ไลนส์เสนอความบันเทิงด้วยการให้พนักงานบริการบนเครื่องบินที่ชอบทำอะไรพิลึกๆเป็นบางครั้งออกมาแสดงตลกฝืดๆ ผ่านไมโครโฟน เจ็ตบลูนำเสนอรายการโทรทัศน์ผ่านดาวเทียมถึง 24 ช่องสัญญาณ กลับมายังภาคฟื้นดิน เจ็ตบลูยังน่าสนุกที่ได้ติดต่องานด้วย ลองหมุนไปที่เบอร์โทร. 800 ดูสิ แล้วคุณจะได้พูดคุยกับใครบางคนที่ฟังเสียงแล้วเป็นมนุษย์จริงๆ ไม่ใช่พวกกาฝากที่ไม่ได้รับอนุญาตให้พูดอะไรนอกเหนือจากที่มีอยู่ในสคริปต์ของซอฟต์แวร์ดูแลลูกค้า แม้กระทั่งประสบการณ์ที่ได้รับจากการออนไลน์ “สะอาด ชัดเจน และรวดเร็ว

…โรงพยาบาลเป็นสถานที่ที่ทำให้ผู้คนจำนวนมากรู้สึกหวาดหวั่นพรั่นพรึงและไม่น่าอภิรมย์ ไม่ได้เป็นสถานที่ที่จะไปสนุกกัน กระนั้นโรงพยาบาลที่เชี่ยวชาญเฉพาะด้าน เช่น นิว อิงแลนด์ แบ็พติสต์ก็ทำให้การผ่าตัดผู้ป่วยในและผู้ป่วยนอกเป็นเรื่องน่ารื่นรมย์ขึ้นด้วยการรับประกันว่ากระบวนการทั้งหมดจะดำเนินไปด้วยความราบรื่นในสายตาดของผู้ป่วย แทนที่จะใช้วิธีการแบบเร่งรีบแล้วรอคอยผู้เชี่ยวชาญมารักษาแบบที่โรงพยาบาลส่วนใหญ่เป็น พวกเขากลับทำให้ผู้ป่วยรู้สึกดีๆที่ได้รับการดูแลเอาใจใส่ จัดให้มีความต่อเนื่องในการรักษาให้มากขึ้น ทำให้การเผชิญหน้ากับแพทย์และพยาบาลที่ผู้ป่วยไม่เคยพบมาก่อนให้น้อยลง เนื่องจาก นิวอิงแลนด์ฯ เชี่ยวชาญในการผ่าตัดถึงสองสามประเภท โรงพยาบาลจึงให้ประสิทธิภาพในกระบวนการปฏิบัติงานที่เคลื่อนไหลไปเรื่อยๆ โดยไม่มีความรู้สึกว่าเป็นเหมือนชั้นโรงงาน จึงเป็นความสดใหม่อย่างที่ไม่คาดหวังมาก่อน…” ก็น่าสนุกเช่นกัน (บริหารงานอย่างมีศิลปะ : 160-161)

ตัวอย่างที่เห็นได้ชัด คือ ธุรกิจโรงพยาบาลไทย ซึ่งฝรั่งต่างชาติยกย่องว่ามีศักยภาพในการแข่งขันสูงยิ่ง โดยให้นิยามสั้นๆว่า Competitiveness : Hospitality Services Hi-Touch and important Quality with Low expense Singapore Medicine Ad. Low Expense Tradeoff with International Environment

ศักยภาพการแข่งขันด้านการแพทย์ของไทย : แหล่งที่มา Times magazine; Macquarie Research April 07

บางประเทศพยายามโฆษณาด้วยการใช้อัตราค่ารักษาพยาบาลที่ใกล้เคียงกับประเทศไทย แต่เมื่อเข้าไปรักษากลับมีราคาสูงกว่าที่โฆษณามากมายนักทั้งหมดจึงสะท้อนถึงศักยภาพในการแข่งขันของธุรกิจโรงพยาบาลไทย ซึ่งนอกจากมีบริการที่ยอดเยี่ยมแล้ว ยังมีราคาถูกอย่างน่าตกใจ (ในสายตาของชาวต่างชาติ)

ขณะเดียวกัน หากเราสามารถจัดการระบบเศรษฐกิจ การจ้างงาน สนับสนุนให้ประชาชนของเราได้ทำงานที่ตนเองรัก ความพึงพอใจ หรือ Utility ของประชาชนในระบบเศรษฐกิจจะเพิ่มสูงขึ้นเพียงใด นี่ยังไม่นับผลผลิตที่ย่อมเพิ่มขึ้นทั้งปริมาณและคุณภาพ

“เราทุกคนอาจได้รับปิติสุขจากงานของเรามากพอๆกับจากการพักผ่อนหย่อนใจ เวลาที่เราหมกมุ่น ตั้งอกตั้งใจ และมุ่งให้ความสนใจต่อการทำงานบางอย่างให้แล้วเสร็จ เรากำลังประสบกระแสที่นำความเบิกบานใจมาให้ ริอา คิตเลย์ นักปรับระดับเสียงเปียโนบอกเราว่า “หากคุณพบอะไรบางอย่างที่คุณรักที่จะทำ คุณจะไม่มีวันต้องทำงานเลยแม้สักวันเดียวตลอดชีวิตของคุณ นั่นเป็นสิ่งที่ฉันทำอยู่และฉันก็มีความสุขเสมอเกี่ยวกับเรื่องนี้” เธอทำงานแบบเดียวกันทุกๆวัน แต่สามารถค้นพบความสดใหม่ได้เสมอในความท้าทายที่เธอเผชิญหน้าอยู่” (บริหารงานอย่างมีศิลปะ : 161-162)

นี่คือ ศิลปะของเศรษฐศาสตร์ ซึ่งผู้นำประเทศละเลยไป และเราพยายามจะพูดถึง การตอบสนองชีวิตความเป็นอยู่ของประชาชน ผ่านเศรษฐศาสตร์เชิงคุณค่านามธรรม ซึ่งอาจสำคัญไม่ยิ่งหย่อนกว่าเศรษฐศาสตร์เชิงผลิตภัณฑ์ แต่กลับได้รับความสำคัญน้อยกว่า ในโอกาสต่อๆไป

เขียนโดย admin · หมวดหมู่ เศรษฐกิจ 

Comments

Got something to say?